Groot artikel in Parool over Boterbloem: Groener wordt de Lutkemeer niet

Op 8 juli plaatste Het Parool een paginagroot artikel over De Boterbloem.

Uit het artikel:

“Het stadsdeel heeft de mond vol van stadslandbouw, maar dit is puur verpakking”

“De laatste actieve boeren worden oud en zien amper brood in hun boerenbedrijf. We willen ondernemers prikkelen om er met iets nieuws aan de slag te gaan” zegt een ambtenaar met de Lutkemeerpolder in de portefeuille. In 2009 kreeg de polder een nieuwe bestemming: akkerbouwgrond mag vervangen worden door bedrijventerreinen. Sindsdien passeerden ook ideeën over woningbouw, een trammuseum en een golfbaan de revue. Ook in de nieuwste plannen gaat het landelijk gebied ten westen van het Ma Braunpad op de schop.
“Het stadsdeel heeft de mond vol van stadslandbouw, maar dit is puur verpakking” zegt Threes Hoekstra, geboren in Osdorp en tuinier bij biologische volkstuin De Ark. “Als je naar de plannen kijkt, zie je dat er uiteindelijk veel minder groen is dan nu het geval is”.

” Stadslandbouw. Laat dat nou precies zijn wat wij hier al jaren doen, maar uitgerekend wij moeten weg

Ook Erik Geurtsen van biologische zorgboerderij De Boterbloem, aan de Lutkemeerweg, ergert zich groen en geel. De zorgboerderij en de omliggende akkers moeten het veld ruimen voor bedrijfspanden. “Het stadsdeel heeft de mond vol van stadslandbouw. Laat dat nou precies zijn wat wij hier al jaren doen, maar uitgerekend wij moeten weg. Hoe valt dat uit te leggen?”
Het akkerbouwbedrijf vecht sinds 2009, sinds de aanpassing van het bestemmingsplan, voor zijn bestaan. Vrijwilligers voerden actie en haalden twaalfduizend handtekeningen op om de boerderij te behouden. De boerderij kreeg toen voorlopig uitstel, maar in hetzelfde jaar werd aan de overkant van de Lutkemeerweg begonnen met de bouw van het eerste deel van het bedrijventerrein. Vanuit de moestuin van De Boterbloem, waar courgettes en peultjes geoogst worden die later op de dag liggen te pronken in de boerderijwinkel, zijn de betonkolossen van het bedrijventerrein goed zichtbaar.

Overal in en om de stad staan kantoor- en bedrijfspanden leeg. Toch wil het stadsdeel hier per se nog een bedrijventerrein hebben

Een rondgang over het grijze kantoor- en opslagcomplex leert dat het er een stille bedoening is. De meeste blokken staan leeg. Op de grote parkeerplaats staan iets na het middaguur tien auto’s. Achter de ramen zijn posters geplakt van een beveiligingskantoor. Geldtransportbedrijf G4S Cash Services heeft een eigen blok in de hoek, afgezet met hoog hekwerk. Een groot aantal bouwkavels is nog onverkocht.
Geurtsen: “Overal in en om de stad staan kantoor- en bedrijfspanden leeg. Toch wil het stadsdeel hier per se nog een bedrijventerrein hebben. Ze zeggen dat het werkgelegenheid schept, dat het goed is voor de economie, maar dat zijn achterhaalde verhalen.”
Hoe de plannen voor het bedrijventerrein te rijmen zijn met het begrip stadslandbouw, vraagt ook een student van de universiteit van Wageningen zich af. Zij is bezig met een onderzoek naar stadsdlandbouw in Nieuw-West. Haar naam wil ze niet in de krant omdat ze samenwerkt met het stadsdeel. “Met stadslandbouw probeer je meestal stedelijke gebieden groener te krijgen, maar dit is al een landelijk en agrarisch gebied, hier hoef je niets aan te doen”.

Raadslid op werkbezoek bij De Boterbloem

Misschien is Ivar Manuel de enige politicus in Amsterdam met realiteitszin. Het gemeenteraadslid van D66 is altijd fel gekant geweest tegen de plannen om ook dit deel van de Lutkemeerpolder op te offeren voor een bedrijventerrein. Op dinsdag 3 mei j.l. bracht hij een werkbezoek aan de nog steeds bedreigde ecologische zorgboerderij De Boterbloem. Ook tijdens dit bezoek benadrukte hij nog eens, dat het open karakter van dit unieke polderlandschap bewaard moet blijven.

Zijn partij stemde in 2009 als enige tegen het voorstel om de Lutkemeerpolder over te dragen aan projectontwikkelaar SADC. Daarmee liet vooral GroenLinks Ivar Manuel in de kou staan. Voordat deze al lang niet meer zo groene partij tot de coalitie in Amsterdam toetrad, waren ze immers ook faliekant tegen deze plannen. Tevens stelde Ivar Manuel zich op de hoogte van de vorderingen van het bedrijventerrein Lutkemeer I. Persoonlijk kon hij vaststellen, dat dit geen succesnummer is. Met slechts drie ‘bemande’ bedrijven, acht enorme leegstaande betonnen kolommen én 50% kavels die nog verkocht zijn, stevent Business Park Amsterdam Osdorp af op een kostbare mislukking. “Dit geeft nog maar eens aan, dat Amsterdam beter geen plannen kan ontwikkelen voor een tweede bedrijventerrein,” aldus de sympathieke politicus.

Ivar Manuel liet zich door boerin Trijntje en boer Eric bijpraten over De Boterbloem. Hij was zeer onder de indruk van dit enige ecologische akkerbouwbedrijf van Amsterdam. Hier vinden dagelijks vele mensen met een problematische achtergrond een nuttige dagbesteding in de open lucht. In combinatie met het ‘familiegevoel’ dat Trijntje en Erik creëren, voelen deze zorgcliënten zich helemaal thuis op De Boterbloem. En dat allemaal zonder één cent subsidie. Het wordt hoog tijd dat ook andere politici in Amsterdam dit op zijn juiste waarde gaat schatten.

Vragen aan politieke fracties Nieuw-West: overbodig bedrijventerrein of Boterbloem?

De volgende vragen stelde het actiecomité Red de Boterbloem aan de politieke partijen in Nieuw-West. Enkele fracties reageerden al, de meesten hullen zich nog in zwijgen… De antwoorden (als die nog komen…) worden binnenkort openbaar gemaakt. Ook zal worden gepubliceerd welke partijen het niet nodig vonden deze vragen te beantwoorden. Uit angst aan hun kiezers hun ware gezicht te laten zien? We wachten rustig af.

1)     Staat uw fractie achter het standpunt, dat eerst Lutkemeer I vol moet zijn alvorens met de tweede fase te beginnen?
2)     Staat uw fractie nog steeds achter het vestigen van een bedrijventerrein op Lutkemeer III, ondanks het feit dat overal bedrijfsruimte leegstaat en ondanks het unieke karakter van polder en boerderij?
3)     Of is uw fractie van mening dat afgezien moet worden van de plannen met Lutkemeer III, omdat de ervaring met Lutkemeer I inmiddels heeft aangetoond dat bedrijven zich daar, mede door het grote aanbod in de regio, liever niet vestigen?
4)     Stoort uw fractie zich ook aan de enorme leegstand in Lutkemeer I en vindt u ook dat er op dit terrein eigenlijk alleen maar  gebouwd zou mogen worden als er ook daadwerkelijk gebruikers zijn voor de ontwikkelde bedrijfsruimtes?
5)     Deelt uw fractie de visie dat de aanleg van het nieuwe bedrijventerrein niet alleen ten koste gaat van waardevol groen, maar ook de herstructurering van de vele verouderde terreinen in de regio Amsterdam frustreert?
6)     Zou uw fractie willen overwegen om Lutkemeer III bij de Tuinen van West te trekken zodat het een agrarisch gebied moet blijven?
7)     Is uw fractie van mening, dat Ecologische Zorgboerderij De Boterbloem koste wat kost behouden moet blijven voor Nieuw West?

Ecologische waarde Lutkemeer

Uit betrouwbare bronnen vernamen wij het volgende:

“In de Lutkemeer en op de begraafplaats Westgaarde (die in de polder ligt) komen 140 verschillende vogelsoorten voor. Er broeden blauwborsten, kluten en dodaarzen, en rode lijstsoorten als de veldleeuwerik en de patrijs. Het oorspronkelijke plan was om van de hele Lutkemeerpolder een bedrijventerrein te maken. Weliswaar is nu besloten (voor hoelang?) om alleen het oostelijke gedeelte van de polder te bebouwen, maar het is onwaarschijnlijk dat het flinterdunne stukje groen dat overblijft tussen Lutkemeer 3 en het bedrijventerrein van Lijnden, aan de andere kant van de Ringvaart, voldoende is om de ecologische waarde van het gebied in stand te houden.”

Kortom: hou de hele Lutkemeer groen! Geen bedrijventerrein!

PvdA Osdorp negeert burgerinitiatief Red de Boterbloem, sluit achterkamer deal met projectontwikkelaar

Gisteren heeft het actiecomité Red de Boterbloem overlegd met de PvdA fractie in Osdorp. In dit overleg maakte de PvdA fractie duidelijk dat zij nog steeds 100% staan achter het vestigen van een bedrijventerrein om het land van De Boterbloem. 12.000 handtekeningen tegen deze plannen zien zij niet als een reden om de plannen zelfs maar uit te stellen, kredietcrisis of niet.

Om ons te laten zien hoe weinig relevant zij het burgerinitiatief “Red de Boterbloem” vinden dat wij hebben ingediend bij de raad van Osdorp, hebben zij op dezelfde avond (2 juni) dat ons burgerinitiatief behandeld zal worden door de raad een besloten bijeenkomst gepland waarin de plannen voor het ontwikkelen tot bedrijventerrein van Lutkemeer III geconcretiseerd zullen worden. Het contract met projectontwikkelaar SADC wordt dan getekend, zo vertelde de fractievoorzitter ons glunderend. En daar mogen geen ongenode gasten bij zijn.

De PvdA fractie van Osdorp, totaal niet meer gevoelig voor wat de kiezers eigenlijk willen, vindt dit een geweldige zet. Wij vinden dit een staaltje van meedogenloze, arrogante machtspolitiek.

1,5 miljoen vierkante kilometer bedrijventerrein staat leeg in Noord-Holland

Uit een rapport van Buck Consultants International uit 2005 blijkt dat de totale leegstand van bedrijfsruimten op bedrijventerreinen in Noord-Holland ruim 1,5 miljoen vierkante meter bedraagt. De regio’s Amsterdam en Amstelland-Meerlanden nemen gezamenlijk ruim de helft van deze leegstand voor hun rekening. In vergelijking met de andere regio’s is de leegstand van bedrijfsruimten in beide regio’s daarmee fors te noemen.

Zie voor het rapport

http://baansteenoordnee.nl/pub/notitieleegstand.pdf

Royal Haskoning: ‘Provinciale regie bedrijventerreinen dringend gewenst’

In de open ruimte in Nederland worden nieuwe bedrijventerreinen aangelegd, terwijl bestaande terreinen verpauperen. Concurrerende gemeenten houden elkaar vast in een frustrerende omklemming. Een sterkere provinciale regie is hard nodig. Dat stelt Jacques van Dinteren, productmanager van de adviesgroep UrbanSolutions bij advies- en ingenieursbureau Royal Haskoning en bijzonder hoogleraar aan de faculteit der Ruimtelijke Wetenschappen van de Rijksuniversiteit Groningen.

Volgens van Dinteren zijn de problemen rond bedrijventerreinen nu zo groot zijn geworden, dat het beleid daarover niet meer aan gemeenten kan worden overgelaten. Strikte aansturing door de provincies en desnoods het Rijk is nodig, vindt hij. Ook al gaat dat tegen decentralisatietendensen in.

Provincies meer op de voorgrond
“Provincies moeten véél meer op de voorgrond treden”, licht Van Dinteren toe. “Zij moeten de regionale sturing aanbrengen die zo pijnlijk ontbreekt. Gemeenten beconcurreren elkaar nu om bedrijven te trekken op wéér een nieuw bedrijventerrein. Maar ik betwijfel soms of gemeentebestuurders eigenlijk wel snappen hoe het werkt. Bedrijven denken niet lokaal, maar regionaal. Ze willen in een bepaalde regio gevestigd zijn. Of dat in plaats A is of in plaats B, enkele kilometers verderop, maakt ze niet uit.” Volgens Van Dinteren maken gemeenten een potje van hun grondbeleid. Ze vragen geen reële (lees: veel te lage) prijzen, omdat ze ten onrechte denken dat de grondprijs voor ondernemers een cruciale vestigingsfactor is.

Gemeenten houden verantwoordelijkheid
Van Dinteren wil de gemeenten overigens niet monddood maken. Ze kunnen heus hun rol blijven spelen. “Zij zijn en blijven uiteindelijk verantwoordelijk voor de bedrijventerreinen. Maar er moet hoognodig meer regie komen.” Hij noemt een voorbeeld uit eigen ervaring: de provincie Limburg. “Daar heb ik gedurende een jaar met alle regio’s gepraat over de bedrijventerreinen. We stelden vast dat de huidige typologieën niet meer werken. Tegelijkertijd liet onderzoek zien dat ondernemers de ruimtelijke kwaliteit van het terrein vaak belangrijker vinden dan wordt gedacht. Zo kwamen we tot drie kwaliteitsniveaus. In Limburg zijn bovendien duidelijke afspraken gemaakt over wat wel en niet mag. Zo komen er daar géén nieuwe bedrijventerreinen meer bij in het landelijk gebied.”

Personen zijn sterk bepalend
Binnenkort wordt in Limburg de balans opgemaakt. Maar wat er ook van terecht is gekomen, de stap naar meer provinciale regie is een zevenmijlspas in de goede richting, vindt Van Dinteren. “Dat dit kon, kwam ook omdat een bevlogen provinciebestuurder zich ermee bezighield, gesteund door een uiterst betrokken ambtenaar. Het hangt dus sterk van personen af.” Bedrijventerreinen zijn politiek niet sexy, erkent hij. “Wonen, gezondheidszorg, veiligheid en voorzieningen, dat scoort bij de kiezers beter. Maar de economie is de onderlegger van alles. En op een bedrijventerrein wordt wel het geld verdiend. Bovendien is de verrommeling van de ruimte tegenwoordig wél een issue, ook politiek.”

Zie voor meer informatie de site van NederLandBovenWater.

bron: NederLandBovenWater, mei 2009

SP fractie van de Gemeenteraad Amsterdam stelt kritische vragen aan B&W over de Boterbloem, vindt dat de boerderij behouden moet blijven

De SP wil de Boterbloem behouden voor Amsterdam. Voor het eerst sinds actiecomité “Red de Boterbloem” zich eind januari begon in te zetten voor de ecologische zorgboerderij is er een politieke partij die het onderwerp aansnijdt in de Amsterdamse Gemeenteraad. Meta Meijer en Carlien Boelhouwer van de SP fractie in Amsterdam hebben onderstaande vragen voorgelegd aan de Amsterdamse burgemeester en wethouders. Hieronder hun vragen aan B&W Amsterdam.

Zij waren er op het moment dat zij hun vragen indienden niet van op de hoogte dat het actiecomité al 12.000 handtekeningen heeft opgehaald: meer dan 2000 digitaal, en 10.000 op papier.

Toen wij hen hierover inlichtten vonden zij dit een enorm aantal, zeer veelzeggend.

Het actiecomité is erg blij dat de stedelijke politiek dit onderwerp nu eindelijk oppikt en dat er eindelijk een politieke partij is opgestaan die het voor de Boterbloem op durft te nemen.

Alle andere partijen hebben zich sinds wij onze actie begonnen in doodse stilte gehuld. Wel hebben een groot aantal lokale politici onze petitie op internet getekend, en een aantal van hen steunt ons op de achtergrond. Maar dat nu eindelijk het onderwerp bij B&W wordt aangesneden vinden wij hoopgevend. Hulde voor de SP dus! Hopelijk zullen zich nog vele andere partijen bij hen aansluiten. En gaat GroenLinks op een een gegeven moment ook overstag. Tot nu toe reageerden de wethouders Maarten van Poelgeest en Marijke Vos nog niet op ons verzoek een afspraak met ons te maken. Toch zou je juist van deze partij verwachten dat zij op zouden komen voor het groen en voor de zwakkeren in de samenleving… We wachten hun reactie rustig af!

De brief van de SP fractie aan B&W:

13 mei 2009

Aan B&W te Amsterdam

onderwerp: schriftelijke vragen

In het door bedrijventerreinen overwoekerde gebied aan de rand van Osdorp is de ecologische (zorg-)boerderij De Boterbloem gevestigd. Het landschap is prachtig: uitzicht op akkerland, bomenrijen, bosjes, sloten, velden. Nog prachtig: de gemeente (stadsdeel Osdorp) wil op dit terrein een bedrijventerrein aanleggen en heeft de gebruiksovereenkomst per 1 november opgezegd. Voor veel bewoners van Osdorp is De Boterbloem een kleine oase waar ze graag vertoeven om bij te tanken. Kinderen hebben door De Boterbloem de unieke kans kennis te maken met het boerenbedrijf en met de natuur. De Boterbloem is bovendien een financieel gezond bedrijf, dat geheel functioneert zonder enige overheidssubsidie: de Boterbloem biedt op haar boerderij 15 kansarme, kwetsbare Amsterdammers een zinvolle dagbesteding. De Boterbloem is begin dit jaar een handtekeningactie gestart: tot nu toe hebben 2067 Amsterdammers hun handtekening gezet. Een teken mijns inziens dat De Boterbloem ‘leeft’ bij veel mensen. Een woordvoerder van stadsdeel Osdorp geeft bovendien toe dat de stad (gemeente en stadsdeel) graag meer zorgboerderijen wil.

1.      De Boterbloem is een zorgboerderij die op de schop dreigt te gaan. Amsterdam heeft in andere delen van de gemeente zorgboerderijen opgeknapt met Europese subsidie (urban projects): projecten die zijn bedoeld om de stad een sociaal-economische stimulans te geven. Deze twee gegevens lijken mij in tegenspraak met elkaar: enerzijds wordt een goed lopende zorgboerderij met klandizie en fans de wacht aangezegd, anderzijds wordt een zorgboerdij opgeknapt met Europese subsidie omdat het de stad een extra sociaal- economische kans geeft. Heb ik daarin gelijk, of zie ik iets over het hoofd? Graag uitleg.
2.      Volgens De Boterbloem staan er in Amsterdam heel veel bedrijventerreinen leeg/gedeeltelijk leeg en is er om die reden geen noodzaak op het terein van De Boterbloem een nieuw bedrijventerrein te vestigen. Klopt dit: wat is de bezettingsgraad van de bedrijventerreinen in Amsterdam?
3.      De Boterbloem ligt in de Lutkemeerpolder, een gebied dat volgens de woordvoerder al langer op de nominatie staat om in gebruik te worden genomen als bedrijventerrein. Echter, als andere terreinen leeg staan, gedeeltelijk leeg staan bent u dan met mij eens dat vooralsnog er geen noodzaak is om dit terrein nieuw te ontwikkelen? Zo nee, kunt u dat toelichten: wat is de meerwaarde (economisch gezien en gezien avnuit oogpunt milieu en groenbeleving, zo mogelijk in cijfers en bedragen) voor het ontwikkelen van nieuw terrein in groengebied boven het optimaliseren van het gebruik van bestaande bedrijfsterreinen?
4.      Als het ontwikkelen van een bedrijventerrein juist op deze plek aantoonbaar noodzakelijk is, bent u dan bereid ervoor te zorgen (in overleg met het stadsdeel) dat de zorgboerderij op een andere groene plek verder kan? Zo nee, kunt u dat toelichten?

Meta Meijer,
Carlien Boelhouwer
SP fractie

Onherstelbare schade aan Nederlands cultuurlandschap

Chris Nierop in de Westerpost van 6 mei 2009:

Inspraakavond Bestemmingsplan Osdorperweg e.o.

Met belangstelling las ik de twee artikelen in de Westerpost van 29 april over het landelijk gebied Oud Osdorp. Het betreft de ecologische boerderij “de Boterbloem” en de behandeling van het (ontwerp)bestemmingsplan voor het gebied.

Laatstgenoemde bijeenkomst mocht ik ook bijwonen. We hoeven ons geen illusies te maken als het gaat om het behoud van het landelijke karakter van het gebied, waaronder vanzelfsprekend ook “de Boterbloem” behoort. Ons stadsdeel Osdorp is helaas een stedelijk georiënteerde raad, waar een landelijk gebied zoals de afgelopen jaren is gebleken, niet de aandacht krijgt die het zou verdienen. Onder “landelijk” wordt door een stedelijk georiënteerd bestuur “stadspark” verstaan. Cultuurhistorie is voor de meeste stadsdeelbestuurders een te moeilijk woord. Natuur kan niet vanzelf tot ontwikkeling komen, natuur dient te worden aangelegd, met alle recreatieve voorzieningen en pretpakketten. Cultuur is iets voor het theater. En wanneer het aankomt op een economische afweging kan aan natuur en historie geen waarde worden toegekend.

Meer en meer komen deskundigen tot het besef dat de versplinterde bestuurvorm die Nederland kent, met in Amsterdam 16! Stadsdeelraden, leidt tot een praktisch onherstelbare versnippering van het landschap. Bestuurders kunnen helaas niet verder kijken dan hun planologische neus en hun houdbaarheidtijd lang is. En daar bestuurders na het verstrijken van hun houdbaarheidsdatum (in het algemeen 4 tot 8 jaar) niet meer op hun beleid aanspreekbaar zijn volgt vaak een beleid dat ontaard in een planologische en stedenbouwkundige chaos van bedrijventerreinen, plukjes groen, woningbouw. Onzinnig versnipperde planologie op postzegelniveau, Dat brengt onherstelbare schade aan ons Nederlands cultuurlandschap. Wanbeleid van de eerste orde dus.

Dat daar een halt aangeroepen moet worden is een ieder met enig inzicht duidelijk, behalve voor de bestuurders zelf, die met kleppen voor hun ogen Nederland (en dicht bij huis Oud Osdorp) vermaakt tot een onappetijtelijke lappendeken. En dat onbesef wordt helaas breed gedragen, door alle partijen heen, rechts, links, zwart, groen of rood. Terugdringen van voor een dergelijk beleid verantwoordelijke stadsdeelraden lijkt mij een zeer zinvolle (en financieel gunstige) ontwikkeling. Het is al een probleem om een stedelijk bestuur te voorzien van integere, niet arrogante en terzake enigszins deskundige bestuurders, zoals weer voor de zoveelste keer blijkt uit het drama rond de Noord-Zuidlijn. List en bedrog lijkt de bestuurder daarbij wederom niet vreemd, juridische vervolging van dergelijke praktijken helaas niet mogelijk. Daar hebben dezelfde bestuurders wel zorg voor gedragen.

Om 16 staddeelraden te voorzien van goede bestuurders moet als een utopie worden gezien. Naar mijn stellige overtuiging is het beter voor de gehele stad (of wellicht regio) een bestuur met in de verschillende stadsdelen ambtelijk werkgroepen en stadskantoren voor de burgerzaken. Samen met bewoners en voorzien van een budget kunnen wijkplannen worden ontwikkeld waarmee bewoners direct bij hun eigen omgeving betrokken worden. Grootstedelijke planologische en stedenbouwkundige activiteiten zoals aanwijzen en ontwikkelen van bedrijventerreinen, natuurgebieden, woongebieden etc. dienen in meer bovenstedelijk verband te worden aangegaan, aan de hand van bijv. Regionale en stedelijke structuurschetsen.

Een misser van de eerste orde is in dit kader het verkwanselen (bestemmen) van het enige nog beeldvormend (Lutkemeer)poldertje (ooit het Lutkemeer) voor industriële ontwikkeling, helaas ook ondersteund door de partij die groen en links hoog op de agenda heeft staan. En het bestemmingplan zelf?

Een voorbeeld van hoe het niet moet werd duidelijk bij de inleiding bij de presentatie van het bestemmingsplan uitgesproken door de wethouder Hr. K. Steenman. Het is op zich een kunst om in gedurende ongeveer 15 minuten niets te zeggen, duidelijk zijn desinteresse voor het gebied ten toon spreidend. Gelukkig was het archief van het Stadsdeel up to date, zodat de teksten zoals uitgesproken bij het eerste bestemmingsplan van 10 jaar geleden nog goed van pas kwamen. Wederom uitspraken zoals “Alle gedogen totnutoe zal worden gelegaliseerd”, “vanaf nu wordt de “0” situatie als uitgangspunt gebruikt voor beleid en handhaving” en woorden van gelijke strekking. Waar had ik dat 10 jaar geleden eerder gehoord?

Wat is de er dan de afgelopen 10 jaar van een goed beheer van het landelijk gebied terecht gekomen als wederom een status quo moet worden uitgesproken? Goed bewaren dus de tekst, over 10 jaar, bij de herziening van dit plan zal het weer goed van pas komen. Interesse en aandacht voor het landelijke en historische karakter van de lintbebouwingen (ouder dan Amsterdam) in het gebied was er de afgelopen 10 jaar nauwelijks, sloten werden legaal gedempt, dammen in plaats van bruggen werden legaal of met gedogen toegestaan. Agrarische activiteiten werden met toestemming verdrongen door typisch industriële bedrijvigheden.

Natuurlijk deden de ambtenaren hun best om nieuwe wijn in oude zakken te verkopen, bebouwingsvlakken, (oneigenlijk) gebruik kassen, (illegale) bedrijvigheden kwamen aan de orde. Maar de ervaring van de afgelopen 10 jaar doen vermoeden dat dit herziene bestemmingplan meer werd ingegeven door het feit dat er een wettelijke verplichting is tot herziening (met de “Tuinen van West” als drijvend instrument) dan dat tot het besef is gekomen dat de cultuurhistorische waarden van het gebied beter beschermd dienen te worden. En de Tuinen van West? In de gedachtegang van een stedelijk georiënteerd bestuur kan natuur alleen worden aangelegd, komt melk van de melkunie en kunnen plannen alleen worden ontwikkeld vanaf een tekentafel met daarop een maagdelijk blank papier.

Bestaande potenties behoren per definitie ontkend te worden, nieuwe inzichten behoren alleen dan te worden gehonoreerd wanneer dat de bestuurders goed uitkomt. De “Tuinen van West” zijn een goed voorbeeld van tekentafelplanologie. Natuurlijk begrijp ik de gedachten erachter dat, wanneer er niets gebeurt, het gebied telkenmale ter discussie zal blijven staan als potentieel bedrijventerrein van een stadsdeelbestuur met beperkte visie. Natuurlijk begrijp ik dat bestaande moderne agrarische activiteiten nauwelijks een bestaansrecht hebben. Maar de bestaande structuur van het gebied kent voldoende potenties om met enig inzicht om te vormen tot een recreatief natuurgebied, aansluitend bij het Spaarnwouderbos, zonder direct een pretpark te hoeven worden. Een gebied waar de stedeling (en de bestuurder) kennis kan maken met het feit dat melk van de koe komt, wol van het schaap. Vanzelfsprekend hoort in een dergelijke omgeving een ecologische boerderij. Maar gelijk als natuurontwikkeling moet je geen gebruik maken van bestaande potenties, maar opnieuw op de tekentafel ontwikkelen.

Inpassen van de bestaande “Boterbloem” die het jaren heeft gekost om de gronden “gifvrij” te krijgen, is vanzelfsprekend geen optie. Na zoveel jaren zou een heroverweging op zijn plaats zijn. Nieuwe inzichten, mede door de komst van de “tuinen van West” zouden aanleiding moeten zijn om eerder gemaakte keuzen te heroverwegen en nieuwe wegen in te slaan. Helaas is een groot deel van de Lutkemeerpolder reeds onherstelbaar ten prooi gevallen aan het “kleinstedelijk” beleid. Maar nog niet alles is verloren wanneer het deel ten westen van de Lutkemeerweg van industriële ontwikkeling gespaard zou blijven, inclusief de inpassing van de ecologische boerderij “de Boterbloem” in de “Tuinen van West”. Maar, zoals in de inleiding reeds gesteld, in handen van een stedelijk georiënteerde gemeente is een landelijk gebied niet veilig, alle plannen rond het ontwikkelen van een “pretpark” zoals de “Tuinen van West” en alle goede bedoelingen rond het behoud van “stedelijk agrarisch gebied” ten spijt. Het wordt daarom tijd dat de gemeentegrens wordt verlegd, en het landelijk gebied vanaf de Ookmeerweg tot Halfweg wordt toegevoegd aan een landelijk georiënteerde gemeente zoals Haarlemmerliede en Spaarnwoude.

Nodeloze vernietiging van ons schaarse cultuurlandschap

Reactie van een lezeres van Milieudefensie Magazine op de plannen van Dagelijks Bestuur Stadsdeel Osdorp

Beste Trijntje, In het Milieudefensie Magazine las ik over de historische Lutkemeerpolder, jouw zorgboerderij aan de Lutkemeerweg en de onzalige plannen voor het aanleggen van een bedrijventerrein aldaar. Een bedrijventerrein! Alsof we die al niet meer dan genoeg hebben in Nederland. Plus: een groot deel van de kantoren staat ook nog eens leeg. Wat een vernietiging van ons schaarse (cultuur)landschap! Al Google-end kom ik een en ander te weten over de Lutkemeerpolder en de plannen voor dat bedrijventerrein. Schiphol wil graag een ‘Airport Businesspark’ (‘ABP’) in de polder aanleggen. Alsof Schiphol al niet meer dan genoeg grondoppervlak in de afgelopen jaren heeft opgeslokt! Inmiddels is ook een A9 dwars door de Haarlemmermeerpolder aangelegd zie ik. Die staat niet op mijn fietskaarten, die blijkbaar nogal verouderd zijn. Ik ben erg verontwaardigd over deze krankzinnige bouwplannen. En als ik dan lees dat in 2004 is gestart met het aanleggen van een natuurgebied van circa 60 hectare in de Lutkemeerpolder met slootjes en bossen waar gewandeld kan worden en dat op 19 oktober 2006 de officiële oplevering van de eerste 14 hectare (28 voetbalvelden) van de nieuwe natuur van Lutkemeer plaatsvond, ben ik helemaal verbijsterd. Nu wil men ineens een bedrijventerrein gaan aanleggen midden in de ‘moeraskamer’ met elzenbroekbos en grenzend aan de ‘waterkamer’ met wilgenbosjes??? Het is werkelijk van de gekke. Ik hoop dat het stadsdeelbestuur – en wie er nog meer verantwoordelijk is voor deze waanideeën – snel bij zinnen komt. Ik wens je heel veel succes met de strijd om het behoud van je boerderij en het omringende landschap.