Een gewone zaterdag op de Boterbloem

Een hele gewone zaterdag op De Boterbloem.

De akkers lagen er prachtig bij:

IMG_1961

Er werden biologische producten verkocht in het winkeltje:

IMG_1957

Buurtbewoners en kinderen uit Amsterdam-West volgden een mozaïek-cursus:

IMG_1966

Iedereen is altijd welkom bij De Boterbloem. Je kunt er jezelf zijn. Het is een bijzondere plek, met een open en warme sfeer. Er lopen allerlei soorten mensen rond en iedereen voelt zich er volslagen op zijn gemak. Het effect van de overweldigend mooie natuur en van de warme gastvrijheid van Trijntje, die elk mens geheel in zijn of haar waarde laat.

En daarom moet De Boterboem blijven!

Advertenties

SP plaatst artikel over Boterbloem op website, voert actie voor behoud zorgboerderij

Picture 1

Behoud zorgboerderij Lutkemeerpolder

15-05-2009 • De SP wil dat zorgboerderij De Boterbloem in de Osdorpse Lutkemeerpolder behouden blijft voor Amsterdam. Als het aan de gemeente ligt maakt de ecologische en financieel gezonde zorgboerderij plaats voor een bedrijventerrein. “We weten dat er grote behoefte is aan zorgboerderijen in Amsterdam; bedrijventerreinen staan daarentegen gedeeltelijk leeg op dit moment”, zegt SP-raadslid Carlien Boelhouwer.

Carlien Boelhouwer

De Boterbloem ligt in een mooi groen gebied, een oase van rust waar nog steeds veel Amsterdammers van genieten. Op de zorgboerderij krijgen kansarme en kwetsbare Amsterdammers een zinvolle dagbesteding. Boelhouwer begrijpt totaal niet waarom de boerderij en een deel van het groene gebied weg moeten: “Amsterdam heeft altijd gezegd dat er meer zorgboerderijen moeten komen. De gemeente heeft zelfs een beroep gedaan op Europese subsidie om een zorgboerderij op een andere plek in de stad op te knappen. Dan is het toch vreemd dat de boerderij in de Lutkemeerpolder moet verdwijnen?”

Volgens het SP-raadslid moet het gemeentebestuur ook eens wat scherper gaan nadenken over het inrichten van nog meer bedrijventerreinen in de stad: “Het stadsbestuur zou tegenwoordig elk besluit waarbij groen gebied wordt opgeofferd goed met cijfers moeten onderbouwen. Tot op heden heb ik die cijfers niet gezien.”

Onherstelbare schade aan Nederlands cultuurlandschap

Chris Nierop in de Westerpost van 6 mei 2009:

Inspraakavond Bestemmingsplan Osdorperweg e.o.

Met belangstelling las ik de twee artikelen in de Westerpost van 29 april over het landelijk gebied Oud Osdorp. Het betreft de ecologische boerderij “de Boterbloem” en de behandeling van het (ontwerp)bestemmingsplan voor het gebied.

Laatstgenoemde bijeenkomst mocht ik ook bijwonen. We hoeven ons geen illusies te maken als het gaat om het behoud van het landelijke karakter van het gebied, waaronder vanzelfsprekend ook “de Boterbloem” behoort. Ons stadsdeel Osdorp is helaas een stedelijk georiënteerde raad, waar een landelijk gebied zoals de afgelopen jaren is gebleken, niet de aandacht krijgt die het zou verdienen. Onder “landelijk” wordt door een stedelijk georiënteerd bestuur “stadspark” verstaan. Cultuurhistorie is voor de meeste stadsdeelbestuurders een te moeilijk woord. Natuur kan niet vanzelf tot ontwikkeling komen, natuur dient te worden aangelegd, met alle recreatieve voorzieningen en pretpakketten. Cultuur is iets voor het theater. En wanneer het aankomt op een economische afweging kan aan natuur en historie geen waarde worden toegekend.

Meer en meer komen deskundigen tot het besef dat de versplinterde bestuurvorm die Nederland kent, met in Amsterdam 16! Stadsdeelraden, leidt tot een praktisch onherstelbare versnippering van het landschap. Bestuurders kunnen helaas niet verder kijken dan hun planologische neus en hun houdbaarheidtijd lang is. En daar bestuurders na het verstrijken van hun houdbaarheidsdatum (in het algemeen 4 tot 8 jaar) niet meer op hun beleid aanspreekbaar zijn volgt vaak een beleid dat ontaard in een planologische en stedenbouwkundige chaos van bedrijventerreinen, plukjes groen, woningbouw. Onzinnig versnipperde planologie op postzegelniveau, Dat brengt onherstelbare schade aan ons Nederlands cultuurlandschap. Wanbeleid van de eerste orde dus.

Dat daar een halt aangeroepen moet worden is een ieder met enig inzicht duidelijk, behalve voor de bestuurders zelf, die met kleppen voor hun ogen Nederland (en dicht bij huis Oud Osdorp) vermaakt tot een onappetijtelijke lappendeken. En dat onbesef wordt helaas breed gedragen, door alle partijen heen, rechts, links, zwart, groen of rood. Terugdringen van voor een dergelijk beleid verantwoordelijke stadsdeelraden lijkt mij een zeer zinvolle (en financieel gunstige) ontwikkeling. Het is al een probleem om een stedelijk bestuur te voorzien van integere, niet arrogante en terzake enigszins deskundige bestuurders, zoals weer voor de zoveelste keer blijkt uit het drama rond de Noord-Zuidlijn. List en bedrog lijkt de bestuurder daarbij wederom niet vreemd, juridische vervolging van dergelijke praktijken helaas niet mogelijk. Daar hebben dezelfde bestuurders wel zorg voor gedragen.

Om 16 staddeelraden te voorzien van goede bestuurders moet als een utopie worden gezien. Naar mijn stellige overtuiging is het beter voor de gehele stad (of wellicht regio) een bestuur met in de verschillende stadsdelen ambtelijk werkgroepen en stadskantoren voor de burgerzaken. Samen met bewoners en voorzien van een budget kunnen wijkplannen worden ontwikkeld waarmee bewoners direct bij hun eigen omgeving betrokken worden. Grootstedelijke planologische en stedenbouwkundige activiteiten zoals aanwijzen en ontwikkelen van bedrijventerreinen, natuurgebieden, woongebieden etc. dienen in meer bovenstedelijk verband te worden aangegaan, aan de hand van bijv. Regionale en stedelijke structuurschetsen.

Een misser van de eerste orde is in dit kader het verkwanselen (bestemmen) van het enige nog beeldvormend (Lutkemeer)poldertje (ooit het Lutkemeer) voor industriële ontwikkeling, helaas ook ondersteund door de partij die groen en links hoog op de agenda heeft staan. En het bestemmingplan zelf?

Een voorbeeld van hoe het niet moet werd duidelijk bij de inleiding bij de presentatie van het bestemmingsplan uitgesproken door de wethouder Hr. K. Steenman. Het is op zich een kunst om in gedurende ongeveer 15 minuten niets te zeggen, duidelijk zijn desinteresse voor het gebied ten toon spreidend. Gelukkig was het archief van het Stadsdeel up to date, zodat de teksten zoals uitgesproken bij het eerste bestemmingsplan van 10 jaar geleden nog goed van pas kwamen. Wederom uitspraken zoals “Alle gedogen totnutoe zal worden gelegaliseerd”, “vanaf nu wordt de “0” situatie als uitgangspunt gebruikt voor beleid en handhaving” en woorden van gelijke strekking. Waar had ik dat 10 jaar geleden eerder gehoord?

Wat is de er dan de afgelopen 10 jaar van een goed beheer van het landelijk gebied terecht gekomen als wederom een status quo moet worden uitgesproken? Goed bewaren dus de tekst, over 10 jaar, bij de herziening van dit plan zal het weer goed van pas komen. Interesse en aandacht voor het landelijke en historische karakter van de lintbebouwingen (ouder dan Amsterdam) in het gebied was er de afgelopen 10 jaar nauwelijks, sloten werden legaal gedempt, dammen in plaats van bruggen werden legaal of met gedogen toegestaan. Agrarische activiteiten werden met toestemming verdrongen door typisch industriële bedrijvigheden.

Natuurlijk deden de ambtenaren hun best om nieuwe wijn in oude zakken te verkopen, bebouwingsvlakken, (oneigenlijk) gebruik kassen, (illegale) bedrijvigheden kwamen aan de orde. Maar de ervaring van de afgelopen 10 jaar doen vermoeden dat dit herziene bestemmingplan meer werd ingegeven door het feit dat er een wettelijke verplichting is tot herziening (met de “Tuinen van West” als drijvend instrument) dan dat tot het besef is gekomen dat de cultuurhistorische waarden van het gebied beter beschermd dienen te worden. En de Tuinen van West? In de gedachtegang van een stedelijk georiënteerd bestuur kan natuur alleen worden aangelegd, komt melk van de melkunie en kunnen plannen alleen worden ontwikkeld vanaf een tekentafel met daarop een maagdelijk blank papier.

Bestaande potenties behoren per definitie ontkend te worden, nieuwe inzichten behoren alleen dan te worden gehonoreerd wanneer dat de bestuurders goed uitkomt. De “Tuinen van West” zijn een goed voorbeeld van tekentafelplanologie. Natuurlijk begrijp ik de gedachten erachter dat, wanneer er niets gebeurt, het gebied telkenmale ter discussie zal blijven staan als potentieel bedrijventerrein van een stadsdeelbestuur met beperkte visie. Natuurlijk begrijp ik dat bestaande moderne agrarische activiteiten nauwelijks een bestaansrecht hebben. Maar de bestaande structuur van het gebied kent voldoende potenties om met enig inzicht om te vormen tot een recreatief natuurgebied, aansluitend bij het Spaarnwouderbos, zonder direct een pretpark te hoeven worden. Een gebied waar de stedeling (en de bestuurder) kennis kan maken met het feit dat melk van de koe komt, wol van het schaap. Vanzelfsprekend hoort in een dergelijke omgeving een ecologische boerderij. Maar gelijk als natuurontwikkeling moet je geen gebruik maken van bestaande potenties, maar opnieuw op de tekentafel ontwikkelen.

Inpassen van de bestaande “Boterbloem” die het jaren heeft gekost om de gronden “gifvrij” te krijgen, is vanzelfsprekend geen optie. Na zoveel jaren zou een heroverweging op zijn plaats zijn. Nieuwe inzichten, mede door de komst van de “tuinen van West” zouden aanleiding moeten zijn om eerder gemaakte keuzen te heroverwegen en nieuwe wegen in te slaan. Helaas is een groot deel van de Lutkemeerpolder reeds onherstelbaar ten prooi gevallen aan het “kleinstedelijk” beleid. Maar nog niet alles is verloren wanneer het deel ten westen van de Lutkemeerweg van industriële ontwikkeling gespaard zou blijven, inclusief de inpassing van de ecologische boerderij “de Boterbloem” in de “Tuinen van West”. Maar, zoals in de inleiding reeds gesteld, in handen van een stedelijk georiënteerde gemeente is een landelijk gebied niet veilig, alle plannen rond het ontwikkelen van een “pretpark” zoals de “Tuinen van West” en alle goede bedoelingen rond het behoud van “stedelijk agrarisch gebied” ten spijt. Het wordt daarom tijd dat de gemeentegrens wordt verlegd, en het landelijk gebied vanaf de Ookmeerweg tot Halfweg wordt toegevoegd aan een landelijk georiënteerde gemeente zoals Haarlemmerliede en Spaarnwoude.

Llink in Natura besteedt aandacht aan De Boterbloem

Op 1 mei jl. was De Boterbloem te zien in het programma Llink in Natura op Nederland 2, prime time uitgezonden tussen 19.30 en 20.00. Een enorme opsteker voor het actiecomité en voor Trijntje, aandacht op de nationale televisie voor onze actie om De Boterbloem te behouden! Zie voor meer informatie

http://llink.nl/llinkinnatura/viewpage.php?page=aflevering&f_Aflevering=1556&datum=1241511000

Op YouTube is het item ook te bekijken:http://www.youtube.com/watch?v=V-VD41LDda0

Kees Steeman toonde zich weer onverzettelijk: de Boterbloem moet en zal van hem verdwijnen. GroenLinks laat zich wederom van zijn beste kant zien.

Foto’s van de opnames door Llink:

2009_boterbloem_17april_024

2009_boterbloem_17april_0272009_boterbloem_17april_073

Aandacht voor de Boterbloem op Plaatsengids.nl

Op de website Plaatsengids.nl verscheen een stukje over de Boterbloem.

Met de site Plaatsengids.nl  vraagt Frank van den Hoven aandacht voor de kleine dorpjes en buurtschapjes in de buitengebieden die voortdurend bedreigd worden door de “vooruitgang” van bedrijventerreinen, vinexwijken, woon-, tuin, autoboulevards en dergelijke. ‘We zouden eens wat zuiniger moeten zijn op ons buitengebied, en zeker steden als Amsterdam, Leiden en Haarlem, die zelfs het laatste lapje buitengebied nog willen verpesten met wijken en blokkendoos-bedrijventerreinen.’, aldus van den Hoven.

Hieronder zijn stuk op Plaatsengids.nl:

Op zorgboerderij De Boterbloem van Trijntje Hoogendam kunt u biologisch fruit, groente, zuivel en vlees kopen. De boerderij ligt in de Lutkemeerpolder (in het oude gedeelte van Osdorp), een van de schaarse stukjes buitengebied die Amsterdam in dit deel van de stad nog rijk is. Het is een bijzondere plek, waar biologisch wordt geboerd, en waar mensen met een beperking een zinvolle dagbesteding vinden. De boerderij zou eind 2009 weg moeten om plaats te maken voor een gevangenis en bedrijventerreinen. Amsterdam zou zuinig moeten zijn op dit bijzondere pand en haar activiteiten, en op het weinige buitengebied dat ze nog heeft. Wij hopen dan ook dat het stadsbestuur tijdig tot inkeer komt en een alternatieve plek zoekt voor de bedrijven en de gevangenis. Wilt u het behoud van dit buitengebied en deze bijzondere zorgboerderij steunen, ga dan naar de site Red ecologische boerderij De Boterbloem.

Artikel over De Boterbloem op buurtlink.nl

buurtbewoners leren over natuur en boerenbedrijf bij De Boterbloem
buurtbewoners leren over natuur en boerenbedrijf bij De Boterbloem

Vanaf nu is nieuws over de reddingsactie Red de Boterbloem ook te volgen op http://www.buurtlink.nl.
Zie http://buurtlink.nl/1067TH/amsterdam/Lutkemeerweg/858777/Ecologische+zorgboerderij+in+Osdorp+bedreigd+gemeente+wil+er+bedrijventerrein+plaatsen

Dagelijks Bestuur Stadsdeel Osdorp: “We hebben nog steeds gebrek aan bedrijventerreinen in Osdorp”

Vrijdag 20 maart vond bij De Boterbloem een ontmoeting plaats ‘van mens tot mens’ van het Actiecomité Red de Boterbloem en het Dagelijks Bestuur van Stadsdeel Osdorp, vertegenwoordigd door de wethouders Baâdoud en Steeman en twee ambtenaren. Hele aardige mensen bleken het te zijn. Is dat een geruststelling? Nee. Want deze aardige mensen houden bikkelhard vast aan hun standpunt: De Boterbloem moet plaats maken voor een bedrijventerrein.

Wethouder Baâdoud: “We hebben in de jaren ‘90 van de Centrale Stad opdracht gekregen om ruimte vrij te maken voor een bedrijventerrein. Er is nog steeds een tekort aan bedrijventerreinen in Amsterdam”. Pardon? Ook in deze tijd van economische crisis? En zelfs daarvoor was al sprake van leegstand bij heel veel bedrijventerreinen. Amsterdam blaast nu toch wegens geldgebrek allerlei bouwplannen af? Baâdoud: “Ooh, die crisis gaat wel weer voorbij, en dan staan wij in de startblokken om hier een bedrijventerrein neer te zetten. Daarop komen trouwens geen bedrijven, maar een jeugdgevangenis. De intentieverklaring is er al”. Een jeugdgevangenis??? Is dat dan een Schiphol-gerelateerd bedrijf? Dat moest hier toch? Baâdoud: “Nou, de Schiphol-richtlijn hebben we gedeeltelijk losgelaten, maar het is wel degelijk zo dat 75% van de bedrijven die zich hier vestigen met Schiphol te maken moeten hebben”.

Vreemd. Want op Lutkemeer I, een gebied vlakbij de boerderij waar de gemeente al begonnen is met het neerzetten van lelijke en overbodige bedrijfspanden die voor een groot gedeelte leeg zullen staan, zijn tot nu toe alleen nog maar enkele bedrijven gevestigd die niets met Schiphol te maken hebben. Hoe zit dat dan? “Oooh? Nou, daar gaan we onderzoek naar doen”, aldus één van de ambtenaren.

“Lutkemeer I is vol” (????)

Wethouder Baâdoud vroegen we verder nog hoe het zat met de toezegging van het stadsdeel aan de boerin dat zij pas weg zou hoeven als Lutkemeer I vol was. “Meneer Baâdoud, wij hebben vernomen dat u dit weekend op een PvdA-bijeenkomst heeft rondverteld dat Lutkemeer I vol is, klopt dat?” Baâdoud: “Ja, inderdaad, Lutkemeer I is helemaal vol en daarom gaan we nu beginnen met de jeugdgevangenis.” Onnavolgbare redenering. Afgezien daarvan: het klopt niet met de feiten. Want de afdeling communicatie van het stadsdeel heeft ons laten weten dat Lutkemeer I helemaal nog niet vol is. Er is slechts 33% definitief uitgegeven, op 33% van het terrein zijn uiterst onzekere opties uitgebracht, en voor 33% was tot nu toe geen interesse. Dat is toch zo, meneer Baâdoud? “Eeeh… tsja, nu u het zegt”.
Hoe zit het dan met de toezegging van het stadsdeel aan de boerin dat ze mocht blijven tot dat het geval zou zijn? Is dan de bruikleenovereenkomst dan niet wegens ongeldige redenen opgezegd? Baâdoud: “Nou, dat maakt niet uit, want van hogerhand hebben wij de vraag gekregen om een plek voor een jeugdgevangenis te zoeken en die komt hier en daarom is de bruikleenovereenkomst opgezegd”.

Stadsdeel ongevoelig voor argumenten om De Boterbloem te behouden

“Tekort aan bedrijventerreinen”, Lutkemeer I “vol”, jeugdgevangenis of niet: wij willen, samen met heel veel andere inwoners van Osdorp, dat De Boterbloem blijft. En dat hebben we duidelijk proberen te maken aan het Dagelijks Bestuur. We hebben ze rondgeleid langs de 19e eeuwse boomgaard, de kippen, de moestuin… We hebben ze het prachtige uitzicht laten zien, verteld over de zeldzame vogels die hier broeden, over het geluk dat de mensen die hier werken en die nergens anders terecht kunnen ervaren, over het unieke, nog niet verkavelde polderlandschap, over de biologische akkers, enig in hun soort in Amsterdam. Ze hebben het allemaal met eigen ogen gezien, ze hebben de frisse lucht opgesnoven, ze hebben het wijdse uitzicht bewonderd. En we hebben ze gevraagd: wat kunnen wij nou nog doen om dit te behouden? Valt hier met jullie dan helemaal niet over te praten? “Nou, u moet weten, er waren heel veel partijen betrokken bij het besluit om hier een bedrijventerrein te vestigen. De Centrale Stad, SADC, de provincie en ga zo maar door. Als we nu het bestemmingsplan weer zouden wijzigen, dan komen we toch heel onbetrouwbaar bij al die partijen over? We hebben het besluit nu eenmaal genomen en daar wijken we niet meer vanaf”.

En daar konden we het mee doen. We hebben als goede kennissen afscheid van elkaar genomen, want het waren hele aardige mensen. Mensen die ook maar hun baan doen. Naar beste inzicht en geweten. Dat was heel duidelijk. Maar wie het nodig vindt om feiten te verdraaien, om vervolgens te verwijzen naar een besluit “dat nu eenmaal ooit een keer genomen is”, en te weigeren af te zien van een overbodig bedrijventerrein in een tijd waarin de Gemeente Amsterdam allerlei grote projecten wel degelijk blijkt aan te kunnen passen vanwege de veranderde economische omstandigheden, komt als bestuurder niet erg bekwaam over. We hebben ze verteld dat we doorgaan met actievoeren, en dat een burgerinitiatief gevolgd zal worden door een referendum en juridische acties. Want al staan Baâdoud en Steeman achter het bedrijventerrein, ze vertegenwoordigen met hun standpunt beslist niet dat van de meerderheid van de inwoners van Osdorp. Zoals binnenkort zal blijken.