Waarom de gemeente in gesprek moet en er geen haast is

Boterbloem 2 dec 1

Boterbloem 2 dec 2.png

Boterbloem 2 dec 3.png

Boterbloem 2 dec 4.png

GlobalInfo geeft GroenLinks les in rekenen:

Onderstaand artikel is afkomstig van de website Globalinfo.nl

GroenLinks leren rekenen

Inmiddels hebben we weer een aflevering achter de rug van de dramatisch serie ‘hoe verkoop ik de toekomst uit aan het bedrijfsleven’ Oftewel hoe Groenlinks de laatste biologische akker en polder bij Amsterdam verhaggelt, en daarbij u en mij met de schuld op wil zadelen. The Twilight Zone is er niks bij.

(Foto: screenshot van website SADC)

Ik zal u de hele voorgeschiedenis besparen. Er staan hele websites vol mee (behoudlutkemeer, red de boterbloem). Ik geloof ook wel dat Groenlinks, nadat het de verkiezingen in Amsterdam won en aan de macht kwam, niet heel blij was met deze erfenis van eerdere besturen. Daar staat tegenover dat het hun eigen wethouder, Maarten van Poelgeest, was die dit plan toentertijd heeft gemaakt en doorgedrukt. En alles dat je bestuurt is natuurlijk een erfenis. Juist daarom vinden wij dat ze daar goed mee om moeten gaan. Waarom zou je anders nog de moeite nemen om te gaan stemmen als ze toch niks kunnen/willen veranderen?

Dwars door alle bestuurlijke prietpraat waarmee ze hun besluit willen verkopen (over geweldige circulaire economie en duurzaamheid) moet je toch man en paard noemen. GroenLinks wil hier een prachtige oude polder met een biologisch akkerbouwbedrijf verwoesten en er een treurig bedrijventerrein van maken voor Schiphol. Dit is op zoveel manieren dramatisch dat er geen beginnen aan is om dat te schetsen. Maar het hele dossier wordt extra vilein door de manier waarop ze hun besluit spinnen. Ze hebben daarvoor twee dingen bedacht, die beide grenzen aan dezelfde oplichterij waarmee de grond destijds door de corrupte gedeputeerde Hooijmaijers is versjacherd.

Boerderijtje spelen

De eerste is de dat ze alle aandacht concentreren op de biologische boerderij De Boterbloem, die in de te redden Lutkemeerpolder ligt. Ze beweren dat ze er ‘alles aan gedaan hebben’ om die boerderij te redden. Waar ze na een half jaar mee aankwamen – gedwongen door een vlak voor de verkiezingen in maart unaniem aangenomen motie met die opdracht (om ‘zoveel mogelijk van de Boterbloem te redden’) –  was het aanbod om twee hectares (van de 11 die de boerderij nu heeft) niet te bebouwen en aan de boerderij te verpachten. De gebouwen zelf waren sowieso niet bedreigd, die zijn van de boeren zelf. Op dat reepje grond waar net een paar preiplanten kunnen staan, zouden ze dan omringd door de muren van de bedrijfshallen van McDonalds en consorten boerderijtje mogen spelen.

De twee hectares waren eerder al een keer door SADC (het consortium waarvan de gemeente Amsterdam aandeelhouder is en dat de bedrijfsterreinen van Schiphol ‘ontwikkelt’) in de strijd gegooid in de hoop de kritikasters af te schepen. De boeren van de Boterbloem, hebben het aanbod dan ook niet kunnen accepteren. Dit ‘aanbod’ was het enige dat er kwam van de kant van bestuur en GroenLinks en er is verder ook geen enkele dialoog over geweest. Het was een letterlijk geval van Graag of Helemaal Niet en toen De Boterbloem het afwees werd meteen de kaart gespeeld dat zij geen oplossing zouden willen. Je moet maar durven. Van de kant van de Boterbloem was al lang daarvoor een heel plan opgesteld, met een paar hectare meer, waarmee ze tandenknarsend zouden kunnen accepteren dat die stomme bedrijfsplannen wel door zouden gaan (zie Plan Akkerpark). Nooit meer een Groenlinkse-bestuurder over gehoord.

Centenkwestie

Maar dat gaat dus ‘alleen’ maar over die boerderij en hun akkers. De hele polder is 45 ha. groot. Waarom ze nu precies de ‘ontwikkeling’ van het bedrijventerrein willen beginnen door de akkers van de Boterbloem vol bouwzand te storten, is een interessante vraag. Maar toen de commotie begon over het slopen van de Boterbloem, kwamen steeds meer mensen in het geweer om die hele polder te behouden. Vanwege klimaat, en natuur, en watervang en landschap, en vogels en nog zoveel meer. Waarom nog een bedrijventerrein, als er al zoveel leeg staat?

Volgens Groenlinks – en hijgend achter hen natuurlijk de eeuwige bedrijfslevenlovers van D’66 en VVD – is het niet doorgaan van het bedrijventerrein ‘natuurlijk ondenkbaar’. Of zoals wethouder Marieke van Doorninck verklaarde: “Dat bedrijventerrein moet er gewoon komen”. Want anders zou het heel veel geld gaan kosten! Claims! roepen ze. Dat is bangmakerij waar we zo doorheen geprikt hebben. De enige claim die gedaan kan worden is afkomstig uit het corrupte dossier van Hooijmaijers. Als ze – en vooral de ambtenaren bij ruimtelijke ordening, maar die spelen met SADC onder een hoedje, je zou er haast wat van gaan denken – hun huiswerk hadden gedaan, hadden ze die al lang ongeldig hebben kunnen laten maken. Bedenk ook dat ze de betreffende vastgoedspeculant die die SOK bij Hooijmaijers heeft gekocht,  al eens 8 miljoen euro betaald hebben. Dus zielig is die ook al niet.

Voor de rest is het een plan van SADC waar de Gemeente Amsterdam voor een kwart aandeelhouder van is (naast de gemeente Haarlemmermeer, Provincie NH en Schiphol Group, waarvan Amsterdam ook weer aandeelhouder is). Die kunnen hun eigen plan dus weer in de ijskast stoppen, als ze dat willen. Maar dan komen de onwaarschijnlijke getallen die dit zou gaan kosten, volgens GroenLinks. Kennelijk is dit nu uitgezaaid onder de achterban want die beginnen daar nu allemaal over te faceboeken enzo. Wel 46 miljoen! is het getal dat nu rondgaat. Eerder was het 62 miljoen. De berekening is dan dat volgens de plannen het hele bedrijventerrein doorverkocht zou gaan worden aan goedbetalende multinationals. En die inkomsten loop je nu mis. Maar of die er wel echt zouden komen, vergeten de apologeten van de bedrijfsterreinencultuur voor het gemak. Voorlopig moet er alleen maar steeds belastinggeld bij, terwijl SADC al bulkt van de bedrijventerreinen die niemand wil. En om maar eens een onverdachte bron te noemen: PWC schreef een vernietigend rapport over de stand van zaken van SADC en noemde dat een ‘risicovolle onderneming’ waar banken voor geen goud geld in willen steken.

Rijk rekenen

De manier waarop GroenLinks zijn besluit om de polder vol te bouwen verdedigt door te stellen dat het anders 46 miljoen kost, is te vergelijken met het plan van Pa en Ma Lutteput die in een woning in een buitenwijk van Amsterdam de slaapkamer van hun kinderen afpakken, met het idee die te gaan BNB-en aan toeristen. Als de kinderen Lutteput dan protesteren dat ze hun kamer niet willen verliezen, roepen die ouders: maar dat gaat ons tienduizenden euro’s kosten! Ze rekenen dan voor dat ze die kamer elke dag zouden verhuren aan Amerikaanse miljonairs die in Geuzenveld zouden staan te trappelen om 300 euro per nacht te betalen..

En natuurlijk gaat het wat kosten om de boel niet uit te verkopen. Moet je zien wat je ervoor terugkrijgt. Wat bijvoorbeeld ook heel veel geld kost is als je de Jordaan niet sloopt om daar een pretpark van Disneyland op te vestigen. Of als je het Centraal Station (Openbaar Vervoer kost toch alleen maar geld, zou de VVD instemmend juichen) niet overdoet aan Lidl. Amsterdam bulkt ondertussen in het erfpachtgeld. En mochten ze in de problemen komen doordat ze de fictieve inkomsten van de vernieling van de Lutkemeer al ergens hebben begroot, dan kunnen ze op andere wat linksere manieren hun inkomsten vergroten. Ga maar eens belastingen vragen aan die brievenbussen op de zuidas, bijvoorbeeld. Of hang eindelijk eens een prijskaartje aan de brandstof op Schiphol.

Waar niemand het over heeft, en zeker Groenlinks niet, is wat het kost om deze ellende wel volgens plan door te laten gaan. Kijk alleen naar het aanpalende SADC-bedrijventerrein Lutkemeer 1 en hoe die de omgeving onleefbaar maakt met z’n treurige bedrijfshallen en de 24-uur open McDonalds. Als we dan ook nog gaan doorberekenen wat de klimaatkosten zijn van het opgeven van dit soort kostbare historische landbouwgrond, kom je al snel in de min, ten opzichte van het plan Biopolder dat voorstanders van behoud van de Lutkemeer hebben gemaakt. Over duurzaamheid gesproken.

Wat ook heel veel geld gaat kosten, is om wekenlang de ME te moeten laten uitrukken als de Lutkemeerpolder door duizenden vastberaden burgers wordt verdedigd. Alleen dat waterkanon dat in een greppel omkieperde en vervolgens door de Lutkemeerverdedigers onschadelijk werd gemaakt, kostte al bijna een miljoen… Dus als Groenlinks wil leren om echt te rekenen, zouden ze misschien daar kunnen beginnen. Dat is alvast een kostenpost die we nu meteen kunnen besparen: geen repressie tegen actievoerders voor behoud Lutkemeer omdat het plan vroegtijdig geschapt wordt: 26 miljoen euro (ik zeg maar wat, misschien is het in werkelijkheid wel meer).

Symbool

AmsterdamAntoniesluisDeHaan2017

(foto wikipedia Door Vysotsky – Eigen werk, CC BY-SA 4.0)

Dus als GroenLinks, en andere groene en/of linkse partijen verder willen gaan dan wat symboolpolitiek voor de bühne, dan kunnen ze de Lutkemeer als omslagpunt nemen. Daar begon dan beleid voor een echte andere economie, voor een echte gezonde en eerlijke voedselproductie en voor een echt klimaatbeleid. Zoals de Nieuwmarkt en dat mooie monument op de Jodenbreestraat een omslagpunt was van het nefaste beleid om de oude binnenstad te slopen en bewoners naar naargeestige nieuwbouwsteden te jagen.

Het is dan tevens een omslagpunt omdat afstand wordt gedaan van het aloude pappen-en-nathouden en iedereen te vriend houden waar burgers een steeds grotere hekel aan krijgen. Er is nu een planetaire noodsituatie, niet meer en niet minder en GroenLinks en de Gemeente Amsterdam kunnen nu nog aan de kant staan van degenen die het tij proberen te keren. Als ze dat niet doen, betekent het dat ze aan de andere kant staan, van degenen die helpen om onze planeet in snel tempo onbewoonbaar te maken. Dat lijkt me niet zo’n moeilijke keuze. Mocht het ze niet lukken om die keuze te maken, dan hoop ik dat iedereen in het geweer komt om de polder te komen helpen verdedigen. Per slot van rekening gaat het om veel meer dan 45 hectare goeie landbouwgrond en een mooie boerderij. het gaat om de toekomst, en om de vraag of onze kinderen die nog hebben…

Malversaties in de Lutkemeer

Behoud Lutkemeer stuurde onderstaand bericht op 22 oktober 2018 aan de leden van de commissie Ruimtelijke Ordening en de Gemeenteraad Amsterdam.

Hierbij de beloofde terugkoppeling over vermeende malversaties in de Lutkemeerpolder, zoals afgesproken op 3 oktober jl.

De gemeente Amsterdam is – samen met de gemeente Haarlemmermeer, Provincie Noord Holland en Schiphol – eigenaar van projectontwikkelaar SADC (Schiphol Area Development Company). Dit is de Besloten Vennootschap (BV) die niet alleen in de Lutkemeerpolder, maar ook op andere plekken rondom Schiphol, honderden hectares bedrijventerreinen ontwikkelt.

Platform Behoud Lutkemeerpolder vindt dat de polder niet bebouwd mag worden. Het omzetten van natuur en landbouwgebieden naar bedrijventerreinen is niet van deze tijd. Om verdere klimaatschade te voorkomen is al het onbebouwde gebied hard nodig voor voedselvoorziening, korte voedselketens en lokale productie. Maar ook voor waterberging, schone lucht, groenbeleving en een gezonde stad. Er lijkt ook geen vraag te zijn naar meer ruimte voor bedrijven; SADC kan de huidige terreinen al niet vol krijgen en heeft geen aantoonbare klanten voor het te ontwikkelen terrein in de Lutkemeerpolder.

Maar minstens zo belangrijk is dat de huidige plannen in flagrante strijd zijn met belangrijke beginselen van behoorlijk bestuur. Er is een direct verband tussen de handelingen van de wegens corruptie veroordeelde gedeputeerde (en daarvoor wethouder in Amsterdam) Ton Hooijmaijers.
Het Platform vraagt daarom dringend dat de gemeente onderzoek doet naar de rechtmatigheid van het contract waarop de huidige plannen zijn gebaseerd. Een rapportage van de beschikbare informatie volgt hieronder.

Uit de rapportage blijken een drietal vragen:

1. Is de samenwerkingsovereenkomst tussen de gemeente en SEKU BV rechtmatig tot stand?

2. Is de inhoud van de overeenkomst in strijd met mededingings- en aanbestedingsregels?

3. Is er sprake is van onbehoorlijk bestuur gezien de genomen risico’s met betrekking tot de publieke garanties, alsook de aangetoonde corruptie in de zaak Lutkemeer

Tot slot willen wij u uitnodigen voor een expertmeeting over deze zaak, waar we nadere op de problematiek in willen gaan en eventuele vragen door deskundigen kunnen laten beantwoorden. Deze bijeenkomst zal in de Stopera plaatsvinden, in week 46 (12-16 november).
U ontvangt van tevoren hiervoor nog een aparte uitnodiging met het programma.

Het onderzoeksrapport kan hier worden gedownload.

Meer informatie over het initiatief is te vinden op www.behoudlutkemeer.nl

Speculatie en malversatie in de Lutkemeerpolder

Kees Hudig en Idriss Nor van Het Platform Behoud Lutkemeer
Met ondersteuning van:
Ilona Hartlief (medewerker SOMO), Spekulatie Onderzoeks Komitee (SPOK), Katrin McGauran en Roos van Os
22 oktober 2018
De kennis van nu

Er is iets vreemds aan de hand met de Lutkemeerpolder, dat mooie stuk oude landbouwgrond bij Osdorp waar de SADC een bedrijventerrein op wil bouwen.

Het is algemeen bekend dat een deel van de grond behoorde tot de winstgevende projecten van de veroordeelde gedeputeerde Ton Hooijmaijers. Hooijmaijers werd in 2012 tot drie jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens malversaties als politicus bij bouwprojecten en grondtransacties. Hij zit die straf nu uit – nadat de straf in hoger beroep en cassatie met een paar maanden verlaagd werd. Één van de percelen waar hij bij betrokken was en voor veroordeeld werd, was het deel van de Lutkemeerpolder waar het bedrijventerrein van SADC op gepland is.

Minder bekend is dat SEKU BV, van grondspeculant Jelle Kuiper uit Heemstede, in 2009 het perceel met veel winst verkocht aan de gemeente Amsterdam. De 8 hectare waren eerder gekocht voor 2,3 miljoen euro en werden voor 8 miljoen doorverkocht. Hooijmaijers kreeg daarvan een deel weer onderhands teruggestopt. In totaal zou het om ruim 200.000 euro gaan, waarvan een deel wel beloofd was, maar niet werd uitgekeerd.

Daarbovenop bedong de verkoper ook nog een – tot voor kort voor buitenstaanders geheim gebleven – samenwerkingsovereenkomst. In deze overeenkomst claimt de verkoper onder andere het recht om een groot deel van het bedrijventerrein te mogen exploiteren.

Waarom heeft niemand het over deze dubieuze gang van zaken? Als de transactie en de samenwerkingsovereenkomst onder illegale omstandigheden afgesloten zijn, kunnen ze dan van kracht blijven? En als ze eigenlijk niet van kracht zouden moeten zijn, wat betekent dat voor de ontwikkelingsplannen?
Het lijkt er immers op dat de samenwerkingsovereenkomst met SEKU de enige reden is dat SADC en haar aandeelhouders schadeclaims kunnen verwachten als het bedrijventerrein niet door mocht gaan. Verder is de gemeente, samen met SADC eigenaar van de grond, die gekocht is zonder verdere voorwaarden en kan ze te allen tijden besluiten om de polder te laten zoals die nu is.
De bekende – maar veelal vergeten – feiten
Toen in 2009 het plan voor de ontwikkeling van een bedrijventerrein in de Lutkemeerpolder beklonken werd, was Ton Hooijmaijers gedeputeerde bij de provincie Noord Holland. Er was nog niets bekend over betrokkenheid bij corruptie, en het plan voor het bedrijventerrein op de Lutkemeer werd door wethouder Van Poelgeest samen met Hooijmaijers gepresenteerd op de vastgoedbeurs PROVADA. Korte tijd later raakte Hooijmaijers politiek aangeschoten vanwege de IJslandse Landsbanki bank affaire. Het gehele college, waaronder Hooijmaijers, besloot af te treden.

Pas in 2010 begonnen de geruchten aan te zwellen over echte malversaties. Er vonden huiszoekingen plaats bij Hooijmaijers thuis, bij zijn moeder en bij zes bedrijven. Al snel ging er een ware beerput open. De voorbeelden van verdachte transacties stapelden zich op en in 2012 vond een geruchtmakend proces plaats, waarna de politicus tot drie jaar gevangenisstraf werd veroordeeld.i De meeste media-aandacht stamt uit die tijd; Hooijmaijers was een tijd voorpaginanieuws en er werd van alles (vermoedelijk lang niet alles) boven tafel gehaald waar hij mee bezig is geweest. Het werd ook bekend dat hij samenwerkte met notoire vastgoedboeven, waaronder de in 2003 geliquideerde Bertus Lüske.

Het ‘dossier’ van Hooijmaijers was zo omvangrijk dat lang niet al zijn activiteiten in de rechtbank doorgelicht konden worden. Om een zo goed mogelijk overzicht te krijgen liet de provincie Noord Holland een onderzoekscommissie (Commissie Schoon Schip) een uitvoerig onderzoek doen, waarvan de bevindingen werden gepubliceerd in een rapport onder de titel “Ondernemend Bestuur”. Dat rapport is ook online te vinden.ii De Volkskrant publiceerde in 2012 een overzichtsartikel van de bekende feiten.iii
Lutkemeerpolder en SEKU BV
Een van de vele zaken waarvoor Hooijmaijers ook in hoger beroep veroordeeld werd, was de transactie van grond voor SEKU BV in de Lutkemeer.i

SEKU BV is een gelegenheidsconstructie voor de transactie. De betreffende grond was eerder in handen gekomen van vastgoedbedrijf Mainland. Een BV van o.a. Frans Sodekamp, oud-directeur van de Dienst Ruimtelijke Ordening van de Haarlemmermeer. Mainland werd opgekocht door de Britse vastgoedbelegger Slough Estates en veranderde de naam in SEGRO. Het was één van de zes bedrijven waar in 2010 in het onderzoek naar Hooijmaijers een inval werd gedaan. Voordat Hooijmaijers zijn politieke loopbaan begon, als wethouder in Amsterdam, stond hij bij Mainland op de loonlijst.ii Onder leiding van Sodekamp had Mainland, en daarna dus Slough Estates, het bewuste stuk grond naast de Boterbloem opgekocht waar nu zoveel over te doen is.

In het jaarverslag van Slough Estates stond het perceel beschreven met de opmerking “for trading purposes only”.
Het is die SEGRO die de ‘SE’ levert in de naam SEKU BV. De ‘KU’ is van Kuiper, van de Kuiper Groep uit Heemstede waar Jelle Kuiper achter zit. Hij heeft Hooijmaijers dus meer dan 200.000 euro beloofd en voor een groot deel daadwerkelijk betaald en de grond voor 8.000.000 euro (bijna drie keer de waarde waarvoor die aangeschaft was!) terug verkocht aan de gemeente. Bovendien heeft hij er een lucratieve samenwerkingsovereenkomst onder kunnen schuiven.
Door de grote hoeveelheid verdachten die de veroordeling van Hooijmaijers had opgeleverd, moest het Openbaar Ministerie een selectie maken wie te vervolgen.

Het Financiele Dagblad deed in februari 2015 onderzoekiii naar de stand van zaken op het gebied van het vervolgen van medeverdachten van Hooijmaijers. De conclusie was:
“Van de 62 bedrijven die toenmalig VVD-politicus Ton Hooijmaijers betaalden, heeft het Openbaar Ministerie (OM) er vooralsnog geen een voor de rechter gebracht. (…) Het OM wil niet zeggen of een van de bedrijven misschien alsnog voor de rechter moet komen. Het OM zegt wel: ‘We zijn nog bezig tot een passende afwikkeling te komen.’”

De omvang van de corruptie staat in dit artikel en eerdere artikelen over de zaak in Het Financieele Dagblad goed omschreven; hier een aantal passages:
“Hooijmaijers kreeg volgens het OM van 1 januari 2001 tot 15 oktober 2009 op zijn privé-bedrijf Move 253 keer geld uitbetaald door 62 ondernemingen. Zo ontving de politicus €1.820.134. Het OM beperkt de dagvaarding tot de jaren 2004 tot 2009. Volgens het OM stopten 22 ondernemers en 16 bedrijven Hooijmaijers geld toe in die periode.”
Het artikel doet een paar zaken gedetailleerder uit de doeken, en de schrijvers verbazen zich erover dat er nog geen vervolging is ingesteld, om te concluderen:
“Evenmin is een spoor van vervolging te vinden voor beweerde Hooijmaijers-sponsoren als Henk Oudt (ex-eigenaar sloopbedrijf Steenkorrel), vastgoedman Luigi Prins (behalve dan dat hij bij de provincie Noord-Holland niet meer door de integriteitstoets Bibob komt), tussenpersoon Thijs Evers, of de vastgoedmannen Watze de V. van Akropolis Investments, Jelle Kuiper, Frans Sodekamp en Harry Muermans. Althans, geen vervolging voor hun rol rond de Hooijmaijers-zaak.”
Later blijkt dat een deel van de verdachten een schikkingsvoorstel heeft gekregen. Bedragen van tussen de 5.000 en 10.000 euro volstaan in de meeste gevallen. In twee gevallen komt daar ook nog 120 uur ‘gemeenschapsdienst’ bij. Ook Frans Sodekamp telt 10.000 euro neer. Het Financieele Dagblad weet te informeren:iv
“Op dat lijstje ontbreekt bijvoorbeeld vastgoedondernemer Jelle Kuiper van de inmiddels failliete Kuiper Groep. Het OM heeft hem wel een transactie aangeboden, maar Kuiper weigert die te betalen omdat hij zich onschuldig acht aan de beweerde omkoping van Hooijmaijers. Kuiper zei vrijdag €225.000 aan Hooijmaijers te hebben willen betalen, als commissie voor diens hulp bij de verkoop van aandelen in vastgoedbedrijf Mainland, dat posities rond Schiphol had. Dat heeft volgens Kuiper en Hooijmaijers niets met omkoping te maken.”
Jelle Kuiper gaat dus niet op het schikkingsvoorstel in. Dit betekent dat zijn vervolging tot op heden niet afgerond is.

SEKU BV en de samenwerkingsovereenkomst
De gemeente is niet bereidwillig openbaarheid van bestuur te leveren: informatie omtrent het stuk grond in de Lutkemeerpolder is moeilijk te verkrijgen, terwijl transparantie en publieke informatie sinds jaar en dag bewezen instrumenten zijn voor het bevorderen van verantwoording en rekenschap van bestuur.

Samen met medewerkers van SOMO (Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen) is verder onderzoek gedaan om enigszins wegwijs te geraken in de betrokken eigendomsrelaties en bedrijvenstructuren. SOMO doet doorgaans onderzoek naar de meest geavanceerde constructies die multinationale bedrijven ontwikkelen om belastingen te ontwijken. Met behulp van hun deskundigheid konden we een overzicht krijgen van het web aan BV’s, de transacties, aan- en -aftredende bestuursleden en directeuren achter SEKU. Zie het organigram in de bijlage. Daarin ziet men ook hoe SEKU onderdeel uitmaakt van een ingewikkelde zakenconstructie: SEKU zelf is opgegaan in Thunissen en ARK en STAK-Hadijk, maar er zitten steeds dezelfde personen achter. Waar we in de tekst SEKU schrijven, bedoelen we de hele structuur.

Om inzage te krijgen in de samenwerkingsovereenkomst is er een ‘WOB (Wet Openbaarheid Bestuur)-procedure’ gestart. Aanvankelijk werd gecommuniceerd dat “er overwogen werd om de documenten niet vrij te geven omdat een derde belanghebbende een zienswijze [heeft] ingediend op de informatie die de gemeente voornemens is te openbaren.” Uiteindelijk kwam het document, maar bleken aanzienlijke gedeeltes zwartgelakt te zijn, waardoor verder uitzoekwerk ernstig bemoeilijkt werd.

Dit is opmerkelijk omdat de gemeente deze stukken als onderdeel van haar raadsinformatie eerder ooit volledig heeft gepubliceerd. i Deze – ongelakte – versie van de samenwerkingsovereenkomst laat dan ook zien waarom SADC – en de voormalige gemeenteraad – die misschien liever onder tafel had gezien.

In de overeenkomst – ondertekend door Stadsdeel Osdorp, Gemeente Amsterdam, Schiphol Area Development Company en SEKU – staan afspraken die zonder uitzondering zeer voordelig zijn voor SEKU BV.
Zo bedingt deze een “trekkingsrecht” op 30% van het gebied en het recht op uitvoering van het hele project, wat in strijd lijkt met de Europese aanbestedingsregels.
De ontwikkelingskosten blijven bij de gemeente liggen en er lijken zelfs garanties gegeven te worden in het geval er verlies gedraaid wordt. Als het project zou mislukken, lijken de kosten uiteindelijk bij de gemeente komen te liggen. Dat dit een serieus risico is, blijkt ook uit een rapport van PWC uit 2016: “Uit de financiële en risicoanalyse blijkt dat SADC een risicovolle onderneming is en vooral gevoelig is voor uitstel van gronduitgiften, lagere prijzen en hogere kosten.”ii Officieel worden de kosten gedeeld, maar zou SEKU kopje onder gaan, dan komen schuldeisers uiteindelijk bij de gemeente en SADC aankloppen.

Deskundigen die we hiernaar hebben laten kijken denken dat dit soort afspraken op zijn zachtst gezegd onbehoorlijk zijn, en zelfs in strijd met Europese regelgeving over mededinging.

Conclusie
Het voorlopige onderzoek werpt drie belangrijke vragen op over de rechtmatigheid van de samenwerkingsovereenkomst tussen SEKU BV en de gemeente Amsterdam.

1. Allereerst of de overeenkomst rechtmatig tot stand is gekomen, gezien de achtergrond en betrokkenheid bij corruptie van de ondertekenaars.

2. Daarnaast is de vraag of de inhoud van de overeenkomst in strijd is met mededingings- en aanbestedingsregels

3. Tenslotte of er sprake is van onbehoorlijk bestuur gezien de genomen risico’s met betrekking tot de publieke garanties, alsook de aangetoonde corruptie in de zaak Lutkemeer.

Deze vragen zouden nader onderzocht moeten worden. Het Platform Behoud Lutkemeer blijft de zaak onderzoeken en heeft een advocaat ingeschakeld om naar de procedure en de documenten te kijken. Maar ook de Gemeenteraad heeft hier een taak om grondig te onderzoeken of de gemeente Amsterdam en SADC de plannen – met oog op de bovengenoemde aanwijzingen van corruptie m.b.t. de verkoop van de grond – door kan zetten.
Referenties
I. Meer informatie over het initiatief is te vinden op www.behoudlutkemeer.nl

II. In hoger beroep werd Hooijmaijers tot 2,5 jaar veroordeeld (wegens omkoping, witwassen en valsheid in geschrifte) en uiteindelijk werd dat in 2017 in cassatie met nog drie maanden verminderd tot 2 jaar en 2 maanden celstraf, wegens ‘overschrijding van de redelijke termijn’. Alle aanvankelijke beschuldigingen bleven grotendeels staan.

III. Commissie Operatie Schoon Schip, ‘Ondernemend bestuur. Over de bestuurscultuur van de provincie Noord-Holland. 2003 – 2011, 31.10.2012. SADC en de Lutkemeer wordt vanaf pagina 109 besproken.

IV. Merijn Rengers en John Schoorl, Volkskrant, 20.10.2012, ‘Slordige polderadministratie’ of een klappertje?’

V. Het vonnis is hier gepubliceerd. Het gaat o.a. over (namen van de betrokken personen en bedrijven zijn door justitie geanonimiseerd): – het verrichten van diensten aan (een) private partij(en) in de vorm van adviseren en/of bemiddelen bij de verwerving door de [bedrijf 5] van gronden in de Lutkemeerpolder en/of; – ( ten gunste van [betrokkene 1] en/of [bedrijf 5]) (pogen te) beïnvloeden van besluitvormingsprocedures van de provincie Noord-Holland met betrekking tot de ontwikkeling van het gebied Lutkemeren en/of; – met aanwending van zijn gezag en invloed in de provincie Noord-Holland, pogen een betere positie te bewerkstelligen voor [betrokkene 2] en/of [bedrijf 4] en/of [betrokkene 1] en/of [bedrijf 5] binnen de provincie Noord-Holland.

VI. Merijn Rengers en John Schoorl, Volkskrant, 14.6.2010, ‘Hooijmaijers mogelijk corrupt bij project in regio Schiphol’: “Hooijmaijers werkte voor zijn loopbaan als wethouder van Amsterdam en gedeputeerde van de provincie Noord-Holland, voor de op Schiphol actieve projectontwikkelaar Mainland. Volgens bronnen stond hij ‘op de loonlijst’, en kreeg hij ‘een kwartaalvergoeding’ van dit bedrijf. Mainland werd in 2005 opgekocht door Segro, het bedrijf dat nu in het rijksrechercheonderzoek opduikt.”

VII. Vasco van der Boon, Het Financieele Dagblad, 11.2.2015, ‘Vermeende omkopers in zaak-Hooijmaijers niet voor de rechter’, https://fd.nl/economie-politiek/1092212/vermeende-omkopers-in-zaak-hooijmaijers-niet-voor-de-rechter

VIII. Vasco van der Boon, Het Financieele Dagblad, 13.2.2015, ‘OM openbaart elf schikkingen in Hooijmaijers-affaire’,

IX. Samenwerkingsovereenkomst Deelgebied 3 Lutkemeer, Stadsdeel Osdorp, Gemeente Amsterdam, Schiphol Area Development Company, SEKU, Definitief concept ter besluitvorming, 18 mei 2009

X. Uit raadstukken: https://amsterdam.raadsinformatie.nl/document/6015221/1/09012f97820605e1

 

Nieuwe film waarin wetenschappers en bezoekers van De Boterbloem betogen dat de Lutkemeer groen moet blijven

 

‘Het zou natuurlijk heel erg zonde zijn als je hier een zorgboerderij en de vruchtbaarste akker die er nog is rond Amsterdam gaat gebruiken om bedrijventerreinen neer te zetten waar er al zoveel van zijn,’ aldus Dr. Eveline Lubbers, politicoloog, in deze film waarin wetenschappers én bezoekers van De Boterbloem betogen waarom De Boterbloem moet blijven.

NPO Radio 1 wijdt met Reporter Radio gedegen reportage aan de strijd om behoud van De Boterbloem

Fijne, ruim 20 minuten durende, reportage over verschillende aspecten rondom De Boterbloem geeft mooi overzicht. Aanrader! En sowieso een verademing om een keer niet helemaal teruggeknipt te worden naar 15 seconden. Daar is het verhaal te veelomvattend voor.

Schermafbeelding 2018-07-09 om 08.15.09

 

In deze actuele video is duidelijk te zien: Lutkemeer 1 zit nog lang niet vol

Het ontwikkelen van de biologische landbouwgrond van Ecologische Zorgboerderij De Boterbloem tot bedrijventerrein is volslagen onnodig. Al was het alleen maar, omdat de eerste fase van het bedrijventerrein, Lutkemeer 1 geheten, nog lang niet vol is. In 2013 schreef ROmagazine over deze eerste fase:

‘Aan de rand van Amsterdam ligt een bedrijventerreinen waar je prima een griezelfilm zou kunnen opnemen. Het staat al jaren grotendeels leeg. Boven de lege loodsen is zelfs een woning ingericht, op een van de stilste plekjes van de stad. Het ligt ingeklemd tussen de aandachtswijk Osdorp en de nog groene westflank van Amsterdam, waar zorgboerderij Boterbloem en dierenopvang Pocahondas (poes-cavia-hond, begrijpt u?) volgens de plannen moeten verdwijnen voor uitbreiding van het bedrijventerrein’

Dit werd geschreven in 2013. Nu, in 2018, is de situatie niet veranderd. Het bedrijventerrein (dat volgens SADC een ‘groene uitstraling zou krijgen – oordeel zelf over het resultaat) kampt nog steeds met leegstand. In deze video is dat duidelijk te zien: