Osdorp verlengt gebruiksovereenkomst met zorgboerderij De Boterbloem

Ecologische zorgboerderij De Boterbloem kan nog minimaal twee jaar op haar grond in de Lutkemeerpolder blijven. Het Dagelijks Bestuur zal samen met zorgboerin Trijntje Hoogendam op zoek gaan naar een geschikte locatie in de Tuinen van West alwaar ze haar activiteiten na deze periode kan voortzetten. Een motie met deze strekking van de coalitiepartijen PvdA, CDA en GroenLinks werd op dinsdagavond 30 juni j.l. unaniem door de stadsdeelraad van Osdorp aangenomen. Daarmee is de toekomst van De Boterbloem zeker gesteld.
De soap rond de ecologische zorgboerderij – die ook landelijk veel aandacht trok – heeft dus alsnog een gunstige wending genomen. Trijntje Hoogendam boert op grond die in 2002 de bestemming bedrijventerrein heeft gekregen. Fase 1 van het geplande bedrijventerrein zou zich volgens het Dagelijkse Bestuur zo voorspoedig ontwikkelen, dat gestart zou kunnen met het bouwrijp maken van Lutkemeer III. Daardoor werd de gebruiksovereenkomst met De Boterbloem per 31 oktober 2009 door het stadsdeel opgezegd. In april van dit jaar diende actiegroep “Red de Boterbloem” een burgerinitiatief in om de Lutkemeer III groen te houden, zodat de zorgboerderij kon blijven voortbestaan. Tijdens de behandeling op woensdagavond j.l. bleven de coalitiepartijen achter de vestiging van een bedrijventerrein op Lutkemeer III staan, maar boden Trijntje Hoogendam in hun motie wél een aanvaardbaar alternatief aan.

Moties
Tijdens de stadsdeelvergadering werden in totaal drie moties ingediend. De motie van D66 was de meest vergaande, omdat daarin het Dagelijks Bestuur werd verzocht om vier varianten te onderzoeken om De Boterbloem op de huidige plek haar activiteiten voort te laten zetten. De motie van OOZ’81 kwam in grote lijnen overeen met die van de coalitiepartijen. Uiteindelijk trokken beide oppositiepartijen hun moties in en schaarden ze zich achter het voorstel van PvdA, CDA en GroenLinks. Dit werd vervolgens unaniem aangenomen. Vooral voor Trijntje Hoogendam was het een spannende avond. “Natuurlijk was ik het liefst op het land gebleven dat ook door mijn grootvader en vader bewerkt is. Je bouwt een band op met die grond. Maar ik ben dolblij dat ik straks mijn activiteiten op een andere locatie in de Tuinen van West kan voortzetten. De Boterbloem is gered,” aldus een geëmotioneerde zorgboerin. Bovendien is ze blij met het voorstel van de PvdA, dat het stadsdeel haar straks financieel zal gaan ondersteunen bij de verplaatsing van haar bedrijf.

Fantastisch
Initiatiefneemster Suzanne Kooij van actiecomité “Red de Boterbloem” reageert vanaf haar vakantieadres op Vlieland enthousiast op het goede nieuws. “Kijk eens wat we allemaal in een half jaar bereikt hebben. Toen ik in februari het actiecomité heb opgericht, was de situatie zo dat Trijntje op 31 oktober a.s. haar land moest verlaten. Nu heeft ze minimaal twee jaar extra gekregen en kan ze daarna haar activiteiten in de Tuinen van West voortzetten. Dit is fantastisch.”
Eugène Mathijssen van het actiecomité heeft vooral veel lof voor de deelraad. “Ze hebben het burgerinitiatief heel serieus opgepakt. Met veel raadsleden hebben we intensief contact gehad en tot twee keer toe zijn een aantal fractievoorzitters langs geweest op De Boterbloem om met ons de mogelijkheden te bespreken”

Consequenties
Op korte termijn wordt de grond van Lutkemeer III door Osdorp overgedragen aan Ontwikkelingsmaatschappij Gemeente Amsterdam (OGA). Dus het stadsdeel is dan geen eigenaar meer van de grond. Het Dagelijks Bestuur moet nu gaan onderzoeken op welke wijze, onder welke condities en met welke juridische en financiële consequenties de activiteiten van De Boterbloem tijdelijk kunnen worden voortgezet. Binnen twee maanden moet het Dagelijks Bestuur daarover uitsluitsel geven aan de deelraad. Enerzijds moet immers de grond vrij worden opgeleverd om te voorkomen dat er een bedrag van er 2,6 miljoen euro aan BTW afgedragen moet worden. Anderzijds moet er de garantie komen dat OGA De Boterbloem niet eerder de wacht aan zet, totdat er daadwerkelijk begonnen gaat worden met het bouwrijp maken van de grond.
Eugène Mathijssen:”De planning voor het bedrijventerrein op Lutkemeer III neemt twee jaar in beslag. Tot die tijd wordt er niets met de grond gedaan en kan Trijntje daar zonder problemen blijven boeren. Het bouwrijp maken neemt drie jaar in beslag. Daar begint men pas mee als het bedrijventerrein op Lutkemeer I zo goed als vol is. Het actiecomité ziet de ontwikkeling van deze eerste fase somberder in dan het Dagelijks Bestuur. Dus wij gaan uit van een langer verblijf van De Boterbloem op de huidige stek. Wij vertrouwen er immers op dat straks ook de deelraad van Nieuw-West geen polderlandschap laat omploegen als er geen behoefte is aan een bedrijventerrein.”

Conclusies Actiecomité “Red de Boterbloem” naar aanleiding van de antwoorden van het Dagelijks Bestuur d.d. 26 juni j.l.

Eugène Mathijssen:
Ik wil het Dagelijks Bestuur hartelijk bedanken voor de antwoorden op de vele vragen die tijdens de informerende sessie op 2 juni j.l. zijn gesteld. Op basis van deze antwoorden zal de stadsdeelraad nut en noodzaak moeten vaststellen van de vestiging van een bedrijventerrein op Lutkemeer III. Naar de mening van het actiecomité kan op basis van deze antwoorden een weloverwogen beslissing genomen worden over de toekomst van Lutkemeer III. Nergens in de antwoorden van het Dagelijks Bestuur wordt immers een gedegen onderbouwing gegeven, waarom dit gebied zo’n geschikte plek is om een bedrijventerrein te vestigen. Daar is echter wel om gevraagd. Het belangrijkste argument van het Dagelijks Bestuur – werkgelegenheid voor Osdorp – wordt door het Dagelijks Bestuur op pijnlijke wijze zelf onderuit gehaald. Het gepresenteerde overzicht van de behoefte naar bedrijventerreinen in de regio Schiphol is aantoonbaar achterhaald. Daarnaast geeft het Dagelijks Bestuur heel duidelijk aan waarom bedrijven zich nu niet en ook straks niet in de Lutkemeer willen vestigen. Naar de mening van het actiecomité is er dus geen dringende reden aanwezig om De Boterbloem per 31 oktober 2009 de wacht aan te zetten en één van de prachtigste en oudste polderlandschappen van Amsterdam bouwrijp te maken voor bedrijventerrein.

Het actiecomité trekt de volgende conclusies uit de antwoorden van het Dagelijks Bestuur:

1.    Nergens wordt een onderbouwing gegeven waarom juist Lutkemeer III ontwikkeld moet worden voor de veronderstelde bedrijvigheid rond Schiphol. Naar het bijgevoegde schema onder vraag 7 wordt al zo vaak verwezen. Dat schema zegt iets over de behoefte rond Schiphol, maar niet waar die het meest nijpende is. Het Dagelijks Bestuur is er dus niet in geslaagd om de meerwaarde voor Osdorp van een bedrijventerrein op Lutkemeer III aan te tonen.
2.    Het Plabeka overzicht dat het Dagelijks Bestuur aanvoert om nut en noodzaak van Lutkemeer III aan te tonen, is opgesteld in 2006. Dat was in een periode van een wereldwijd groeiende economie. De gevolgen van de kredietcrisis zijn dus niet in dit overzicht meegenomen. Het getuigd van weinig realiteitszin van het Dagelijks Bestuur om dit achterhaalde overzicht nu te presenteren als ‘bewijsstuk’ voor nut en noodzaak van een bedrijventerrein op Lutkemeer III. Zo wordt voor de periode 2006 – 2010 een tekort 5,5 hectare bedrijvenpark geprognosticeerd. Er zijn nog tientallen hectares beschikbaar op Lutkemeer I en het bedrijventerrein van Lijnden. Er is dus overcapaciteit in plaats van een tekort. Bovendien staat er in Amsterdam 700.000 vierkante meter bedrijventerrein leeg.
3.    Bij het opstellen van het overzicht is uitgegaan van een aanhoudende hoge economische groei tot 2030. Uit het rapport “Nut en noodzaak van bedrijventerreinen” – opgesteld in 2007 door STOGO Onderzoek en Advies – wordt geconcludeerd dat de vraag naar bedrijfsterreinen door de overheid stelselmatig twee keer zo hoog wordt ingeschat dan de eigenlijke vraag. Het is dus niet nodig om Lutkemeer III om te vormen tot bedrijventerrein.
4.    Het stimuleren van de werkgelegenheid in Osdorp. Dát is het stokpaardje dat het Dagelijks Bestuur keer op keer aanvoert om nut en noodzaak van een bedrijventerrein op Lutkemeer I en III aan te tonen. Uit de antwoorden blijkt, dat het Dagelijks Bestuur absoluut niet kan aangeven wat het effect van de bedrijventerreinen voor de werkgelegenheid in Osdorp zal zijn. Plotseling verdwijnt het stokpaardje in de kast en wordt aangegeven, dat deze bedrijventerreinen de arbeidsmarkt van Metropool Amsterdam moeten gaan bedienen. Het Dagelijks Bestuur heeft de komst van de bedrijventerreinen op Lutkemeer I en III dus altijd met misleidende argumenten verdedigd. Naar de mening van het actiecomité heeft het stadsdeel Osdorp met Lutkemeer I een voldoende bijdrage geleverd aan de werkgelegenheid in Metropool Amsterdam.
5.    Het Dagelijks Bestuur geeft geen correcte informatie over de werkgelegenheid voor Osdorp die Lutkemeer I en straks ook de jeugdinrichting zal gaan bieden. Corning Life Sciences neemt 60 personeelsleden mee uit Schiphol-Rijk. En G4S heeft 175 personeelsleden meegenomen uit Haarlem. Mocht er personeel nodig zijn, dan wordt er dus niet in Osdorp geworven, maar in de Metropool Amsterdam. Ook bij de jeugdinstelling wordt een verkeerde voorstelling van zaken gegeven. Het zou een ongewenste én gevaarlijke situatie zijn als een deze jeugdinstelling met 345 nieuwe – en dus onervaren – personeelsleden van start zou gaan. Het merendeel van de medewerkers zal worden overgeplaatst uit andere instellingen. En daar zullen ook de vacatures ontstaan.
6.    Het Dagelijks Bestuur is er eveneens niet in geslaagd om de komst van deze jeugdinstelling aannemelijk te maken. Er is bijvoorbeeld geen intentieverklaring ingebracht. Het actiecomité blijft dan ook een groot vraagteken zetten achter de komst van deze jeugdinrichting. Sterker nog: het actiecomité acht dit zelfs onmogelijk. Lutkemeer I en III ligt precies onder de uitvliegroute van Schiphol. In verband met geluidsoverlast mogen daar dan ook geen woningen gebouwd worden. Ook een jeugdinrichting is een woning.
7.    Het Dagelijks Bestuur onderbouwt echter wel de trage start en ontwikkeling van Lutkemeer I op degelijke wijze. Het Dagelijks Bestuur geeft immers aan, dat de factor erfpacht een remmende invloed heeft op de vestiging van bedrijven. Het is echter niet opportuun om te stellen, dat deze factor niet meer meespeelt als het bedrijventerrein van Lijnden vol is. Deze negatieve factor zal nog steeds meespelen, waardoor bedrijven niet voor de Lutkemeer maar voor andere locaties in de regio Schiphol zullen kiezen.
8.    Er is geen claim van SEKU te verwachten op het moment dat het bestemmingsplan wordt gewijzigd. Mainland B.V. – waar Segro toe behoort – heeft voor de wijziging van het bestemmingsplan in 2002 het land gekocht van Loogman. Dit heeft dus zuiver op eigen risico plaatsgevonden.
9.    Het is goed dat het Dagelijks Bestuur trots is op Lutkemeer I. Maar de realiteit is, dat projectontwikkelaars hun verzamelgebouwen al weer verkopen voordat ze zelfs nog maar afgebouwd zijn. Als de Lutkemeer I echt zo’n gouden plek voor bedrijven zou zijn, dan zouden de projectontwikkelaars zelf gaan verhuren en de kopers zelfs een gebouw op een eigen kavel neerzetten.
10.    het Dagelijks Bestuur gaat er van uit, dat de Lutkemeer I in 2014 vol is. Een gedegen onderbouwing ontbreekt echter. Het feit dat bij de start van Lutkemeer I een economisch slechte periode een remmende factor was, geldt plotseling niet voor de zeer ernstige kredietcrisis waar we nu mee te maken hebben.
11.    Er is dus geen dringende reden aanwezig om de gebruiksovereenkomst met De Boterbloem op te zeggen. Het Dagelijks Bestuur is er niet in geslaagd om in haar antwoorden de meerwaarde van een bedrijventerrein op Lutkemeer III onomstotelijk aan te tonen. Op basis van de antwoorden van het Dagelijks Bestuur is het dan ook logisch om de gebruiksovereenkomst met De Boterbloem voor onbepaalde tijd te verlengen.

Antwoorden van DB Osdorp op vragen die gesteld zijn tijdens informerende sessie burgerinitiatief Red de Boterbloem

Het Dagelijks Bestuur van Stadsdeel Osdorp heeft de antwoorden gepresenteerd op de vragen die gesteld zijn tijdens de informerende sessie rond het burgerinitiatief Red de Boterbloem, gehouden op 2 juni jl.

Wat opvalt in de antwoorden, is dat nog steeds nergens uit duidelijk wordt waarop nu juist de Lutkemeerpolder zo’n geschikte plek zou zijn om een bedrijventerrein te vestigen. En er is al één overduidelijke leugen in de antwoorden van het DB aan te wijzen: de projectontwikkelaar die een claim op de grond legde in de Lutkemeer, deed dat met voorkennis, voordat de bestemming was gewijzigd van landbouw naar bedrijventerrein. Het DB beweert dat dit gebeurde ná de bestemmingswijziging.

Verder heeft het Dagelijks Bestuur van Stadsdeel Osdorp tot nu toe als belangrijkste argument voor het nieuwe bedrijventerrein ‘werkgelegenheid voor inwoners van Osdorp’ genoemd. Op alle vragen van het type ‘Hoeveel arbeidsplaatsen voor mensen uit Osdorp worden concreet verwacht’ kon het DB echter GEEN antwoord geven! Voorbeeld:

“Vraag: hoeveel nieuwe arbeidsplaatsen worden er op Lutkemeer I voor bewoners uit Osdorp gecreëerd en kunt u daar een gedegen onderbouwing van geven?

[antwoord DB]: Onbekend.”

Wij vragen iedereen die dit stuk wil lezen, met ons mee te denken en met suggesties te komen die helpen de antwoorden van DB Osdorp te weerleggen. Zijn al onze vragen adequaat en naar waarheid beantwoord? Zitten er onjuistheden of inconsequenties in de antwoorden van DB? Klopt alles wat er gezegd wordt? Hoe zit e.e.a. juridisch in elkaar?

30 juni aanstaande om half 8 ’s avonds wordt het burgerinitiatief opnieuw door de raadsleden van Osdorp behandeld. Dan wordt door de raadsleden en door het actiecomité ingegaan op de antwoorden van het Dagelijks Bestuur. Vervolgens wordt wellicht door de raad al een besluit genomen over het burgerinitiatief. Het gaat er dus nu om spannen.

Via deze link zijn de vragen zoals die 2 juni jl tijdens de raadsvergadering zijn opgetekend, en de antwoorden van het DB te downloaden (kies in de linkerbalk ‘Beantwoording vragen Boterbloem’):

http://www.raadsinformatieosdorp.nl/Vergaderingen/Open-Raad/2009/30-juni/19:0

Veel aandacht op nujij.nl voor De Boterbloem

Picture 1

Op nujij.nl leeft de discussie rond het lot van De Boterbloem.

Zie bijvoorbeeld dit item over de steun van D66 aan het burgerinitiatief Red de Boterbloem; en zie het recentelijk geplaatste ‘Marijke Voss weigert hulp aan bijzondere zorgboerderij‘. Er is veel verontwaardiging over de onbegrijpelijke weigering van GroenLinks om te strijden voor behoud van de ecologische zorgboerderij in één van de mooiste polderlandschappen rond Amsterdam te behouden. En veel waardering voor de SP, die zich in de Amsterdamse gemeenteraad inzet voor behoud van De Boterbloem.

Reacties op ons filmpje op YouTube

Op ons filmpje op YouTube “Boze zorgboerin neemt 13.000 handtekeningen terug van Marijke Vos” kwamen de volgende leuke reacties:

gerrit667 (1 dag geleden)

Hou vol! Voer actie, geef hier waar mogelijk meer ruchtbaarheid aan. Als er al talloze bedrijventerreinen verworden tot spooksteden, waarom zou dan een zinvolle instelling moeten wijken voor projectontwikkelaars? Verder zou Hout00gje wel eens een goed punt kunnen hebben. Alle succes toegewenst..

hout00gje (1 dag geleden)

Als er persé een bedrijventerrein op die plek moet komen, kunnen jullie er dan niet voor zorgen dat De Boterbloem officieel een bedrijf wordt/is? Het lijkt me dan absurd een bedrijf te verwijderen omdat er een bedrijventerrein op die plek moet komen toch?

ErKa132 (2 dagen geleden)  Heb de indruk dat Vos er niet helemaal bij was, toen zij zelf voorstelde, “dan maar ’n handtekeningenactie te beginnen”. Denk maat aan de druk waar ze op ’t ogenblik aan blootstaat ivm de nu afgeblazen voorstellen van GL tot, kortweg, het schoonmaken van Amsterdam. (afval, oude auto’s, vrachtverkeer, vrachttrams, etc.. Het “Olie-Dom” regeert nog steeds…

closecloseclose (2 dagen geleden) De handtekeningenactie als ultieme zoethouder…

Keorb9 (2 dagen geleden)  Foei Marijke!! Jammer dat je je niet hard voor de goede zaak maakt. Geen voorbeeld voor je partij!

Aanvankelijk wilde Marijke Vos onze 13.000 handtekeningen afschuiven op Osdorp

Tot nu toe hebben we het onderstaande niet naar buiten willen brengen. Maar haar totale gebrek aan inzet voor De Boterbloem, ondanks het feit dat zij in januari serieus heeft toegezegd de zaak nader te bekijken als het ons zou lukken 10.000 handtekeningen bij elkaar te brengen, noopt ons ertoe de ware toedracht achter onze afspraak met Marijke Vos nu aan de openbaarheid vrij te geven.

Wij hebben van het begin af aan onze hoop erop gevestigd dat Marijke Vos ons zou gaan helpen De Boterbloem te redden, en daarom hadden wij sinds januari het plan om aan haar de verzamelde handtekeningen aan te bieden. Waarom? Kijk op haar website over Proeftuin Amsterdam: ze wil biologische landbouw rondom de stad stimuleren, evenals het gebruik van lokale voedselproducten in de stad. Wij hadden haar bij het aanbieden van de handtekeningen willen vragen, of zij De Boterbloem niet onder zou willen brengen bij Proeftuin Amsterdam. Maar zij gaf ons de kans niet en wijdde alleen maar uit over de onontkoombaarheid van het bedrijventerrein dat PvdA en GroenLinks willen vestigen op het terrein van het enige biologische akkerbouwbedrijf van Amsterdam.

Van tevoren hadden we eigenlijk al kunnen weten dat zij geen interesse voor de Boterbloem zou tonen. Want wij hadden haar al weken geleden per mail gevraagd of wij met haar een afspraak konden maken om de handtekeningen aan te bieden, en daar kwam maar de hele tijd geen antwoord op, geen reactie, niets. “Nou ja, dan gaan we nog maar een tijdje door met handtekeningen verzamelen, hoe meer hoe beter”, dachten wij. Maar het begon ondertussen toch wel erg lang te duren voor we iets van haar hoorden.

Ondertussen stonden berichten over onze actie in alle kranten. En toen kwam er een telefoontje…. niet van Marijke Vos, niet van haar politiek assistente, niet van haar secretaresse…. maar van… het hoofd van de sector Wonen en Werken van Stadsdeel Osdorp. Hij deelde ons mede dat we de handtekeningen maar in Osdorp “af moesten geven”, omdat Marijke Vos aan Osdorp had medegedeeld dat volgens haar het stadsdeel het geschikte “loket” voor onze handtekeningen zou zijn. Wij werden toen een beetje boos en schreven het volgende mailtje aan Marijke Vos:

“Geachte mevrouw Vos,

Zojuist kregen wij via het Hoofd Sector Wonen en Werken van Stadsdeel Osdorp te horen dat u onze petitie “Red de Boterbloem” niet in  ontvangst wilt nemen. Wij dienen ons bij de heer Steeman te vervoegen.  Echter, op stadsdeelniveau wordt voortdurend naar de Centrale Stad  verwezen als hoofdverantwoordelijke voor de plannen om op de Lutkemeer  een bedrijventerrein te plaatsen. Kees Steeman heeft ons al heel vaak  verteld dat hij niets kan doen voor ons, dat de regie over dit gebied uiteindelijk bij de Centrale Stad ligt. Wij zouden graag eens met u van gedachten willen wisselen over de prangende vraag die wij ons  stellen: Waarom heeft u in het kader van uw mooie project Proeftuin  Amsterdam geen enkele belangstelling voor de Boterbloem, het enige,  en goedlopende, biologische akkerbouwbedrijf dat Amsterdam rijk is?  Mogen wij eens een keer bij u langskomen om hierover met u van  gedachten te wisselen? Dat zouden we veel liever doen dan vervelende  media-campagnes opstarten die niet goed zijn voor het groene imago van  GroenLinks, dat in Osdorp door het optreden van Kees Steeman op AT5,  in Llink in Natura en op Vroege Vogels al ernstig is beschadigd.

Met vriendelijke groet, en hopende op een spoedige, en persoonlijke, reactie”

Waren wij verbaasd, toen de politiek assistente van Marijke Vos ons tien minuten nadat wij dit bericht verstuurden belde, om ons te verzekeren dat Marijke Vos ons zeker binnenkort te woord zou willen staan, maar dat ze het erg druk had en bla bla bla? Nee. En we waren ook niet verbaasd toen het vervolgens weer weken duurde voor we weer iets hoorden. En we waren ook niet verbaasd dat er vervolgens pas weer een telefoontje kwam nadat wij op dit weblog het bericht plaatsten, dat Marijke Vos geen tijd had om onze handtekeningen in ontvangst te nemen.

Wij waren niet verbaasd, want het enige waar politici uiteindelijk echt geïnteresseerd in zijn, is hun imago. Alleen als dat imago ernstig gevaar loopt, zijn ook GroenLinks politici pas bereid actiegroepjes van burgers die het opnemen voor de natuur te woord te staan. Anders niet. En daarom dwingen ze ons in de media met modder te gooien. Wat we eigenlijk liever niet zouden doen. Maar er lijkt geen andere manier te zijn om hen een reactie te ontlokken… Zonder druk van de pers geeft de politiek geen thuis.

GroenLinks politici die bedrijventerreinen op biologische boerderijen willen plaatsen, en die vervolgens als argument “eerder gemaakte politieke afspraken” of “werkgelegenheid” opvoeren… Hoe geloofwaardig zijn die nog voor hun achterban? En daarom willen ze liever niets met ons te maken hebben. Want opkomen voor De Boterbloem, of voor biologische boerenbedrijven en natuur aan de rand van de stad… dat kunnen ze wegens “eerder gemaakte politieke afspraken” niet. En toch zouden hun kiezers dat wél van hen verwachten. Want waarom kies je anders GroenLinks? Voor meer bedrijventerreinen? Voor nodeloze asfaltering van schaarse groene ruimte? Nee toch?

Rectificatie van foutieve informatie in brief DB Osdorp, door Trijntje Hoogendam

Onderstaande brief stuurde Trijntje Hoogendam vandaag aan alle mensen die een protestbrief hebben geschreven naar het Dagelijks Bestuur van Stadsdeel Osdorp, en die eind mei een brief met foutieve informatie terug hadden gekregen:

ECOLOGISCHE BOERDERIJ  “D E  B O T E R B L O E M”
Lutkemeerweg 262, 1067 TH Amsterdam. Tel: 020-6100821
SKALNO.: 6977

Betreft: Onjuistheden reactie Stadsdeel Osdorp op uw schrijven t.b.v. behoud van de
Boterbloem en de rest van Lutkemeer III van mei 2009 door Marjo Teuling en
M.L. Engelhard.

Amsterdam, 21 juni 2009.

Beste mensen,

Uiteraard hulde voor alle brieven aan het D.B. Osdorp, en het ons toesturen van de reactie van het Stadsdeel Osdorp daarop.
Graag wil ik wat insinuaties en onjuistheden rechtzetten.

Voorgeschiedenis
De Boterbloem bestaat sinds 1870. In 1996 ben ik begonnen de akkers biologisch te bewerken en heb ik mij aangemeld bij de SKAL (Stichting Kontrole Alternatieve Landbouwmethodes)
Aansluitingsnummer: 6977.
Na het overlijden van mijn oom Joost in 1993 (Samen met mijn helaas veel eerder overleden vader de fa. Gebr. Hoogendam vormend), heb ik een z.g. in-de-plaatsstelling voor de pacht bij de pachtkamer aangevraagd; toentertijd op basis van artikel 54 van de pachtwet.
Wat ooms en tantes van mijn vaders kant waren uit op geldelijk gewin (hoge uitkoopsommen voor pachtrechten) en probeerde mij zo veel mogelijk te dwarsbomen.
Tegen mij zeiden ze bijv. je hebt geen geld en je kan het niet. Daarop heb ik de 2-jarige biologisch dynamische landbouwcursus a.d. Kraaijbeekerhof te Driebergen gedaan.
In 1996 mijn diploma gehaald wat gelijk staat aan MAS, Middelbare Agrarische School.

De bruikleenovereenkomst is mij door de strot geduwd d.m.v. het behendig uitspelen van de familietwist door hoofd grondzaken Nico Wauben.
–    Het houtbedrijf van mijn broer Kees, al tientallen jaren werk biedend aan minstens vijf  mensen, stond op het spel.
–    Ooms en tantes die beslag hadden laten leggen op de rekeningen van mijn moeder en zuster. (Ik schaamde mij zeer)
–    Mijn pro-deo advocaat die allergisch aan het worden was voor de familie Hoogendam.
Daardoor heb ik ingestemd met de bruikleenovereenkomst. Wel heb ik de rechter gevraagd of ik mijn democratisch recht om de landbouwgronden te behouden nog mocht uitoefenen. Daarop antwoordde hij: “Jazeker mevr. Hoogendam”.
Dus dat doen wij nu.

NIMMER HEBBEN MIJN BROER OF IK EEN SCHADELOOSSTELLING VOOR DE PACHTRECHTEN ONTVANGEN.
Sterker nog, door de nieuwe constructie, ontvangt het stadsdeel sinds 2002 een aanzienlijke vergoeding voor dat deel van het erf wat door mijn broers houtbewerkingsbedrijf opgebracht wordt en hebben mijn broer en ik een afkoopbedrag aan die lastige ooms en tantes doen toekomen.
Tot 2002 betaalde wij jaarlijks de lage, door mijn opa bij verkoop aan de gem. Amsterdam, bedongen pacht.
Inderdaad heb ik geen pacht meer betaald sinds 2002, na het ingaan van de bruikleenovereenkomst. Inmiddels zou ik dat met terugwerkende kracht wel kunnen opbrengen.
Wel heb ik volledig voor eigen rekening en risico een leuk bedrijf opgebouwd, gesteund door vrienden/vrijwilligers, familie en vele medestanders.
De bouwkosten voor de nieuwe multi-functionele schuur zijn inmiddels afbetaald. Sinds een paar maanden heb ik nu 1 dag vrij per week, omdat ik het mij kon veroorloven mijn baantje als medewerkster in een natuurvoedingswinkel op te zeggen.

Zorgboerderijen
Het onlangs gestarte kassenproject kost onze gemeenschap veel (subsidie) geld.
Het “concept”van “boerenstadswens”, ook gepland aan de Osdorperweg, gebruikt nu al gemeenschapsgeld, voordat ze zelfs maar een vinger in de aarde gestopt hebben.

Relatie met het bestemmingsplan.
Gaat over het feit dat bouwgrond op papier een heel veelvoudige geldwaarde heeft dan Landbouwgrond.
Van echte (economische) waarde hebben deze mensen geen verstand.
Moeten wij ons nu echt zorgen maken over een of andere buitenlandse investeerder die een klein stukje van Lutkemeer III gekocht heeft?
Wederom zal het gemeenschapsgeld besparen als ze hier niet aan de gang gaan met bulldozers etc.

Laatste 3 alinea’s
Zij hebben de Plabeka-monitor niet goed gelezen. Zie ook het weblog van het actiecomité op de petitiesite.
SADC etc.; allemaal een soort van (semi)overheidsinstellingen.
De economische crisis is o.a. ontstaan door dit soort zelfzuchtig  korte termijn denken.

Over het algemeen voelen wij dat er een verschuiving naar de goede kant aan het plaatsvinden is bij de raad van stadsdeel Osdorp.
Dinsdag 30 juni wordt de meningvormende sessie op het stadsdeelkantoor gehouden, dan zullen wij wel merken of dat nog steeds het geval is.
Veel vragen van de raad en van ons zullen dan beantwoord gaan worden. Wij hebben er een redelijk vertrouwen in minstens uitstel te kunnen bedingen.

De kievieten hebben dit jaar weer gebroed op onze akkers, volgend jaar weer en ook al die andere dieren en planten.
De samenwerking met onze biologische veehouders in en om Amsterdam gaat goed.
Akkerbouw en veeteelt horen eigenlijk bij elkaar. Stro, Lucerne en voederbieten naar hen, mest voor ons.

Liefs en geef de strijd niet op overal waar de overheid weer bomen wil kappen of leuke oude gebouwen, dan wel betaalbare woningen wil slopen etc.

Vriendelijke groet,
Trijntje Hoogendam.

Niemand bij de Gemeente Amsterdam wil onze email aan Job Cohen beantwoorden

Enige tijd geleden stuurden wij per email een noodkreet over De Boterbloem naar burgemeester Cohen, zie mail aan Cohen.

Wij verwachtten eigenlijk niet anders dan dat we daar geen antwoord op zouden krijgen. De burgemeester heeft het druk, en de Zaak-Boterbloem is ingewikkeld voor bestuurders. Ingewikkeld, omdat de actievoerders de publieke opinie én de pers achter zich hebben, en tegelijkertijd de politiek het bedrijventerrein in de Lutkemeerpolder per se door wil zetten gezien de financiële belangen die hierbij voor de betrokkenen en de projectontwikkelaars gemoeid zijn.

We kregen echter al heel snel de volgende reactie:

brief bureau cohen

Zou die snelle reactie te maken kunnen hebben met het nieuwsbericht op RTLZ over de Zaak-Boterbloem, waarin een link was geplaatst naar de mail aan Cohen op dit weblog?

En meteen na de brief kregen we ook nog een telefoontje! Ook van het kabinet van de burgemeester. Sorry, ze hadden een fout gemaakt in de brief. Niet Maarten van Poelgeest, maar Marijke Vos zou onze email in behandeling gaan nemen. Aha! Dezelfde Marijke Vos die ons vriendelijk maar beslist mededeelde niets voor ons te kunnen betekenen, ondanks het partijprogamma van GroenLinks, ondanks haar suggestie dat een handtekenngenactie zoden aan de dijk zou zetten? Hm. Jammer. En Maarten van Poelgeest, hoewel als wethouder infrastructuur verantwoordelijk voor ruimtelijke ordening, wil dus blijkbaar zijn handen al helemaal niet aan De Boterbloem branden.

Goed. We hadden eigenlijk zo langzamerhand ook niet anders verwacht. Niemand in de Amsterdamse politiek wil helaas verantwoordelijkheid nemen voor de plannen om een overbodig bedrijventerrein te plaatsen op het land van het enige biologische akkerbouwbedrijf van Amsterdam. Iedereen verwijst naar eerder genomen beslissingen; de Centrale Stad wijst naar Osdorp, en Osdorp wijst naar de Centrale Stad.

Dat echt geen enkele verantwoordelijke politicus zin heeft om onze email aan Job Cohen te beantwoorden bleek uit onderstaande brief, óók een ontvangstbevestiging van onze mail, dit keer afkomstig van het Dagelijks Bestuur van Stadsdeel Osdorp:

IMG0001

Wat is er gebeurd? Heeft Marijke Vos de email doorgestuurd naar Stadsdeel Osdorp? Of is de mail helemaal nooit bij Marijke Vos aangekomen, maar meteen door het kabinet van de burgemeester doorgestuurd naar het stadsdeel? Ook interessant, en veelzeggend weer, dat het Dagelijks Bestuur de mail zelf niet in behandeling wil nemen, maar hem weer doorstuurt naar… een ambtenaar van de sector Wonen & Werken. En nu maar afwachten wat deze stadsdeelambtenaar ons in naam van Cohen, of van Poelgeest, of Vos, of het DB Osdorp, of van welke andere bestuurder-die-er-niets-mee-te-maken-wil-hebben dan ook, gaat antwoorden.

Waarom de verrommeling van Nederland nog steeds toeneemt: de ‘Zaak-Boterbloem’

Het lijkt een lokaal drama: biologische boerin moet met haar groene akkers wijken voor het zoveelste bedrijventerrein aan de rand van Amsterdam. Het drama, de ‘Zaak-Boterbloem’, illustreert echter duidelijk hoe het mogelijk is dat de verrommeling in Nederland nog steeds toeneemt. Ondanks landelijk beleid dat erop gericht is de toename van bedrijventerreinen een halt toe te roepen. En ondanks de kredietcrisis, en de roep om meer duurzaamheid. Het is tijd de wetgeving met betrekking tot ruimtelijke ordening te herzien, omdat in de huidige situatie lokale bestuurders teveel macht hebben en er te weinig democratische controle-instrumenten zijn om besluiten die niet in het algemeen belang worden genomen te corrigeren.

Het verhaal over de ‘Zaak-Boterbloem’ is voor elke Nederlander met hart voor de groene ruimte interessant. Hoewel er in Amsterdam meer dan 700.000 vierkante meter bedrijfsruimte leegstaat, acht het Dagelijks Bestuur van het Amsterdamse stadsdeel Osdorp het noodzakelijk om in de laatste historische polder aldaar – de Lutkemeer – een bedrijventerrein aan te gaan leggen.
Wat het drama nog schrijnender maakt, is de ecologische zorgboerderij in deze polder, De Boterbloem geheten. Ondanks landelijk beleid, wederom, om biologische landbouw te stimuleren moet deze boerderij van de lokale politiek plaatsmaken voor een bedrijventerrein dat gegarandeerd de totale leegstand van bedrijfspanden in Nederland zal doen toenemen.

Lokale politiek en verrommeling van de openbare ruimte
Gegarandeerd? Ja. Want uit onderzoek blijkt dat 92% van de bedrijven die zich op een nieuw bedrijventerrein vestigen, ergens anders een leeg bedrijfspand achterlaten. Zo zorgen nieuwe bedrijventerreinen ervoor dat elders leegstand en verpaupering optreedt. Hoewel de Gemeente Amsterdam zich van dit mechanisme bewust moet zijn, wordt er toch in Osdorp wederom voor gekozen om schaars groen in te ruilen voor overbodig beton.
Hoe overbodig dat beton is, blijkt uit het feit dat het stadsdeel al sinds begin jaren 2000 bij het bedrijfsleven leurt met de polder, terwijl zich tot nu toe nog steeds geen gegadigden hebben gemeld. En toch gaat het stadsdeel Osdorp de plannen voor de aanleg van een bedrijventerrein binnenkort concretiseren. Tenzij een steeds groter wordende groep Amsterdammers, die tegen de plannen protesteren, hun zin krijgen. De politiek doet er echter alles aan om de bouwplannen door te drukken en de betrokken burgers de mond te snoeren.
De overwoekering van Nederland door bedrijventerreinen hangt samen met de manier waarop lokale politici en ambtenaren binnen de huidige wetgeving ongestoord hun gang kunnen gaan en schimmige deals kunnen sluiten met projectontwikkelaars. De zaak-Boterbloem illustreert dit.

De boer en zijn kleindochter
Er was eens een boer die aan de rand van Amsterdam akkerbouw bedreef op land waarop zijn voorouders ook al boerden. De stad, die eerst in de verte lag, kwam echter steeds dichterbij, tot de gemeente een oogje kreeg op het stuk groen dat nog net binnen de stadsgrenzen lag. Zouden we daar niet iets mee kunnen doen?
De boer had 11 kinderen, en verkocht het land aan de gemeente onder voorwaarde dat zijn nakomelingen het in pacht zouden kunnen blijven bewerken. De boer deed dat om ruzie over de erfenis te voorkomen, maar helaas kwam die ruzie er toch. Dat was heel wat later, in de jaren ’90 van de vorige eeuw. De gemeente, die de akkers nu in eigendom had, ontwikkelde plannen om de polder – de Lutkemeer – de bestemming ‘bedrijventerrein’ te geven.
De kleindochter van de boer, Trijntje geheten,  was intussen begonnen het land van haar voorouders te bewerken om er een ecologisch boerenbedrijf van te maken. Zij was van de plannen van de gemeente niet op de hoogte, ze had andere zorgen: ooms en tantes die haar recht op het land in twijfel trokken. Een slimme ambtenaar speelde het familieconflict handig uit. En vóór de jonge boerin het wist, was haar pacht omgezet in een bruikleenovereenkomst die de gemeente jaarlijks zou kunnen opzeggen.
Toen de implicaties hiervan tot Trijntje doordrongen procedeerde ze tot de Raad van State aan toe, maar de gemeente had de zaak juridisch handig dichtgetimmerd. Trijntje was nu vogelvrij op haar eigen land.
Vastbesloten om haar plannen voor een ecologische zorgboerderij toch door te zetten lukte het haar om in de loop van de jaren die haar op het land nog restten zonder subsidie een winstgevend bedrijf tot bloei te brengen, met behulp van vele vrijwilligers en een tiental psychiatrische patiënten, die gezamenlijk het land bewerkten.

Deals met projectontwikkelaars

Tot zover even Trijntje, nu weer terug naar de Gemeente Amsterdam, en met name naar het bestuur van het stadsdeel Osdorp. Toen eenmaal de pachtovereenkomst was omgezet in bruikleen had het stadsdeelbestuur vrij baan om de bestemming van de polder, de Lutkemeer, te wijzigen.
Nét voor de tijd dat deze bestemming ‘bedrijventerrein’ werd kocht een projectontwikkelaar enkele hectaren in de polder. Dit alles waarschijnlijk onder regie van dezelfde ambtenaar die ook het brein was achter de deal met de boerenfamilie.
De grondprijs voor gebied met bestemming ‘bedrijventerrein’ ligt vele malen hoger dan die van landbouwgrond. De projectontwikkelaar kocht die grond in verband met de prijsstijging, en wachtte rustig af.
Het leek de stadsdeelbestuurders, gesteund door B&W van Amsterdam, chique om Schipholgebonden bedrijven naar Osdorp te halen. Dus werd een samenwerkingsverband gesmeed met een publiek-private projectontwikkelaar, de Schiphol Area Development Company (SADC). De SADC zette een heel groot bord aan de rand van de polder, om bedrijven te lokken. Trijntje schrok ervan maar boerde door, met de moed der wanhoop.
We zijn nu in 2005 beland. De jaren verstrijken en op het land van een paar boeren vlakbij verrijzen enkele betonkolossen. Voor het land van Trijntje, Lutkemeer III genoemd door de bestuurders, zijn echter nog steeds geen gegadigden gevonden.

Bedrijven willen zich niet in de Lutkemeerpolder vestigen…
“De bedrijven willen maar niet komen”, verzucht de verantwoordelijke PvdA wethouder in 2006. Het stadsdeelbestuur, dat Lutkemeer III als een soort speeltuin beschouwt waarmee ze denken te kunnen doen wat hen behaagt, verzint allerlei wilde plannen voor het terrein. Het Food-Center naar Osdorp halen, een jeugdgevangenis, het maakt niet uit. Geen van deze plannen vindt doorgang, en nog steeds heeft geen enkel Schipholgebonden bedrijf zich gemeld. De vraag die bij een argeloze buitenstaander op zou kunnen komen is: ‘Waarom is het niet mogelijk, gezien het feit dat het bedrijfsleven niet geïnteresseerd is zich in de polder te vestigen, om de status quo te handhaven en de ecologische zorgboerderij, maatschappelijk van groot nut, te behouden?’

… maar van de politiek moet het bedrijventerrein er toch komen
Volgens de logica van de lokale politiek is dit niet mogelijk, en dus is de bruikleenovereenkomst met Trijntje en haar boerderij ‘De Boterbloem’ per november 2009 opgezegd. Ze moet weg.
Massale protesten van Amsterdammers worden schouderophalend terzijde gelegd door het stadsdeelbestuur en ook door wethouder Marijke Vos. Het actiecomité ‘Red de Boterbloem’ heeft meer dan 12.000 handtekeningen opgehaald en veel media-aandacht voor de zaak gekregen, maar de politieke machthebbers zijn onverzettelijk.
Samenvattend is dus de volgende situatie ontstaan: de gemeente wil een bedrijventerrein waar vanuit het bedrijfsleven geen vraag naar is vestigen op het laatste stukje ongerept polderlandschap in Osdorp. Hier wordt biologisch geboerd en er vinden psychiatrische patiënten, die er gelukkig zijn, dagbesteding. Een maatschappelijk zeer nuttig geheel dus, dat perfect aansluit bij allerlei recente, en breed gedragen, inzichten over het belang van groen in de stad, van lokale boerenbedrijven, van kleinschalige zorg, van ecologische landbouw…
Dit alles moet van de Gemeente Amsterdam verdwijnen voor een bedrijventerrein terwijl er in Amsterdam al jaren honderden hectares bedrijfspanden leegstaan.

De onnavolgbare logica van lokale politeke machthebbers

Ondanks het feit dat deze situatie elk mens met enig gevoel voor logica tegen de borst moet stuiten, houdt de lokale politiek er een heel ander soort, voor de gemiddelde burger ondoorgrondelijke logica op na, die dit soort beslissingen ‘rechtvaardigt’. Hoe werkt deze logica?
Lokale politici willen vaak carrière maken en zien het stadsdeel dan als een opstapje naar hogerop. Ze willen dus iets op hun naam kunnen zetten. Om hogerop te komen moeten ze kunnen aantonen in hun stadsdeel iets bereikt te hebben. Ze willen zich profileren, proberen zo vaak mogelijk te scoren in de media. Tot zover niets nieuws onder de zon.
Maar belangrijker nog dan de buitenwereld zijn voor deze politici hun medebestuurders. Uiteindelijk moeten ze het grotendeels van elkaar hebben. En daarom is het dan ook in Osdorp voor politici erg moeilijk gebleken het voor de ecologische boerderij op te nemen. Het actiecomité ‘Red de Boterbloem’ heeft met alle politieke partijen van het stadsdeel gepraat. Veel raadsleden zijn individueel wel gevoelig voor de ‘groene’ argumenten, maar beweren allemaal dat de politiek nu eenmaal zó in elkaar zit, dat het voor hen moeilijk is zich voor een groene Lutkemeer in te zetten, ondanks wat er in hun partijprogramma staat. Eén van de raadsleden vatte het treffend samen: ‘Als ik mijn nek uitsteek voor De Boterbloem kan ik het wel vergeten om ooit nog wethouder te worden’.

‘Politieke betrouwbaarheid’
Om de Lutkemeer groen te houden zou de lokale politiek moeten terugkomen op eerder genomen besluiten. Dit vindt men erg moeilijk. Het belangrijkste argument: ‘Dan kom je politiek onbetrouwbaar over’. Politiek onbetrouwbaar tegenover de kiezer? Nee, tegenover je collega-politici.
Er zijn eigenlijk geen overtuigende argumenten om het bedrijventerrein door te zetten. De media hebben uitgebreid aandacht aan de zaak besteed, en nodigen af en toe stadsdeelbestuurders uit om met tegenstanders van het bedrijventerrein voor de camera te praten. Sinds enige tijd verschuilen de stadsdeelpolitici zich in deze gesprekken achter de richtlijnen van B&W Amsterdam. ‘Wij kunnen niet anders dan het bedrijventerrein doorzetten, want de Centrale Stad geeft ons daartoe opdracht’. Ook B&W van Amsterdam verwijst naar eerder gemaakte politieke afspraken, die als onontkoombaar en onherroepelijk worden gepresenteerd.

Wie profiteert er van het zoveelste bedrijventerrein met leegstand?
Uiteindelijk wil geen enkele politieke instantie echt verantwoordelijkheid nemen voor het onzalige plan het zoveelste bedrijventerrein te vestigen in schaarse en kostbare groene ruimte. Door de Nota Ruimte kunnen de provincie of het Rijk helaas niet meer ingrijpen in lokale ruimtelijke ordeningszaken.
De enigen die gaan profiteren van een volgebouwde Lutkemeerpolder zijn de betrokken politici en ambtenaren, die ongestoord met gemeenschapsgeld schimmige deals met projectontwikkelaars kunnen afsluiten. En de projectontwikkelaars zijn uiteindelijk de grote winaars. Zij strijken via de lokale politici enorme hoeveelheden belastinggeld op.

Dankzij dappere raadsleden in Osdorp is er toch hoop

Het is juni 2009. Trijntje boert met de moed der wanhoop door. Als het aan de politieke machthebbers ligt komt er spoedig een einde aan een prachtig duurzaam particulier initiatief. Als zij hun zin krijgen zal tegen de wens van alle betrokken Amsterdamse burgers een prachtig groengebied aan de rand van de stad volstrekt onnodig worden opgeofferd aan een overbodig bedrijventerrein.

Maar toch biedt de politiek een sprankje hoop. De SP-fractie van de Gemeenteraad Amsterdam heeft het aangedurfd zich expliciet uit te spreken voor behoud van een groene Lutkemeerpolder, en heeft B&W ter verantwoording geroepen. Of hun actie iets zal opleveren is gezien de financiële belangen die in het spel zijn ongewis.
Onze hoop is verder gevestigd op de dappere raadsleden van Stadsdeel Osdorp. Zij stelden uiterst kritische vragen aan het DB tijdens de informerende sessie over het burgerinitiatief dat actiecomité Red de Boterbloem indiende. Zullen zij, als het op besluitvorming aankomt, hun groene hart durven  te laten spreken? Laten we het, uit naam van alle Amsterdammers, van harte hopen. Want als ze dat doen, is het bedrijventerrein van de baan. Dan zullen zij door een grote groep Amsterdammers als ‘local heroes’ worden beschouwd. We wachten met spanning af.