Het ware verhaal achter de ‘schadeloosstelling’ van Boterbloemboerin Trijntje door het stadsdeel

Je zou er van uit moeten gaan, dat de overheid zeer zorgvuldig is als het gaat om het verspreiden van informatie. Het Dagelijks Bestuur van Osdorp wil als het gaat om de ecologische zorgboerderij De Boterbloem echter nog wel eens een loopje nemen met de werkelijkheid. Zo blijft men ook in een persbericht van afgelopen week hardnekkig volhouden, dat er een schadeloosstelling is betaald aan de erfgenamen van de grond, waarop De Boterbloem is gevestigd. Vrij vertaal probeert het Dagelijks Bestuur daarmee iedereen wijs te maken, dat Trijntje Hoogendam niet moet zeuren nu ze haar land moet verlaten. Ze heeft immers geld ontvangen van het stadsdeel om de grond vrij van rechten op te leveren op het moment dat het bouwrijp gemaakt moet worden voor bedrijventerrein Lutkemeer III.

Stadsdeel Osdorp betaalde slechts een grijpstuiver

Actiecomité ‘De Boterbloem’ houdt echter wel van zorgvuldigheid. Daarom hebben wij de zaak tot in de details uitgezocht. En wij komen tot de schokkende conclusie dat stadsdeel Osdorp voor een grijpstuiver in bezit is gekomen van de grond waarop De Boterbloem boert. In ruil voor slechts 25.000 gulden plus een bouwvergunning is het stadsdeel eigenaar geworden van akkers van de zorgboerderij. Projectontwikkelaar Segro bezit 60% van 8 hectare in de Lutkemeer III en heeft deze grond voor 8 miljoen euro in de boeken staan. De 14 hectare grond van De Boterbloem vertegenwoordigt dus een waarde van 23,3 miljoen Euro. Van schadeloosstelling is dus absoluut geen sprake. Stadsdeel Osdorp heeft een superdeal afgesloten en op basis daarvan zouden ze Trijntje Hoogendam als een vorstin moeten behandelen. Het is dan ook jammer, dat er een burgerinitiatief aan te pas moest komen om deze unieke zorgboerderij te redden. Wat zijn nu de feiten?

Van eigendom tot bruikleenovereenkomst
In 1958 verkoopt de grootvader van Trijntje de akkers van De Boterbloem aan de gemeente Amsterdam. De opbrengst van 200.000 gulden wordt verdeeld onder zijn 11 kinderen. Zijn zonen Arie en Joost krijgen gunstige pachtvoorwaarden en zetten het boerenbedrijf samen voort. Vader Arie overlijdt in 1978 en oom Joost in 1993. Aangezien niemand van de familie belangstelling heeft om iets met de akkers te gaan doen, besluit Trijntje er biologisch te gaan boeren. In 1996 heeft Trijntje de benodigde vakdiploma’s gehaald en begint ze met het biologisch bewerken van de grond. Ze betaalt jaarlijks 2229 gulden pacht aan stadsdeel Osdorp. Al snel komt Trijntje in conflict met haar ooms en tantes. Die willen geld van haar zien, omdat ze de grond in gebruik heeft genomen. Ook haar broer moet betalen omdat hij op het erf van De Boterbloem een houtbewerkingbedrijf voortzet. Uiteindelijk raakt de familie Hoogendam onderling betrokken bij een serie rechtszaken. Cees – de broer van Trijntje – koopt de oude woning en oorspronkelijke boerderij. Voor de pachtrechten biedt hij samen met Trijntje een bedrag van 75.000 gulden. Dat bod vindt de familie te mager. De heer Wauben – hoofd Grondzaken van stadsdeel Osdorp – biedt aan de afkoopsom voor de familie met 25.000 gulden aan te vullen tot een ton. Dit wordt geaccepteerd en Trijntje Hoogendam is vervolgens volledig eigenaar van de pachtrechten van de grond van De Boterbloem.
In 2002 wil Cees zijn houtbewerkingbedrijf uitbreiden en dient een bouwtekening bij het stadsdeel in. Het stadsdeel stelt echter een vreemde voorwaarde om de bouwvergunning af te geven. Trijntje moet afstand doen van de pachtrechten en akkoord gaan met een gebruiksovereenkomst. Omdat ze de ontwikkeling van het houtbewerkingbedrijf van haar broer niet in de weg wil zitten, tekent ze de gebruiksovereenkomst. De grond komt nu vrij van rechten in het bezit van stadsdeel Osdorp. De gebruiksovereenkomst kan 1x per jaar met inachtneming van een opzegtermijn van 12 maanden worden opgezegd.

Cees en Trijntje hebben nooit een schadeloosstelling ontvangen
Het actiecomité heeft beslag weten te leggen op een exploitatieoverzicht van Lutkemeer I en Lutkemeer II (natuurpark) d.d. 28 februari 2002. Lutkemeer I is het gebied waar momenteel een bedrijventerrein wordt ontwikkeld. Voor ontruimingen en verwervingen wordt een bedrag van bijna 7.500.0000 gulden opgevoerd. Deze bedragen zijn gereserveerd om de pachtrechten van boeren in Lutkemeer I en II af te kopen. Ook de pachtrechten van boeren in Lutkemeer III zijn of worden afgekocht om de grond vrij van pachtrechten in te kunnen brengen in de Gemeenschappelijke Exploitatie Maatschappij (GEM). Door Trijntje en haar broer onder druk te zetten met een bouwvergunning, heeft stadsdeel Osdorp de kostbare pachtrechten kunnen omruilen voor een – voor Trijntje – waardeloze gebruikersovereenkomst. In tegenstelling tot wat het Dagelijks Bestuur beweert, hebben Cees en Trijntje nooit een schadeloosstelling ontvangen. De in 2001 betaalde 25.000 gulden is niets meer en niets minder dan een afkoopsom voor de ´lastige familie´ van Trijntje geweest. Dit was geen genereus gebaar, maar een tactische zet het stadsdeel. Zo werd voorkomen, dat er straks met een op geld beluste familie over de afkoop van de pachtrechten onderhandeld moest worden. Daarna had het stadsdeel uitsluitend nog met Trijntje te maken. Een idealistische zorgboerin die het niet om geld te doen is, maar om de grond. Dit is haar uiteindelijk fataal geworden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s