Rectificatie van foutieve informatie in brief DB Osdorp, door Trijntje Hoogendam

Onderstaande brief stuurde Trijntje Hoogendam vandaag aan alle mensen die een protestbrief hebben geschreven naar het Dagelijks Bestuur van Stadsdeel Osdorp, en die eind mei een brief met foutieve informatie terug hadden gekregen:

ECOLOGISCHE BOERDERIJ  “D E  B O T E R B L O E M”
Lutkemeerweg 262, 1067 TH Amsterdam. Tel: 020-6100821
SKALNO.: 6977

Betreft: Onjuistheden reactie Stadsdeel Osdorp op uw schrijven t.b.v. behoud van de
Boterbloem en de rest van Lutkemeer III van mei 2009 door Marjo Teuling en
M.L. Engelhard.

Amsterdam, 21 juni 2009.

Beste mensen,

Uiteraard hulde voor alle brieven aan het D.B. Osdorp, en het ons toesturen van de reactie van het Stadsdeel Osdorp daarop.
Graag wil ik wat insinuaties en onjuistheden rechtzetten.

Voorgeschiedenis
De Boterbloem bestaat sinds 1870. In 1996 ben ik begonnen de akkers biologisch te bewerken en heb ik mij aangemeld bij de SKAL (Stichting Kontrole Alternatieve Landbouwmethodes)
Aansluitingsnummer: 6977.
Na het overlijden van mijn oom Joost in 1993 (Samen met mijn helaas veel eerder overleden vader de fa. Gebr. Hoogendam vormend), heb ik een z.g. in-de-plaatsstelling voor de pacht bij de pachtkamer aangevraagd; toentertijd op basis van artikel 54 van de pachtwet.
Wat ooms en tantes van mijn vaders kant waren uit op geldelijk gewin (hoge uitkoopsommen voor pachtrechten) en probeerde mij zo veel mogelijk te dwarsbomen.
Tegen mij zeiden ze bijv. je hebt geen geld en je kan het niet. Daarop heb ik de 2-jarige biologisch dynamische landbouwcursus a.d. Kraaijbeekerhof te Driebergen gedaan.
In 1996 mijn diploma gehaald wat gelijk staat aan MAS, Middelbare Agrarische School.

De bruikleenovereenkomst is mij door de strot geduwd d.m.v. het behendig uitspelen van de familietwist door hoofd grondzaken Nico Wauben.
–    Het houtbedrijf van mijn broer Kees, al tientallen jaren werk biedend aan minstens vijf  mensen, stond op het spel.
–    Ooms en tantes die beslag hadden laten leggen op de rekeningen van mijn moeder en zuster. (Ik schaamde mij zeer)
–    Mijn pro-deo advocaat die allergisch aan het worden was voor de familie Hoogendam.
Daardoor heb ik ingestemd met de bruikleenovereenkomst. Wel heb ik de rechter gevraagd of ik mijn democratisch recht om de landbouwgronden te behouden nog mocht uitoefenen. Daarop antwoordde hij: “Jazeker mevr. Hoogendam”.
Dus dat doen wij nu.

NIMMER HEBBEN MIJN BROER OF IK EEN SCHADELOOSSTELLING VOOR DE PACHTRECHTEN ONTVANGEN.
Sterker nog, door de nieuwe constructie, ontvangt het stadsdeel sinds 2002 een aanzienlijke vergoeding voor dat deel van het erf wat door mijn broers houtbewerkingsbedrijf opgebracht wordt en hebben mijn broer en ik een afkoopbedrag aan die lastige ooms en tantes doen toekomen.
Tot 2002 betaalde wij jaarlijks de lage, door mijn opa bij verkoop aan de gem. Amsterdam, bedongen pacht.
Inderdaad heb ik geen pacht meer betaald sinds 2002, na het ingaan van de bruikleenovereenkomst. Inmiddels zou ik dat met terugwerkende kracht wel kunnen opbrengen.
Wel heb ik volledig voor eigen rekening en risico een leuk bedrijf opgebouwd, gesteund door vrienden/vrijwilligers, familie en vele medestanders.
De bouwkosten voor de nieuwe multi-functionele schuur zijn inmiddels afbetaald. Sinds een paar maanden heb ik nu 1 dag vrij per week, omdat ik het mij kon veroorloven mijn baantje als medewerkster in een natuurvoedingswinkel op te zeggen.

Zorgboerderijen
Het onlangs gestarte kassenproject kost onze gemeenschap veel (subsidie) geld.
Het “concept”van “boerenstadswens”, ook gepland aan de Osdorperweg, gebruikt nu al gemeenschapsgeld, voordat ze zelfs maar een vinger in de aarde gestopt hebben.

Relatie met het bestemmingsplan.
Gaat over het feit dat bouwgrond op papier een heel veelvoudige geldwaarde heeft dan Landbouwgrond.
Van echte (economische) waarde hebben deze mensen geen verstand.
Moeten wij ons nu echt zorgen maken over een of andere buitenlandse investeerder die een klein stukje van Lutkemeer III gekocht heeft?
Wederom zal het gemeenschapsgeld besparen als ze hier niet aan de gang gaan met bulldozers etc.

Laatste 3 alinea’s
Zij hebben de Plabeka-monitor niet goed gelezen. Zie ook het weblog van het actiecomité op de petitiesite.
SADC etc.; allemaal een soort van (semi)overheidsinstellingen.
De economische crisis is o.a. ontstaan door dit soort zelfzuchtig  korte termijn denken.

Over het algemeen voelen wij dat er een verschuiving naar de goede kant aan het plaatsvinden is bij de raad van stadsdeel Osdorp.
Dinsdag 30 juni wordt de meningvormende sessie op het stadsdeelkantoor gehouden, dan zullen wij wel merken of dat nog steeds het geval is.
Veel vragen van de raad en van ons zullen dan beantwoord gaan worden. Wij hebben er een redelijk vertrouwen in minstens uitstel te kunnen bedingen.

De kievieten hebben dit jaar weer gebroed op onze akkers, volgend jaar weer en ook al die andere dieren en planten.
De samenwerking met onze biologische veehouders in en om Amsterdam gaat goed.
Akkerbouw en veeteelt horen eigenlijk bij elkaar. Stro, Lucerne en voederbieten naar hen, mest voor ons.

Liefs en geef de strijd niet op overal waar de overheid weer bomen wil kappen of leuke oude gebouwen, dan wel betaalbare woningen wil slopen etc.

Vriendelijke groet,
Trijntje Hoogendam.

Niemand bij de Gemeente Amsterdam wil onze email aan Job Cohen beantwoorden

Enige tijd geleden stuurden wij per email een noodkreet over De Boterbloem naar burgemeester Cohen, zie mail aan Cohen.

Wij verwachtten eigenlijk niet anders dan dat we daar geen antwoord op zouden krijgen. De burgemeester heeft het druk, en de Zaak-Boterbloem is ingewikkeld voor bestuurders. Ingewikkeld, omdat de actievoerders de publieke opinie én de pers achter zich hebben, en tegelijkertijd de politiek het bedrijventerrein in de Lutkemeerpolder per se door wil zetten gezien de financiële belangen die hierbij voor de betrokkenen en de projectontwikkelaars gemoeid zijn.

We kregen echter al heel snel de volgende reactie:

brief bureau cohen

Zou die snelle reactie te maken kunnen hebben met het nieuwsbericht op RTLZ over de Zaak-Boterbloem, waarin een link was geplaatst naar de mail aan Cohen op dit weblog?

En meteen na de brief kregen we ook nog een telefoontje! Ook van het kabinet van de burgemeester. Sorry, ze hadden een fout gemaakt in de brief. Niet Maarten van Poelgeest, maar Marijke Vos zou onze email in behandeling gaan nemen. Aha! Dezelfde Marijke Vos die ons vriendelijk maar beslist mededeelde niets voor ons te kunnen betekenen, ondanks het partijprogamma van GroenLinks, ondanks haar suggestie dat een handtekenngenactie zoden aan de dijk zou zetten? Hm. Jammer. En Maarten van Poelgeest, hoewel als wethouder infrastructuur verantwoordelijk voor ruimtelijke ordening, wil dus blijkbaar zijn handen al helemaal niet aan De Boterbloem branden.

Goed. We hadden eigenlijk zo langzamerhand ook niet anders verwacht. Niemand in de Amsterdamse politiek wil helaas verantwoordelijkheid nemen voor de plannen om een overbodig bedrijventerrein te plaatsen op het land van het enige biologische akkerbouwbedrijf van Amsterdam. Iedereen verwijst naar eerder genomen beslissingen; de Centrale Stad wijst naar Osdorp, en Osdorp wijst naar de Centrale Stad.

Dat echt geen enkele verantwoordelijke politicus zin heeft om onze email aan Job Cohen te beantwoorden bleek uit onderstaande brief, óók een ontvangstbevestiging van onze mail, dit keer afkomstig van het Dagelijks Bestuur van Stadsdeel Osdorp:

IMG0001

Wat is er gebeurd? Heeft Marijke Vos de email doorgestuurd naar Stadsdeel Osdorp? Of is de mail helemaal nooit bij Marijke Vos aangekomen, maar meteen door het kabinet van de burgemeester doorgestuurd naar het stadsdeel? Ook interessant, en veelzeggend weer, dat het Dagelijks Bestuur de mail zelf niet in behandeling wil nemen, maar hem weer doorstuurt naar… een ambtenaar van de sector Wonen & Werken. En nu maar afwachten wat deze stadsdeelambtenaar ons in naam van Cohen, of van Poelgeest, of Vos, of het DB Osdorp, of van welke andere bestuurder-die-er-niets-mee-te-maken-wil-hebben dan ook, gaat antwoorden.

Bericht aan alle ondertekenaars van de petitie Red ecologische boerderij De Boterbloem in A’dam-Osdorp

Beste ondertekenaar van de petitie Red ecologische boerderij De Boterbloem in A’dam-Osdorp,

Trijntje Hoogendam, boerin van De Boterbloem, werd genomineerd als Amsterdammer van het Jaar 2008. Tijdens de receptie na de verkiezing van de Amsterdammer van het Jaar in de Stadsschouwburg vroegen enkele verontruste sympathisanten van De Boterbloem aan GroenLinks wethouder Marijke Vos of zij niet iets kon doen om de ecologische boerderij te helpen. Ze zei toen “Start maar een handtekeningenactie”. Dat heeft actiecomité Red de Boterbloem gedaan. Maandenlang zijn tientallen vrijwilligers dag en nacht bezig geweest om in Amsterdam en daarbuiten handtekeningen op te halen. Afgelopen woensdag werd het actiecomité bij Marijke Vos uitgenodigd; zij wilde de handtekeningen wel in ontvangst nemen. De stapel met handtekeningen werd door haar glimlachend bekeken, ze bedankte ons voor de moeite, en vervolgens liet ze ons weten niets te kunnen doen, want volgens het coalitie-accoord moet de polder waarin De Boterbloem gevestigd is bedrijventerrein worden. Ze verwees hierbij naar eerder gemaakte afspraken waar B&W nu eenmaal niet onderuit konden. Trijntje was dermate geshockeerd over het totale gebrek aan betrokkenheid dat Marijke Vos tentoonspreidde, dat ze de koffer met de 13.000 handtekeningen weer terugnam. “We gaan er een betere bestemming voor zoeken”. Het filmpje met de toespraak van Marijke Vos waarin ze zegt niets voor de Boterbloem te kunnen betekenen is te bekijken op http://www.youtube.com/watch?v=gnDSs2_ciUI Tot wij een betere bestemming voor de handtekeningen gevonden hebben, kan iedereen die onze actie een warm hart toedraagt nog de petitie tekenen op http://deboterbloem.petities.nl.

Met hartelijke groet,

Actiecomité Red de Boterbloem

Waarom de verrommeling van Nederland nog steeds toeneemt: de ‘Zaak-Boterbloem’

Het lijkt een lokaal drama: biologische boerin moet met haar groene akkers wijken voor het zoveelste bedrijventerrein aan de rand van Amsterdam. Het drama, de ‘Zaak-Boterbloem’, illustreert echter duidelijk hoe het mogelijk is dat de verrommeling in Nederland nog steeds toeneemt. Ondanks landelijk beleid dat erop gericht is de toename van bedrijventerreinen een halt toe te roepen. En ondanks de kredietcrisis, en de roep om meer duurzaamheid. Het is tijd de wetgeving met betrekking tot ruimtelijke ordening te herzien, omdat in de huidige situatie lokale bestuurders teveel macht hebben en er te weinig democratische controle-instrumenten zijn om besluiten die niet in het algemeen belang worden genomen te corrigeren.

Het verhaal over de ‘Zaak-Boterbloem’ is voor elke Nederlander met hart voor de groene ruimte interessant. Hoewel er in Amsterdam meer dan 700.000 vierkante meter bedrijfsruimte leegstaat, acht het Dagelijks Bestuur van het Amsterdamse stadsdeel Osdorp het noodzakelijk om in de laatste historische polder aldaar – de Lutkemeer – een bedrijventerrein aan te gaan leggen.
Wat het drama nog schrijnender maakt, is de ecologische zorgboerderij in deze polder, De Boterbloem geheten. Ondanks landelijk beleid, wederom, om biologische landbouw te stimuleren moet deze boerderij van de lokale politiek plaatsmaken voor een bedrijventerrein dat gegarandeerd de totale leegstand van bedrijfspanden in Nederland zal doen toenemen.

Lokale politiek en verrommeling van de openbare ruimte
Gegarandeerd? Ja. Want uit onderzoek blijkt dat 92% van de bedrijven die zich op een nieuw bedrijventerrein vestigen, ergens anders een leeg bedrijfspand achterlaten. Zo zorgen nieuwe bedrijventerreinen ervoor dat elders leegstand en verpaupering optreedt. Hoewel de Gemeente Amsterdam zich van dit mechanisme bewust moet zijn, wordt er toch in Osdorp wederom voor gekozen om schaars groen in te ruilen voor overbodig beton.
Hoe overbodig dat beton is, blijkt uit het feit dat het stadsdeel al sinds begin jaren 2000 bij het bedrijfsleven leurt met de polder, terwijl zich tot nu toe nog steeds geen gegadigden hebben gemeld. En toch gaat het stadsdeel Osdorp de plannen voor de aanleg van een bedrijventerrein binnenkort concretiseren. Tenzij een steeds groter wordende groep Amsterdammers, die tegen de plannen protesteren, hun zin krijgen. De politiek doet er echter alles aan om de bouwplannen door te drukken en de betrokken burgers de mond te snoeren.
De overwoekering van Nederland door bedrijventerreinen hangt samen met de manier waarop lokale politici en ambtenaren binnen de huidige wetgeving ongestoord hun gang kunnen gaan en schimmige deals kunnen sluiten met projectontwikkelaars. De zaak-Boterbloem illustreert dit.

De boer en zijn kleindochter
Er was eens een boer die aan de rand van Amsterdam akkerbouw bedreef op land waarop zijn voorouders ook al boerden. De stad, die eerst in de verte lag, kwam echter steeds dichterbij, tot de gemeente een oogje kreeg op het stuk groen dat nog net binnen de stadsgrenzen lag. Zouden we daar niet iets mee kunnen doen?
De boer had 11 kinderen, en verkocht het land aan de gemeente onder voorwaarde dat zijn nakomelingen het in pacht zouden kunnen blijven bewerken. De boer deed dat om ruzie over de erfenis te voorkomen, maar helaas kwam die ruzie er toch. Dat was heel wat later, in de jaren ’90 van de vorige eeuw. De gemeente, die de akkers nu in eigendom had, ontwikkelde plannen om de polder – de Lutkemeer – de bestemming ‘bedrijventerrein’ te geven.
De kleindochter van de boer, Trijntje geheten,  was intussen begonnen het land van haar voorouders te bewerken om er een ecologisch boerenbedrijf van te maken. Zij was van de plannen van de gemeente niet op de hoogte, ze had andere zorgen: ooms en tantes die haar recht op het land in twijfel trokken. Een slimme ambtenaar speelde het familieconflict handig uit. En vóór de jonge boerin het wist, was haar pacht omgezet in een bruikleenovereenkomst die de gemeente jaarlijks zou kunnen opzeggen.
Toen de implicaties hiervan tot Trijntje doordrongen procedeerde ze tot de Raad van State aan toe, maar de gemeente had de zaak juridisch handig dichtgetimmerd. Trijntje was nu vogelvrij op haar eigen land.
Vastbesloten om haar plannen voor een ecologische zorgboerderij toch door te zetten lukte het haar om in de loop van de jaren die haar op het land nog restten zonder subsidie een winstgevend bedrijf tot bloei te brengen, met behulp van vele vrijwilligers en een tiental psychiatrische patiënten, die gezamenlijk het land bewerkten.

Deals met projectontwikkelaars

Tot zover even Trijntje, nu weer terug naar de Gemeente Amsterdam, en met name naar het bestuur van het stadsdeel Osdorp. Toen eenmaal de pachtovereenkomst was omgezet in bruikleen had het stadsdeelbestuur vrij baan om de bestemming van de polder, de Lutkemeer, te wijzigen.
Nét voor de tijd dat deze bestemming ‘bedrijventerrein’ werd kocht een projectontwikkelaar enkele hectaren in de polder. Dit alles waarschijnlijk onder regie van dezelfde ambtenaar die ook het brein was achter de deal met de boerenfamilie.
De grondprijs voor gebied met bestemming ‘bedrijventerrein’ ligt vele malen hoger dan die van landbouwgrond. De projectontwikkelaar kocht die grond in verband met de prijsstijging, en wachtte rustig af.
Het leek de stadsdeelbestuurders, gesteund door B&W van Amsterdam, chique om Schipholgebonden bedrijven naar Osdorp te halen. Dus werd een samenwerkingsverband gesmeed met een publiek-private projectontwikkelaar, de Schiphol Area Development Company (SADC). De SADC zette een heel groot bord aan de rand van de polder, om bedrijven te lokken. Trijntje schrok ervan maar boerde door, met de moed der wanhoop.
We zijn nu in 2005 beland. De jaren verstrijken en op het land van een paar boeren vlakbij verrijzen enkele betonkolossen. Voor het land van Trijntje, Lutkemeer III genoemd door de bestuurders, zijn echter nog steeds geen gegadigden gevonden.

Bedrijven willen zich niet in de Lutkemeerpolder vestigen…
“De bedrijven willen maar niet komen”, verzucht de verantwoordelijke PvdA wethouder in 2006. Het stadsdeelbestuur, dat Lutkemeer III als een soort speeltuin beschouwt waarmee ze denken te kunnen doen wat hen behaagt, verzint allerlei wilde plannen voor het terrein. Het Food-Center naar Osdorp halen, een jeugdgevangenis, het maakt niet uit. Geen van deze plannen vindt doorgang, en nog steeds heeft geen enkel Schipholgebonden bedrijf zich gemeld. De vraag die bij een argeloze buitenstaander op zou kunnen komen is: ‘Waarom is het niet mogelijk, gezien het feit dat het bedrijfsleven niet geïnteresseerd is zich in de polder te vestigen, om de status quo te handhaven en de ecologische zorgboerderij, maatschappelijk van groot nut, te behouden?’

… maar van de politiek moet het bedrijventerrein er toch komen
Volgens de logica van de lokale politiek is dit niet mogelijk, en dus is de bruikleenovereenkomst met Trijntje en haar boerderij ‘De Boterbloem’ per november 2009 opgezegd. Ze moet weg.
Massale protesten van Amsterdammers worden schouderophalend terzijde gelegd door het stadsdeelbestuur en ook door wethouder Marijke Vos. Het actiecomité ‘Red de Boterbloem’ heeft meer dan 12.000 handtekeningen opgehaald en veel media-aandacht voor de zaak gekregen, maar de politieke machthebbers zijn onverzettelijk.
Samenvattend is dus de volgende situatie ontstaan: de gemeente wil een bedrijventerrein waar vanuit het bedrijfsleven geen vraag naar is vestigen op het laatste stukje ongerept polderlandschap in Osdorp. Hier wordt biologisch geboerd en er vinden psychiatrische patiënten, die er gelukkig zijn, dagbesteding. Een maatschappelijk zeer nuttig geheel dus, dat perfect aansluit bij allerlei recente, en breed gedragen, inzichten over het belang van groen in de stad, van lokale boerenbedrijven, van kleinschalige zorg, van ecologische landbouw…
Dit alles moet van de Gemeente Amsterdam verdwijnen voor een bedrijventerrein terwijl er in Amsterdam al jaren honderden hectares bedrijfspanden leegstaan.

De onnavolgbare logica van lokale politeke machthebbers

Ondanks het feit dat deze situatie elk mens met enig gevoel voor logica tegen de borst moet stuiten, houdt de lokale politiek er een heel ander soort, voor de gemiddelde burger ondoorgrondelijke logica op na, die dit soort beslissingen ‘rechtvaardigt’. Hoe werkt deze logica?
Lokale politici willen vaak carrière maken en zien het stadsdeel dan als een opstapje naar hogerop. Ze willen dus iets op hun naam kunnen zetten. Om hogerop te komen moeten ze kunnen aantonen in hun stadsdeel iets bereikt te hebben. Ze willen zich profileren, proberen zo vaak mogelijk te scoren in de media. Tot zover niets nieuws onder de zon.
Maar belangrijker nog dan de buitenwereld zijn voor deze politici hun medebestuurders. Uiteindelijk moeten ze het grotendeels van elkaar hebben. En daarom is het dan ook in Osdorp voor politici erg moeilijk gebleken het voor de ecologische boerderij op te nemen. Het actiecomité ‘Red de Boterbloem’ heeft met alle politieke partijen van het stadsdeel gepraat. Veel raadsleden zijn individueel wel gevoelig voor de ‘groene’ argumenten, maar beweren allemaal dat de politiek nu eenmaal zó in elkaar zit, dat het voor hen moeilijk is zich voor een groene Lutkemeer in te zetten, ondanks wat er in hun partijprogramma staat. Eén van de raadsleden vatte het treffend samen: ‘Als ik mijn nek uitsteek voor De Boterbloem kan ik het wel vergeten om ooit nog wethouder te worden’.

‘Politieke betrouwbaarheid’
Om de Lutkemeer groen te houden zou de lokale politiek moeten terugkomen op eerder genomen besluiten. Dit vindt men erg moeilijk. Het belangrijkste argument: ‘Dan kom je politiek onbetrouwbaar over’. Politiek onbetrouwbaar tegenover de kiezer? Nee, tegenover je collega-politici.
Er zijn eigenlijk geen overtuigende argumenten om het bedrijventerrein door te zetten. De media hebben uitgebreid aandacht aan de zaak besteed, en nodigen af en toe stadsdeelbestuurders uit om met tegenstanders van het bedrijventerrein voor de camera te praten. Sinds enige tijd verschuilen de stadsdeelpolitici zich in deze gesprekken achter de richtlijnen van B&W Amsterdam. ‘Wij kunnen niet anders dan het bedrijventerrein doorzetten, want de Centrale Stad geeft ons daartoe opdracht’. Ook B&W van Amsterdam verwijst naar eerder gemaakte politieke afspraken, die als onontkoombaar en onherroepelijk worden gepresenteerd.

Wie profiteert er van het zoveelste bedrijventerrein met leegstand?
Uiteindelijk wil geen enkele politieke instantie echt verantwoordelijkheid nemen voor het onzalige plan het zoveelste bedrijventerrein te vestigen in schaarse en kostbare groene ruimte. Door de Nota Ruimte kunnen de provincie of het Rijk helaas niet meer ingrijpen in lokale ruimtelijke ordeningszaken.
De enigen die gaan profiteren van een volgebouwde Lutkemeerpolder zijn de betrokken politici en ambtenaren, die ongestoord met gemeenschapsgeld schimmige deals met projectontwikkelaars kunnen afsluiten. En de projectontwikkelaars zijn uiteindelijk de grote winaars. Zij strijken via de lokale politici enorme hoeveelheden belastinggeld op.

Dankzij dappere raadsleden in Osdorp is er toch hoop

Het is juni 2009. Trijntje boert met de moed der wanhoop door. Als het aan de politieke machthebbers ligt komt er spoedig een einde aan een prachtig duurzaam particulier initiatief. Als zij hun zin krijgen zal tegen de wens van alle betrokken Amsterdamse burgers een prachtig groengebied aan de rand van de stad volstrekt onnodig worden opgeofferd aan een overbodig bedrijventerrein.

Maar toch biedt de politiek een sprankje hoop. De SP-fractie van de Gemeenteraad Amsterdam heeft het aangedurfd zich expliciet uit te spreken voor behoud van een groene Lutkemeerpolder, en heeft B&W ter verantwoording geroepen. Of hun actie iets zal opleveren is gezien de financiële belangen die in het spel zijn ongewis.
Onze hoop is verder gevestigd op de dappere raadsleden van Stadsdeel Osdorp. Zij stelden uiterst kritische vragen aan het DB tijdens de informerende sessie over het burgerinitiatief dat actiecomité Red de Boterbloem indiende. Zullen zij, als het op besluitvorming aankomt, hun groene hart durven  te laten spreken? Laten we het, uit naam van alle Amsterdammers, van harte hopen. Want als ze dat doen, is het bedrijventerrein van de baan. Dan zullen zij door een grote groep Amsterdammers als ‘local heroes’ worden beschouwd. We wachten met spanning af.

Minister Cramer van VROM vóór behoud van De Boterbloem

Frank van den Hoven van plaatsengids.nl stuurde ons het onderstaande bericht:

Cramer wil groen rondom de stad behouden of aanleggen Minister Cramer van VROM wil meer aandacht voor groen en recreatie rondom de grote steden. Om de leefkwaliteit rondom de steden te versterken wil zij flinke lappen groen rondom de stad behouden of aanleggen waar de stedeling op de fiets naartoe kan om even de drukte van de stad te ontvluchten. Cramer zei dat op 18 juni op de vastgoedvakbeurs Provada in de Rai in Amsterdam. Ook wil Cramer verouderde bedrijventerreinen versneld opknappen. Het gaat om in totaal 6500 hectare terreinen die tot 2013 worden aangepakt. Het Rijk trekt hier 400 miljoen euro voor uit. Cramer pleitte voor verzakelijking van het bedrijventerreinenbeleid. “Ik vind het belangrijk dat er een grotere rol komt voor professionele vastgoedpartijen op de bedrijventerreinenmarkt. In de deze markt is veel kennis en expertise aanwezig over gebiedsontwikkeling, vastgoed en het beheer van gebieden en gebouwen. Deze kennis moeten we optimaal gebruiken en inzetten.” bron: Ministerie van VROM, 18/06/09

Westerpost over De Boterbloem: de deur is nog steeds op een kier

Picture 2

Afgelopen dinsdag 2 juni werd weer een nieuwe aflevering gemaakt in de soap van zorgboerderij De Boterbloem. In de politieke arena aan de ene kant de vrienden van de Boterbloem, aan de andere kant de leden van de deelraad Osdorp. Het onderwerp: het burgerinitiatief van ‘De Vrienden’.

De geschiedenis
Wie deze pagina regelmatig leest kent het verhaal van De Boterbloem. Voor de anderen in telegramstijl een overzicht. Boerderij De Boterbloem ligt aan de Lutkemeerweg in Oud Osdorp. De boerderij en het land zijn lang geleden onteigend ten behoeve van de ontwikkeling van het industrieterrein Lutkemeer 3. Na de onteigening kreeg een dochter van de boer een pachtcontract voor een aantal jaren en toen dat afliep een gebruiksovereenkomst. Het land mocht gebruikt worden zolang er niet daadwerkelijk begonnen werd met de aanleg van het industrieterrein. Volgens het DB van stadsdeel Osdorp moet volgend jaar begonnen worden met de ontwikkeling van het terrein en de gebruiksovereenkomst wordt daarom per eind oktober van dit jaar beëindigd.

Ontwikkeling
In de loop van de jaren heeft de dochter, Trijntje Hoogendoorn het bedrijf omgevormd tot een zorgboerderij met tuinbouw en akkerbouw. Ook is er een nieuw gebouw gekomen met een winkel, kantine en cursusruimte. Het bedrijf draait financieel gezien heel redelijk en krijgt geen subsidie. Gezien alle inspanningen van de afgelopen jaren om er een mooie zorgboerderij van te maken, en het plezier dat de zorgcliënten beleven aan het werk op het land, en het gegeven dat men in het aangrenzende gebied (Tuinen van West) een zorgboerderij wil opzetten,
en het gegeven dat Lutkemeer 1 nog lang niet vol is, zou je denken dat er met het stadsdeel te onderhandelen is over het (voorlopig) continueren van het bedrijf.

Koppig
Maar nee, het DB van Osdorp stelt simpelweg ‘een besluit is een besluit’ en wil de zaak gewoon doorzetten. Het leek er tot voor kort ook op dat zij de zaak volledig onder controle hadden. Maar nu lijkt dat vermaledijde ‘Burgerinitiatief’ roet in het eten te gooien. Ik zal u de discussies uit de vergadering van 2 juni besparen.
Maar de conclusie mag zijn dat de race nog niet gelopen is. Want uit de deelraad kwam een waslijst met vragen die het DB de komende weken mag gaan beantwoorden.Bespreking van de antwoorden kan, vanwege de voorjaarsnota, pas over 4 weken (30 juni) plaatsvinden.

De vragen
Twee vragen springen eruit. De eerste vraag gaat over het principe dat de terreinen, Lutkemeer 1 en 3, ontwikkeld worden ten behoeve van Schipholgebonden bedrijven. Zijn die bedrijven er wel? En de bedrijven die nu op Lutkemeer 1 zitten, zijn die eigenlijk wel Schipholgebonden? En in het vervolg hierop: zijn er in de Haarlemmermeer geen geschiktere terreinen te vinden? Komen we op de tweede vraag hoe vol Lutkemeer 1 nu is? Het DB had daar in de vergadering geen antwoord op. Volgens enkele deelraadsleden is het terrein nog lang niet vol en komt het voorlopig ook niet vol. Dus is er geen reden om al te beginnen met de ontwikkeling van Lutkemeer 3. Tenzij, er claims liggen die het stadsdeel veel geld kunnen gaan kosten. Maar zijn die claims te verwachten? Van een heel andere orde is de vraag in hoeverre de komende fusie van de deelraden gevolgen kan hebben voor de ontwikkelingen in dit gebied. Kortom, werk aan de winkel voor het DB en de ambtenaren en wordt dus vervolgd op 30 juni.

Tekst en foto Arie van Genderen

Film van het aanbieden (en weer terugnemen) van 13.000 handtekeningen aan Marijke Vos

Bekijk dit prachtige, tragische filmpje. Maandenlang hebben tientallen vrijwilligers handtekeningen opgehaald overal in Amsterdam, in de hoop dat Marijke Vos, geïnspireerd door het feit dat zoveel Amsterdammers biologische landbouw, natuur en kleinschalige zorg een warm hart toedragen, zich het lot van De Boterbloem zou aantrekken. Vergeefse hoop, zo bleek gisteren in het stadhuis. Daarom nam Trijntje, zeer aangeslagen, haar handtekeningen maar weer mee naar huis. Marijke Vos had haar immers duidelijk gemaakt dat GroenLinks niet van plan is de plannen voor het bedrijventerrein op het enige biologische akkerbouwbedrijf van Amsterdam zelfs maar in twijfel te trekken. Coalitieaccoord is coalitieaccoord. En dat is het enige dat telt. Exit Boterbloem? Nee. Wij vechten door.

Boze zorgboerin neemt 13.000 handtekeningen terug van Marijke Vos

10.000 had ze er gevraagd en bijna 13.000 heeft ze er gekregen. Maar toen zorgboerin Trijntje Hoogendam haar woensdag 17 juni de koffer met handtekeningen overhandigde, kon Marijke Vos niets meer voor haar doen. De Amsterdamse wethouder van Milieu blijkt met handen en voeten gebonden te zijn aan het coalitieakkoord. Dat betekent dat ecologische zorgboerderij De Boterbloem in de Osdorpse Lutkemeerpolder wat haar betreft op 31 oktober a.s. plaats moet maken voor een bedrijventerrein.
“Nou, dan neem ik de handtekeningen gewoon weer mee,” reageerde een geëmotioneerde Trijntje Hoogendam toen ze het stadhuis weer boos had verlaten. “Dan geef ik ze wel aan iemand die wel iets voor me kan doen. Dat bijna 13.000 Amsterdammers vinden dat De Boterbloem moet blijven en de Lutkemeerpolder groen moet blijven, dat legt de wethouder dus zomaar naast zich neer. Dan geef ik de koffer wel aan iemand die wel wat voor me kan doen.”

Keihard
In februari j.l. wilde Marijke Vos bij diverse gelegenheden niet in gaan op de benarde situatie van de bedreigde ecologische zorgboerderij “De Boterbloem” van Trijntje Hogendam aan de rand van Osdorp. “Haal eerst maar eens 10.000 handtekeningen op. Dan gaan we er eens serieus naar kijken.” Vier maanden lang is de zorgboerin samen met vrijwilligers en cliënten dag en nacht in touw geweest om het gevraagde aantal handtekeningen op te halen. In de overtuiging dat dit haar reddingsboei zou kunnen zijn. Maar op het stadhuis kreeg Trijntje Hoogendam van de Amsterdamse wethouder keihard de deksel van haar plexiglas koffer op de neus. Vos liet haar weten, dat de plannen gewoon door gaan.

Bedrijventerrein
Marijke Vos toonde zich wel onder de indruk van het enorme aantal handtekeningen dat door Trijntje en haar thema was opgehaald. “Jullie zetten natuurlijk gigantisch in op het behoud van deze ecologische zorgboerderij. En het is ook heel duidelijk dat heel veel mensen zich betrokken voelen. Ik heb er goed over nagedacht of we als gemeentebestuur iets kunnen doen. Het grote probleem is dat er eerder een structuurplan is opgesteld, waarin Lutkemeer III de bestemming bedrijventerrein heeft gekregen. Daar moeten wij als college gewoon uitvoering aan geven. Net als het Dagelijks Bestuur van Osdorp. Aan het stadsdeel is gevraagd om actief te zoeken naar een ander stuk terrein, waarop “De Boterbloem” haar activiteiten voort kan zetten,” reageerde Marijke Vos. Trijntje liet de wethouder weten, dat ze daar nog niets over had gehoord.

Kaveloppervlakte

Het actiecomité overhandigde Marijke Vos nog een dik dossier met argumenten en vragen die in het kader van het burgerinitiatief – dat momenteel in de stadsdeelraad van Osdorp wordt behandeld – aan het Dagelijks Bestuur zijn gesteld. Een paar punten worden nog even onder de aandacht van de wethouder gebracht: ”Er zou pas aan Lutkemeer III begonnen worden als Lutkemeer I vol is. Momenteel is slechts 37 procent van de kaveloppervlakte op dit eerste bedrijventerrein uitgegeven. Uit diverse rapporten blijkt verder, dat er tot 2020 voldoende ruimte is voor Schipholgebonden bedrijven. En daarna is er nog voldoende reserves aanwezig in de Haarlemmermeer.”
Marijke Vos deed de toezegging om de stukken ‘nog eens’ door te lezen. Helaas begint de tijd voor ecologische zorgboerderij De Boterbloem écht te dringen. Alle hoop is nu gevestigd op de stadsdeelraad van Osdorp die de komende weken het door het actiecomité ingediende burgerinitiatief gaat behandelen. De stadsdeelraad onderzoekt inmiddels wél serieus of een bedrijventerrein in de Lutkemeer III wel nodig is, en of ecologische zorgboerderij De Boterbloem in ieder geval nog wat langer kan blijven.
Trijntje Hogendam en Marijke Vos

•    Trijntje Hoogendam overhandigt de koffer met bijna 13.000 handtekeningen aan wethouder Marijke Vos.

Trijntje Hogendam

•    Een boze Trijntje Hoogendam neemt de koffer met handtekeningen weer mee naar de boerderij.

Vragen aan DB Osdorp in het kader van burgerinitiatief “Houd Lutkemeer III groen, red De Boterbloem”

Onderstaande vragen zijn ingediend door actiecomité Red de Boterbloem bij het Dagelijks Bestuur van Stadsdeel Osdorp. Deze vragen zullen behandeld worden tijdens de meningvormende sessie van de raad van Osdorp over het burgerinitiatief van het actiecomité.


Argument DB

Op vrijdag 29 mei j.l. ontving het actiecomité een brief van het DB. Daarin werd slechts één argument genoemd, waarom Lutkemeer III op korte termijn gereedgemaakt zou moeten worden voor bedrijventerrein. Wij citeren:
“Regionaal is er een grote behoefte aan bedrijventerreinen (Monitor Plabeka 2008), al spreken sommige argumenten in een economische crisis dat ook tegen. Bedrijven moeten een plek hebben om te kunnen ondernemen en Osdorp in relatie tot Schiphol is dan een begrijpelijke keuze. Voor bedrijven die Schipholgebonden ondernemen is er nauwelijks ruimte beschikbaar. Terwijl deze categorie ondernemers juist een belangrijke economische peiler is (export) voor Nederland en Amsterdam in het bijzonder.”
Vraag: kunt u exact aangeven waar precies in de Monitor Plabeka 2008 geconcludeerd wordt, dat er een grote behoefte is aan Schipholgebonden bedrijventerreinen?
Vraag: kent u het rapport uitvoeringsstrategie Plabeka vastgesteld op de 6e Noordvleugel Conferentie d.d. 16 februari 2006, waarin de volgende conclusie over Schipholgebonden bedrijventerreinen wordt getrokken:
“Het blijkt dat er tot 2020 voldoende Schipholgebonden areaal is. Daarna ontstaat er een tekort van 74 ha. De oplossing kan nog enige tijd vooruit geschoven worden, maar ligt voor de hand, namelijk te zijner tijd een van de strategische reservelocaties in de Haarlemmermeer ontwikkelen. “?
Vraag: bent u het met ons eens dat zowel uit de Monitor als Uitvoeringsstrategie blijkt, dat er geen nut en noodzaak is om Lutkemeer III op korte termijn gereed te maken als Schipholgebonden bedrijventerrein?

Tragere groei Schiphol
In de tweede helft van 2008 is besloten dat Schiphol tot 2020 mag groeien van 420.000 naar 580.000 vliegbewegingen per jaar. Schiphol-topman Nijhuis zei zaterdag 30 mei j.l. in het Algemeen Dagblad dat dit aantal pas veel later gehaald zal worden. Namelijk pas in 2025. Schiphol gaat dus de komende jaren minder hard groeien dan aanvankelijk was aangenomen.
Vraag: bent u het met ons eens dat door deze tragere groei ook de beoogde vraag naar Schipholgebonden bedrijventerreinen naar beneden bijgesteld moet worden en dat er dus momenteel geen nut en noodzaak is om op Lutkemeer III een bedrijventerrein te ontwikkelen?

“Bedrijven komen maar niet”
In de periode 2005 tot 2007 was sprake van een forse economische groei in Nederland. Lutkemeer I lag in die periode al klaar als bedrijventerrein, maar bedrijven wilden maar niet komen. Dat schreef portefeuillehouder Baadoud in 2006 op de website van de PvdA. Momenteel hebben slechts twee ‘echte’ bedrijven zich op Lutkemeer I gevestigd.
Vraag: waarom zouden bedrijven in 2010/2011 wel naar Lutkemeer I komen als de economie – zoals het DB verwacht – weer gaat aantrekken? In een recente periode van economische groei heeft dat immers niet plaatsgevonden?

Lutkemeer I vol?

Meerdere malen is de toezegging gedaan, dat pas aan Lutkemeer III begonnen zou worden als Lutkemeer I vol is. Dit staat bijvoorbeeld in de brief van het hoofd Grondzaken aan Suzanne Kooij en het is ook aan de orde gekomen tijdens de informerende sessie op 8 januari in de raadszaal. Per 1 november heeft u de gebruiksovereenkomst met De Boterbloem opgezegd, terwijl slechts 37 procent van het kaveloppervlakte van Lutkemeer I is uitgegeven.
Vraag: kunt u een exacte omschrijving geven van uw definitie van ‘vol’?
Vraag: momenteel worden er vier bedrijfsverzamelgebouwen gebouwd. Heeft uw definitie van ‘vol’ alleen betrekking op het vullen van kavels met beton of ook op het vullen van vierkante meters bedrijfsruimtes met bedrijvigheid?
Vraag: bent u het met ons eens dat het Dagelijks Bestuur te voorbarig is geweest met het opzeggen van de gebruiksovereenkomst met De Boterbloem zonder dat Lutkemeer I vol is en er ook maar één contract voor Lutkemeer III getekend is?

Schipholgebonden?
Lutkemeer I – en straks ook Lutkemeer III – is voor 75 procent gereserveerd voor Schipholgebonden bedrijven.
Vraag: bent u het met ons eens dat G4S en Corning Life Sciences – de twee enige bedrijven op Lutkemeer I – niet Schipholgebonden zijn?
Vraag: hoe wordt gecontroleerd of de verhuurders van de bedrijfsverzamelgebouwen zich aan deze vestigingseis houden? En gebeurt dit vooraf of achteraf en wat zijn de consequenties als projectontwikkelaars zich niet aan deze vestigingseis houden?

Update Lutkemeer I

Tijdens de update over Lutkemeer I op 21 april zei portefeuillehouder Baadoud het volgende: G4S biedt werkgelegenheid aan 155 mensen. Het gaat hier om een bedrijfsverhuizing van Haarlem naar Osdorp, dus het personeel gaat mee.
Vraag: gaat het hier om 155 nieuw gecreëerde arbeidsplaatsen of gewoon om het bestaande personeel?

Jeugdgevangenis
De jeugdgevangenis komt er niet. Het persbericht van het Ministerie van Justitie was hier zeer duidelijk over. Nu citeren wij uit het verslag van de informerende sessie van 8 januari 2008. “De heer Spijker van de PvdA vraagt portefeuillehouder Baadoud of hij nog steeds op het standpunt staat, dat eerste Lutkemeer I volgebouwd moet zijn alvorens aan Lutkemeer III te beginnen. De portefeuillehouder stelt dat er met de Centrale Stad een dergelijke afspraak is gemaakt. Alleen een jeugdgevangenis zou daar verandering kunnen brengen.”
Vraag: is er na het verschijnen van het persbericht door het Ministerie van Justitie een schriftelijke toezegging gedaan, dat de jeugdgevangenis op Lutkemeer III er alsnog gaat komen?
Vraag: als deze schriftelijke toezegging er niet is, bent u het dan met ons eens dat het DB politiek onbetrouwbaar is als men zich niet aan de afspraak van 8 januari 2008 houdt?
Werkgelegenheid
In 92 procent van de gevallen vestigen reeds bestaande bedrijven zich op een nieuw bedrijventerrein. (Bron: “Voor wie ontwikkelen we nog bedrijventerreinen?” Dit onderzoek in 2007 werd door TU Delft en STOGO uitgevoerd in opdracht van de vereniging Milieudefensie.) Het gaat hier dus om bedrijfsverhuizingen, waarbij het personeel gewoon mee verhuist naar de nieuwe vestiging. Dat is ook het geval met de twee bedrijven die zich nu op Lutkemeer I hebben gevestigd. G4S komt uit Haarlem en Corning Life Sciences was op Schiphol-Rijk gevestigd. Men neemt dus het voltallige personeel mee.
Vraag: bent u het met ons eens dat beide bedrijven – en ook andere bedrijven die zich straks compleet met personeel naar Lutkemeer I verhuizen – niet of nauwelijks invloed hebben op de werkgelegenheid in Osdorp?
Vraag: zijn er afspraken dat bedrijven die zich op Lutkemeer I vestigen eerst in Osdorp personeel moeten werven?
Vraag: hoeveel nieuwe arbeidsplaatsen worden er op Lutkemeer I voor bewoners uit Osdorp gecreëerd en kunt u daar een gedegen onderbouwing van geven?
Vraag: hoe groot is de kans dat Lutkemeer I ook werkgelegenheid gaat bieden aan mensen uit bijvoorbeeld Lijnden, Badhoevedorp, Zwanenburg en Halfweg en andere stadsdelen?

SADC
SADC ontwikkelt niet alleen Lutkemeer I, maar ook het bedrijventerrein van Lijnden. Ook deze locatie is zeker nog niet vol. Het is echter logisch – maar wat is logisch – dat je eerst het ene bedrijfsterrein vult, voordat je aan het volgende begint. Dat heet verantwoord en duurzaam omgaan met de openbare ruimte.
Vraag: bent u het met ons eens dat het voorbarig is om nu al Lutkemeer III te ontwikkelen, terwijl er nog volop ruimte is op twee nabij gelegen SADC bedrijventerreinen?

Mainland/Segro
Vlak voordat het bestemmingsplan voor Lutkemeer III werd gewijzigd van tuin- en akkerbouw in bedrijventerrein heeft Mainland BV daar 8 hectare grond gekocht van de heer Loogman. Een paar jaar later werd de grond doorgeschoven naar dochter Segro Mainland. Uit de portfolio van Segro blijkt, dat het bedrijf op Lutkemeer III niet zelf gaat bouwen, maar dat de grond bestemd is voor doorverkoop.
Vraag: bent u het met ons eens dat zonder voorkennis geen projectontwikkelaar 8 hectare grond koopt dat volgens het bestemmingsplan de status heeft van akker- en tuinbouwgrond?
Vraag: bent u er van op de hoogte dat Segro haar grond op Lutkemeer III voor 8 miljoen op de balans heeft staan? En is dat het bedrag wat Osdorp voor deze grond moet gaan betalen?
Vraag: bent u het met ons eens dat het hier om grondspeculatie met voorkennis kan gaan?

Doorverkoop projectontwikkelaars

Vraag: klopt het dat het in aanbouw zijnde pand van Keystone recent is verkocht en dat dit mogelijk ook heeft plaatsgevonden met het gebouw van Meerschip?
Vraag: is het correct dat er in Amsterdam de afspraak bestaat, dat projectontwikkelaars die grond verkrijgen deze eerst zelf gedurende een bepaalde periode moeten exploiteren?

Opzegging overeenkomsten Lutkemeer III
De gebruiksovereenkomst met De Boterbloem is per 1 november 2009 door u opgezegd. Er bevinden zich echter meer akker- en tuinbouwbedrijven op Lutkemeer III. Zij hebben nog geen opzegging of ontruimingsbevel van u ontvangen.
Vraag: wat is de reden dat uitsluitend de gebruiksovereenkomst met De Boterbloem is opgezegd en niet met de andere boeren op Lutkemeer III?
Vraag: wat voor opzeggingstermijn moet er in acht genomen worden bij de andere boerenbedrijven die actief zijn op Lutkemeer III
Vraag: is buiten de 8 hectare van Segro de resterende hectares van Lutkemeer III eigendom van Stadsdeel Osdorp?
Vraag: aangezien de overeenkomsten met de andere boeren op Lutkemeer III niet is opgezegd, is de overeenkomst met De Boterbloem te vroeg opgezegd. Bent u het daar mee eens?
Vraag: per 1 november 2009 komt – als het aan het DB ligt – uitsluitend de grond van De Boterbloem vrij. De andere hectares zijn dan nog steeds in gebruik door andere boeren voor akker- en tuinbouw. Wat gaat het Stadsdeel Osdorp vanaf 1 november 2009 met het land van De Boterbloem doen?
Vraag: bent u het met ons eens dat het zinloos en voorbarig is om de gebruikersovereenkomst met De Boterbloem op te zeggen per 1 november 2009, omdat Lutkemeer III niet gereed gemaakt kan worden als bedrijfsterrein, omdat er nog volop geboerd wordt op de andere grond?
Vraag: is hier geen sprake van ongelijke behandeling, omdat wel de overeenkomst met De Boterbloem en niet met de andere boerenbedrijven op Lutkemeer III is opgezegd?

Vestiging bedrijventerrein in Lutkemeer III gaat in tegen landelijk beleid
Als Osdorp kiest voor het bedrijventerrein in de Lutkemeer, gaat het stadsdeel lijnrecht in tegen drie recente nationale beleidsmaatregelen van het Rijk:

1. Landelijk beleid om eerst bestaande (leegstaande) bedrijventerreinen te herstructureren

zie: http://www.wweni.nl/pagina.html?id=38004: “Rijk trekt 400 miljoen euro uit voor inhaalslag herstructurering bedrijventerreinen”
Het Rijk heeft het revitaliseren van bestaande bedrijventerreinen recent tot topprioriteit heeft benoemd en heeft daar €400 miljoen voor uitgetrokken om verdere verrommeling en verstening van het landschap door nieuwe bedrijventerreinen tegen te gaan.
Vraag: bent u het met ons eens dat het vestigen van een nieuw bedrijventerrein in een mooie groene polder, terwijl elders in Amsterdam honderdduizenden vierkante meters bedrijventerrein leegstaan, tegen bovenstaand landelijk beleid ingaat? Zo ja, hoe rechtvaardigt u dat?

2. Landelijk beleid om ecologische landbouw te bevorderen
Zie http://www.minlnv.nl/portal/page?_pageid=116,1640827&_dad=portal&_schema=portal#doelstellingen.
Het Ministerie van LNV neemt maatregelen om biologische landbouw te stimuleren. Officiële doelstelling is: jaarlijkse groei van 5%.
Vraag: als u een bedrijventerrein in de Lutkemeer III vestigt, moet daar van u het goedlopende biologisch akkerbouwbedrijf De Boterbloem voor wijken. Bent u het ermee eens dat u hiermee beleid van het ministerie van LNV om biologische landbouw te laten groeien actief tegenwerkt? Zo ja, hoe rechtvaardigt u dat?

3. Landelijk beleid om meer groen in woonwijken te stimuleren

Het GIOS (Groen in en om de stad) is een onderdeel van het Grote Stedenbeleid en heeft als doel de hoeveelheid en de kwaliteit van het groen in en om de stad te vergroten en te verbeteren.

Zie: www.agro.nl
www.degroenestad.nl

Groene zones rond stedelijke woonwijken zijn van vitaal belang voor de bewoners, zeker voor hen die niet het geld hebben om uitstapjes buiten de stad te maken. En dat geldt voor heel veel kansarme bewoners van Osdorp. Haal het laatste stukje groen uit hun leefomgeving weg, en criminaliteit, ziekteverzuim en onbehagen zullen toenemen, blijkt uit wetenschappelijk onderzoek.
Daarom heeft het Rijk beleid ontwikkeld om groen in en rond steden in stand te houden en uit te breiden. GIOS (Groen in en om de stad) is een onderdeel van het Grote Stedenbeleid en heeft als doel de hoeveelheid en de kwaliteit van het groen in en om de stad te vergroten en te verbeteren.
Vraag: bent u het ermee eens dat u, door een bedrijventerrein in de Lutkemeer III te vestigen, één van de laatste mooie groengebieden rond Osdorp blijvend vernietigt? Zo ja, bent u het er dan ook mee eens dat u hiermee ingaat tegen het GIOS-onderdeel van het Grote Stedenbeleid? Hoe rechtvaardigt u dat?

Verlenging gebruiksovereenkomst De Boterbloem
1.    Er is nog voldoende ruimte voor Schipholgebonden bedrijven om zich hier te vestigen. Slechts 37% van de kaveloppervlakte op Lutkemeer I is nog niet uitgegeven en het SADC bedrijventerrein van Lijnden is ook nog niet vol.
2.    De twee enige bedrijven die zich op Lutkemeer I hebben gevestigd komen van elders uit de regio en nemen hun eigen personeel mee. Bovendien gaat het hier om gespecialiseerde bedrijven die vakbekwaam personeel nodig hebben en die regionaal zullen werven. Tot nu toe gaat er geen positief effect op de werkgelegenheid in Osdorp van Lutkemeer I uit.
3.    Een reden om de ontwikkeling van Lutkemeer III te versnellen, zou de komst van een jeugdgevangenis zijn. Deze komt er niet.
4.    De overeenkomst is uitsluitend met De Boterbloem opgezegd en niet met de andere akker- en tuinbouwbedrijven op Lutkemeer III
5.    Tot 2020 is er voldoende ruimte voor Schipholgebonden bedrijven en daarna kan geput worden uit de strategische reserves in de Haarlemmermeer.
6.    Schiphol gaat trager groeien dan aanvankelijk geacht werd.
7.    Er is in Amsterdam geen geschikte grond aanwezig om De Boterbloem naar toe te verplaatsen.
8.    De Boterbloem is een ecologische zorgboerderij, waar 15 cliënten met een ‘moeilijke’ achtergrond een zinvolle dagbesteding vinden. Het bedrijf heeft geen subsidie en scoort desondanks uitermate hoog op “Social Return on Investment’.
9.    De Lutkemeer III polder is van grote cultuurhistorische waarde en zou daarom eigenlijk aan de Tuinen van West toegevoegd moeten worden.
10.     Met een bedrijventerrein op Lutkemeer III gaat het stadsdeel lijnrecht in tegen drie recente nationale beleidsmaatregelen van het Rijk.
Vraag: bent u bereid om op basis van deze onderbouwde argumenten de gebruiksovereenkomst met De Boterbloem te verlengen?

Wat kan het buitengebied van Amsterdam betekenen voor de gezondheid van de Amsterdammers

In 2005 is een interessant rapport verschenen van het onderzoeksbureau  Plant Research International over het grote belang van het groene buitengebied voor de gezondheid van Amsterdammers. Het onderzoek werd uitgevoerd in opdracht van het ministerie van LNV.

Hieronder enkele veelzeggende passages uit dit rapport, die pleiten voor behoud van Ecologische zorgboerderij De Boterbloem in de Lutkemeer.

“Zorglandbouw, recreatie, educatie, kinderopvang, landschapsbeheer en boer-consument-verbanden zijn activiteiten die in het buitengebied van Amsterdam plaatsvinden en kunnen bijdragen aan de psychische, fysieke en sociale gezondheid van diverse groepen Amsterdammers. Het gaat hierbij o.a. om herstel van stress, ontwikkelen van zelfvertrouwen en eigenwaarde, beweging, persoonlijke ontwikkeling, zingeving en sociale contacten. Van de ruim 1300 agrariërs rondom Amsterdam richten er zich 7 op zorglandbouw, 3 op educatie, 1 op kinderopvang en 49 op recreatie. Het aanbod is onvoldoende en ongelijkmatig verspreid rondom Amsterdam. Met name op het gebied van zorglandbouw, recreatie, kinderopvang en nieuwe vormen van participatie van burgers in agrarische bedrijven is aanzienlijke groei mogelijk. Recreatie en zorgtaken kunnen leiden tot een additioneel bedrijfsinkomen van € 15.000 per jaar en daarmee bijdragen aan het instandhouden van landbouwbedrijven en de openheid van het buitengebied. Aanbevelingen om de gezondheidsfunctie van het buitengebied te versterken zijn onder meer:
• richt het agrarische bedrijf meer op de wensen van de stadsbewoners,
• ontwikkel een compleet aanbod van gezondheidsdiensten rondom Amsterdam,
• ontwikkel een visie hoe de gemeente het buitengebied kan benutten voor gezondheid,
• coördineer en stimuleer initiatieven en
• onderbouw de betekenis van initiatieven op gebied van landbouw en zorg en gezondheid.”

“In het programma ‘Landbouw en Groen voor een gezonde samenleving’ van het Nationaal Initiatief Duurzame Ontwikkeling (NIDO) zijn inspirerende voorbeelden beschreven van koppelingen tussen landbouw en groen aan de ene kant en welbevinden en gezondheid aan de andere kant. Het is een nieuwe ontwikkeling dat vanuit de stedelijke vraag en stedelijke problematiek en gezondheid en welbevinden naar de landbouw en het groen rond het stedelijk gebied wordt gekeken. We hebben hierbij te maken met doelstellingen uit het ‘grotestedenbeleid’ zoals verwoord in de nota ‘Samenwerken aan de krachtige stad’ en doelstellingen op het gebied van het platteland, zoals verwoord in de nota ‘Vitaal Platteland’. Om landbouw en groen integraal te laten bijdragen aan doelstellingen uit het grotestedenbeleid en het plattelandsbeleid is het noodzakelijk dat nog niet bekende verbindingen tot stand worden
gebracht.
Ondanks dat uit inspirerende voorbeelden blijkt dat landbouw en groen een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan het verminderen van stedelijke problemen en het verbeteren van het welbevinden van stedelijke inwoners, staan landbouw en groen rond de stad sterk onder druk. Bovendien wordt het belang ervan niet altijd onderkend. De koppelingen tussen landbouw en platteland en de opgaven van het grotestedenbeleid worden door beleidsmedewerkers van steden vaak niet gemaakt. Het gaat dan om de betekenis van de landbouw en het platteland voor:

het verbeteren van de kwaliteit van de leefomgeving, het verbeteren van de sociale kwaliteit, waaronder integratie, maatschappelijke opvang, participatie, inlopen gezondheidsachterstanden en het verbeteren van de veiligheid.

“Veel mensen kennen de groene omgeving als een plek om tot rust te komen en te herstellen van de dagelijkse stress. Deze behoefte neemt toe in de huidige hectische samenleving en zal met name voor de stedelijke bevolking belangrijk zijn. Toch is er weinig wetenschappelijke kennis over de gunstige invloed van een groene omgeving op de gezondheid. Volgens een recent rapport van de Gezondheidsraad en de RMNO (2004) kan een groene omgeving op verschillende indirecte wijzen bijdragen aan de gezondheid van mensen:
• Het kan bijdragen aan het herstel van stress en aandachtsmoeheid.
• Het kan stimuleren tot beweging.
• Het kan helpen sociale contacten aan te gaan.
• Het kan de optimale ontwikkeling van kinderen bevorderen.
• Het kan mogelijkheden bieden voor persoonlijke ontwikkeling en zingeving.

Uit onderzoek op zorgboerderijen blijkt dat de boerderij een gezondmakende omgeving kan zijn voor cliënten uit heel verschillende doelgroepen zoals de verslavingszorg, psychiatrie, verstandelijk-gehandicaptenzorg, ouderenzorg en jeugdhulpverlening”

“Positieve effecten die worden genoemd bij verschillende doelgroepen zijn: meer zelfkennis, zelfwaardering, vaardigheden, tot rust komen, fysiek sterker worden, dag- en nachtritme opbouwen, nieuwe contacten opbouwen en integreren, zingeving ervaren, minder onrust en afname gebruik medicijnen (Ketelaarset al.,2001; Cool, 2002; Elings, 2004; Schols, 2004).
Mensen met een verslavingsachtergrond waarderen het werken op de boerderij omdat het hun eigenwaarde en zelfrespect vergroot en de fysieke gesteldheid verbetert. Cliënten uit de psychiatrie noemen met name het opdoen van nieuwe contacten, het vergroten van zelfvertrouwen en een zinvolle dagbesteding (Elings, 2005). Het verblijf en het werken in een groene omgeving kan preventief werken (voorkomen van burn out, betere fysieke conditie, voorkomen van isolement) en curatief (herstel van burn out, verminderen van psychische klachten). Een groene omgeving kan dus van belang zijn voor Amsterdammers in het algemeen en voor Amsterdammers met een specifieke gezondheidsvraag.”