Volkskrant wijdt groot artikel aan grondaankoopschandaal Lutkemeer en affaire Hooijmaijers

Zaterdag 20 oktober 2012 staat in de Volkskrant het artikel waar we al die jaren op hebben gewacht, en dat duidelijk inzicht geeft in de corruptie die geleid heeft tot het toekennen van de ‘bedrijventerrein’ bestemming aan de Lutkemeer, waardoor een prachtig biologisch landbouwgebied, uniek aan de rand van Amsterdam, groot gevaar loopt – een feit dat tegen het algemeen belang indruist en waarvan alleen een aantal corrupte politici en ambtenaren, en geldbeluste projectontwikkelaars profiteren. Gelukkig dat dit in de slipstream van de affaire-Hooijmaijers nu eindelijk aan het licht komt. Ook Groen-Links wethouder Maarten van Poelgeest was een enthousiast voorstander van, en heeft actief meegewerkt aan, het tot bedrijventerrein bestemmen van de Lutkemeerpolder, zo blijkt uit het Volkskrant artikel.

Hieronder de tekst:

‘Slordige polderadministratie’ of een klappertje?

TEKST MERIJN RENGERS EN JOHN SCHOORL FOTO’S GUUS DUBBELMAN − 20/10/12, 00:00

Centraal in de aanklacht tegen Ton Hooijmaijers vanwege corruptie staat de Lutkemeerpolder achter Osdorp. Landbouwgrond werd er in korte tijd drie keer zo veel waard en daar spinde menigeen garen bij. Ook de VVD-gedeputeerde.

Haar opa begon met boeren in 1908 in de Lutkemeerpolder, die nu een prominente rol speelt in de strafzaak tegen de van corruptie verdachte VVD-politicus Ton Hooijmaijers. Daarna namen haar vader en oom het over, en sinds midden jaren negentig heeft Trijntje Hoogendam het zelf voor het zeggen op de ecologische boerderij De Boterbloem.

Deze romantische, wat verscholen plek aan de rand van Amsterdam-Osdorp, waar biologisch-dynamische boerenkool, spruitjes en pompoenen worden verbouwd en verkocht, staat in schril contrast met de toekomstplannen voor de polder. Want in 2009 werd definitief bepaald dat hier een bedrijventerrein zou komen, en dat Trijntje Hoogendam zou moeten vertrekken met haar Boterbloem, die ook dienst doet als zorgboerderij.

Als ze vanuit de boerderij naar buiten kijkt, ziet Hoogendam het gebied liggen dat, in ambtelijk jargon, ‘Lutkemeerpolder Deelgebied 3’ heet. Eigenaar van de grond is de gemeente Amsterdam die hiermee zijn rol als ‘concurrerende Europese metropool’ wilde accentueren. Zo presenteerde Ton Hooijmaijers het samen met de Amsterdamse GroenLinks-wethouder Maarten van Poelgeest op de vastgoedbeurs Provada, zomer 2009.

Dat Hooijmaijers daar niet alleen stond als gedeputeerde van de provincie Noord-Holland, was niet bekend. Niemand wist dat de VVD’er meer rollen speelde rond de ontwikkeling van de Lutkemeerpolder. Dat bleek pas vorige week, aan de vooravond van de rechtszaak tegen Hooijmaijers wegens witwassen, corruptie en valsheid in geschrifte.

In de uitgebreide tenlastelegging stond het keurig chronologisch uiteengezet, de bedragen die de liberale politicus via zijn adviesbureau MOVE (dat op naam stond van zijn vrouw) had gekregen in verband met de Lutkemeerpolder, de data, en zijn wederdienst:

1. 11.900 euro, betaald op 20 mei 2005

2. 107.100 euro, op 30 december 2005

3. 59.500 euro, op 10 februari 2006

4. 14.875 euro, op 6 februari 2007, en

5. 20.000 euro, betaald op 21 juli 2008.

In ruil voor deze bedragen (samen ruim 213.000 euro) zorgde hij ervoor – zo stelt het Openbaar Ministerie – dat de betalende partijen ‘een voorkeursbehandeling’ kregen en ‘besluitvormingsprocedures werden beïnvloed’. En hij deed nog meer, aldus justitie: hij regelde in de polder financiering voor projectontwikkelaars, bemiddelde tussen bedrijven en bracht partijen bij elkaar.

Hooijmaijers en de bedrijven die hem spekten, hebben een andere lezing. Ja, Ton deed tegen betaling advieswerk en bemiddeling, zeggen zij, maar niet in de jaren dat hij provinciebestuurder was. De ‘klappertjes’ rond Schiphol – zoals hij zelf sprak over zijn verdiensten – zouden dateren van vóór 2005, toen Hooijmaijers behalve VVD-statenlid nog gewoon vrijgevestigd vastgoedadviseur was.

Dat er nadien nog geld naar zijn adviesbureau stroomde, had te maken met ‘slordigheid’; niets met corruptie. Alleen al aan de bedragen kun je dat zien, zeggen Hooijmaijers en zijn kleine schare overgebleven vrienden. ‘Als er echt gebouwd wordt in de Lutkemeer, gaan er tientallen miljoenen om’, zegt een goede bekende van Hooijmaijers. ‘Het is nauwelijks voor te stellen dat Ton voor een grijpstuiver zulke enorme risico’s zou lopen.’

Trijntje Hoogendam kent elke stukje van de grond die zij samen met haar vriend Erik Geurtsen bebouwt. Het is een van de meest vruchtbare plekken van Amsterdam, en op de rijke grond groeien volledig biologische courgettes, aardappelen en bieten.

Ze hebben zich vaak afgevraagd wat deze grond, die zo belangrijk is voor de biologische landbouwketen rond Amsterdam, zo interessant maakte voor projectontwikkelaars, de gemeente en de provincie Noord-Holland. Waarom moest per se hier een bedrijventerrein komen, terwijl er op een steenworp afstand eindeloze betonnen hallen stonden te wachten op huurders die toch niet kwamen? Waarom moest deze agrarische grond zonodig een andere bestemming krijgen? Wat was dat toch voor gerommel in de polder?

Geurtsen, van De Boterbloem: ‘Natuurlijk heb ik vaak gedacht dat er nog iets anders speelde, iets wat het daglicht niet kon verdragen. Eindelijk krijgen we in de gaten hoe het zit, door die rechtszaak tegen Hooijmaijers. Er is vals gespeeld. Er is zo veel gespeculeerd dat ze nu wel moeten bouwen – anders gaat het ze miljoenen kosten.’

Aan elkaar breien
In de tenlastelegging staat precies gedefinieerd wat Hooijmaijers deed, en wat hij zelf als zijn grootste kracht beschouwde: alles aan elkaar breien. Hij adviseerde en bemiddelde erop los, en zijn kamer in het provinciehuis leek volgens betrokkenen een aanlegsteiger voor zijn contacten in het vastgoed.

Hij wordt als naïef beschouwd, door mensen die hem kennen, hij zag het gevaar er niet van, en dat mag gerust als een vorm van domheid worden aangemerkt. Het leek wel alsof hij zich als politicus niet bewust was van wat er wel kon en wat niet. Bij Hooijmaijers liep het allemaal door elkaar heen, zegt een oud-topambtenaar.

‘Je moet toch snappen dat je als provinciebestuurder niet aan de eerste de beste vastgoedondernemer kunt aanbieden dat je hem wel wilt helpen met vergunningen’, zegt een van zijn vrienden. ‘Als je dat niet begrijpt, stoot je een keer keihard je neus. Nu hebben die socialistische ambtenaren op wie Ton altijd zo afgaf hem alsnog te grazen.’

Toen eind jaren tachtig het idee van Schiphol Mainport als centrum van economische ontwikkelingen werd geboren, leidde dat tot een ware grondjacht in de Haarlemmermeer. Boeren werden benaderd door grondhandelaren met rinkelende geldbuidels.

Voor de boeren in de iets verderop gelegen Lutkemeerpolder was dat niet anders. Ook voor dit gebied circuleerden al jaren bouwplannen, en elke grondhandelaar weet dat als agrarische grond bouwgrond wordt, deze veel meer waard wordt.

Zo ook Frans S., oud-directeur van de dienst ruimtelijke ordening van de Haarlemmermeer, die rond de eeuwwisseling directeur was van het bedrijf Mainland. De oud-ambtenaar had lucht gekregen van de plannen met de Lutkemeerpolder en wist de buren van De Boterbloem te bewegen hun grond aan hem te verkopen, zo blijkt uit de verkoopakte.

Erkend ritselaar
Ruim 5 miljoen gulden (bijna 2,3 miljoen euro) had Mainland over voor een aantal percelen met een totale oppervlakte van 8 hectare – ofwel bijna 29 euro per vierkante meter, bijna vijf keer de prijs voor landbouwgrond.

Als er echt gebouwd ging worden in de polder, dan zou de grond nog een aantal keer over de kop gaan, zo wist S. Maar omdat niets zo grillig is als de politiek, zeker rond Schiphol, besloot hij zich te vergewissen van politieke steun en informatie. Hij huurde Ton Hooijmaijers in, oud-wethouder van Amsterdam, statenlid in Noord-Holland voor de VVD en erkend ritselaar.

Het bleek een vooruitziende blik. In het spel rond de Lutkemeerpolder wisselden de kaarten voortdurend, en steeds was Hooijmaijers daarbij betrokken. Hij adviseerde bij de overname van Mainland door het Britse vastgoedbedrijf Slough Estates, en was er op 30 juni 2005 als de kippen bij om – toen als provinciebestuurder – een juichend persbericht de deur uit te doen over de overname.

‘Ik ben zeer verheugd dat ik vanaf het recente vastgoedcongres MIPIM (in Cannes, Frankrijk) een bijdrage heb kunnen leveren aan het overtuigen van het Britse Slough Estates dat de Noordvleugel van de Randstad nog altijd een aantrekkelijke vestigingsplaats is voor het internationale bedrijfsleven’, aldus Hooijmaijers in het communiqué van de provincie Noord-Holland.

Wat niet in het persbericht stond, maar wat de Britten wel hoopten, was dat de gemeente Amsterdam te zijner tijd de 8 hectare Lutkemeerpolder zou kopen. ‘Het is staand beleid van Amsterdam om zelf de bouwgrond te bezitten’, zegt de Amsterdamse wethouder Maarten van Poelgeest (Groen- Links). ‘En het was al jaren bekend dat we in de Lutkemeer aan de slag wilden.’

‘Het blijft een fundamentele zwakte van het grondbeleid in Nederland dat je bedrijven en speculanten voor het volle pond moet compenseren als je als gemeente een gebied wilt ontwikkelen’, aldus Van Poelgeest. ‘Je weet niet waarom ze grond bezitten op cruciale plekken. Maar wij kopen dat soort partijen liever uit dan dat we van ze afhankelijk zijn.’

En zo geschiedde. Op 4 november 2009 kocht de gemeente de 8 hectare van Slough Estates en van projectontwikkelaar Jelle K., die er net als diverse andere vastgoedondernemers van wordt verdacht Ton Hooijmaijers geld te hebben toegestopt. De gemeente legt ruim 8 miljoen euro op tafel, ruim drie keer de aankoopsom. Daarbovenop beloofde Amsterdam de bedrijven dat zij eenderde van het gebied mochten bebouwen.

Wie nu met Erik Geurtsen van De Boterbloem door de Lutkemeerpolder fietst, valt van de ene verbazing in de andere. Een klein deel van de polder is inmiddels bedrijventerrein, maar oogt als een ode aan de leegstand. Zeker tien reusachtige betonnen hallen en distributiecentra lonken naar huurders die vooralsnog geen trek hebben in de polder. Daarnaast liggen vrije kavels, bestemd voor bedrijven. Maar bij gebrek aan vraag nog niet bebouwd.

‘Ik noem dit deel wel de Atlantikwall van onze polder’, zegt Geurtsen vanaf zijn fiets. ‘De komende twintig jaar zie ik hier geen huurders verschijnen.’

Wie de Lutkemeerpolder wel ontdekt hebben, zijn joggers en hondenliefhebbers uit het nabijgelegen Osdorp. Bij wijze van ‘natuurcompensatie’ is een reep van de polder ingericht als ecologische hoofdstructuur, en daarin is het goed rennen of honden uitlaten, zegt Geurtsen.

Het resterende, grootste deel van de polder is echter boerenland, waar Geurtsen en Trijntje Hoogendam biologisch-dynamisch telen en waar Amsterdammers die het leven tijdelijk niet zien zitten, mogen meewerken op het land van De Boterbloem.

Kijk, zegt Geurtsen, en hij wijst naar twee omgeploegde percelen die grenzen aan de boerderij. ‘Die hectares zijn miljoenen waard. Dat is de grond uit de Hooijmaaijers-zaak. Ze doen er niets mee, behalve wintertarwe inzaaien.’

De voormalige eigenaren van de grond willen niet ingaan op vragen over Hooijmaijers of over de gronddeal waaraan zij miljoenen verdienden, en waarover zij aan de tand worden gevoeld in de rechtbank in Haarlem.

De advocaat van Jelle K. zegt dat het allemaal anders in elkaar steekt. ‘De heer Hooijmaijers heeft in het najaar van 2004 inderdaad een bemiddelende rol gespeeld bij de overname van Mainland BV door Slough Estates. Voor die bemiddeling heeft de heer Hooijmaijers (deel)betalingen ontvangen. Uit de stukken is mij niet gebleken dat die betalingen verband zouden houden met, of voort zouden vloeien uit de openbare functie(s) van de heer Hooijmaijers in betrekkelijke perioden’, schrijft de raadsman.

Spruiten en pompoenen
Eenzelfde betoog heeft Frits Schneider, de advocaat van Ton Hooijmaijers. Schneider zegt dat justitie de betalingen rond de Lutkemeerpolder naar een latere periode ‘heeft getrokken’, en is ervan overtuigd dat Hooijmaijers als gedeputeerde niet is betaald door projectontwikkelaars.

Al met al komt de affaire-Hooijmaijers niet slecht uit, vinden ze bij De Boterbloem. Terug bij de houtkachel, tussen de spruiten en pompoenen in de ecologische zorgboerderij, zegt Geurtsen: ‘Wij zijn van het Nederland dat Hooijmaijers niet vertegenwoordigt. Maar wij zitten hier voorlopig nog goed. Door alle commotie en de rechtszaak ziet het er voorlopig niet naar uit dat ze hier aan de slag gaan. Dankzij het gerommel van Hooijmaijers kunnen we hier blijven zitten. Dat is de winst van deze zaak.’

GRONDTRANSACTIES WAREN ZEER LUCRATIEF VOOR VASTGOEDONDERNEMERS

Twee vastgoedondernemers die worden verdacht van het omkopen van VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers hebben 5,7 miljoen euro, plus grootschalige bouwrechten, overgehouden aan grondspeculatie in de Amsterdamse Lutkemeerpolder. Ton Hooijmaijers werd door het duo ingehuurd om zich te bemoeien met de toekomst van deze polder, vlakbij Schiphol.

Dat blijkt uit gegevens van het kadaster en de tenlastelegging tegen de VVD’er. Het gaat om oud-ambtenaar Frans S. en om Jelle K., die diverse cruciale percelen bezaten in de Lutkemeerpolder aan de rand van Amsterdam-Osdorp.

In 2000 kocht Frans S. namens het bedrijf Mainland 8 hectare grond in de Lutkemeerpolder voor bijna 2,3 miljoen euro. In november 2009 kocht de gemeente Amsterdam voor ruim 8 miljoen euro plus ontwikkelrechten de percelen over van de rechtsopvolger van Mainland.

Frans S. en zijn zakenpartner Jelle K. worden ervan verdacht Ton Hooijmaijers tussen 2005 en 2008 ruim 213 duizend euro smeergeld te hebben betaald in verband met zijn bemoeienis met de bestemming van de polder.

De advocaat van Hooijmaijers en beide ondernemers bevestigen de geldstromen, maar zeggen dat die verband houden met diensten die zijn geleverd vóórdat Hooijmaijers VVD-gedeputeerde werd. Dat er tot in 2008 geld naar het adviesbureau van de VVD’er is overgemaakt, zou te maken hebben met ‘slordigheden in de administratie’, en niet met corruptie.

Advertenties

Volkskrant: Schiphol schuift investeringen op de lange baan

schiphol

 

De Volkskrant van 10 november meldt, dat de investeringen door Schiphol voor de periode 2009-2014 teruggeschroefd worden met 1 miljard euro. De winst van Schiphol staat door de recessie zwaar onder druk. Dit is al enige tijd bekend. Des te opmerkelijker is het, dat de Gemeente Amsterdam, en dan met name GroenLinks wethouder Maarten van Poelgeest, heeft besloten een enorme kapitaalinjectie van tientallen miljoenen euro’s belastinggeld te steken in de semi-publieke projectontwikkelaar SADC (Schiphol Area Development Company) om dit bedrijf (waarvan de directeur wellicht meer dan de Balkenende norm zou verdienen (alles natuurlijk van ons belastinggeld)) in staat te stellen in de regio Amsterdam en omstreken Schipholgebonden bedrijventerreinen te kunnen blijven ontwikkelen.

Omdat de SADC dermate belangrijk wordt gevonden door Amsterdam, heeft men, teneinde de doorstart van dit bedrijf mogelijk te maken, de prachtige Lutkemeerpolder opgeofferd: deze locatie dient aan de SADC te worden overgedragen als ‘part of the deal’, zodat in deze prachtige ongerepte polder een nieuw, en volledig overbodig, bedrijventerrein kan worden gebouwd.

Het krantenartikel in de Volkskrant van vandaag toont wederom aan, dat de noodzaak van deze deal in het huidige tijdsbestek absoluut niet meer kan worden aangetoond. De Lutkemeer moet groen blijven; er is geen enkele reden daar een bedrijventerrein te vestigen, er zijn daarentegen talloze redenen de unieke historische polder te behouden voor de burgers van Amsterdam.

 

 

Volkskrant: in Amsterdam staat 2 miljoen vierkante meter bedrijfsruimte leeg

De Volkskrant plaatst op 9 november een artikel getiteld “Schitterend kantoor, gebouwd voor leegstand” waarin de resultaten van een onderzoek naar leegstaande bedrijfsruimte in Amsterdam worden gepresenteerd. Uit dit onderzoek, “Sprekende cijfers” genaamd, dat is uitgevoerd door Dynamis, een landelijke keten van vastgoedconsultants en makelaars, blijkt dat in Amsterdam en omstreken 2 miljoen vierkante meter bedrijfsruimte leegstaat.

Citaten uit het krantenartikel:

“Het Nederlandse vastgoed is in twee jaar ongeveer een kwart in waarde gedaald, schat Brounen [hoogleraar vastgoedbeleggingen aan de Erasmus Universiteit Rotterdam]. Maar dat komt nog niet geheel tot uiting in de boeken van vastgoedbeleggers en banken.”

“Partijen die de crisis zien als een goede kans hun vastgoed uit te breiden krijgen bij banken nul op het request, zo meldde bedrijfsmakelaar Jones Lang LaSalle onlangs. Dynamis-directeur Jaap van Schijn beaamt dat. “Banken zijn terughoudend en dat werkt zeer verstarrend”.

“Hoogleraar Eichholtz is niet rouwig om het wegvallen van de financieringsmogelijkheden. “Het is juist goed. We moeten stoppen met bouwen.”

“De tijd van steeds grotere projecten is voorbij”.

Conclusie actiecomité Red de Boterbloem:

Het is gezien deze feiten onbegrijpelijk dat de Gemeente Amsterdam, GroenLinks wethouder Maarten van Poelgeest voorop, de deal met de SADC doorgang heeft laten vinden en vele miljoenen belastinggeld in deze projectontwikkelaar heeft gestopt om die in staat te stellen de Lutkemeerpolder om zeep te helpen. Onbegrijpelijk en ingaand tegen het algemeen belang, om gezien het feit dat 2 miljoen vierkante meter bedrijfsruimte leegstaat toch stug door te gaan met het plannen van een nieuw bedrijventerrein in de prachtige Lutkemeerpolder.

bedrijfsruimte



D66: GroenLinks geeft de groene Lutkemeer op. Dat doet pijn!

Van de website van D66 Amsterdam:

donderdag, 10 september 2009

lutkemeerIn de gemeenteraad is gisteren besloten om de Lutkemeer 3 polder als “ontwikkelgebied” in te brengen in het gezamenlijke ontwikkelingsbedrijf Schiphol Area Development Company (SADC). “Daarmee zijn de kansen om de Lutkemeer 3 te behouden als groengebied vrijwel verkeken”, aldus fractievoorzitter Ivar Manuel. De Lutkemeer 3 polder ligt midden in de kop van de Westrandscheg, een uniek groengebied dat momenteel wordt ontwikkeld tot de Tuinen van West. Manuel: “D66 heeft indertijd het initiatief genomen tot behoud en groene ontwikkeling van dit gebied.”

De Lutkemeer 3 polder had toen al de bestemming bedrijventerrein maar omdat er nog geen ontsluiting van het gebied is aangelegd gebeurde er feitelijk niks. Dat gaf ruimte om de bestemming te herzien waardoor bijvoorbeeld de ecologische zorgboerderij de Boterbloem behouden zou kunnen blijven. Daarvoor is ook in het stadsdeel steeds meer steun. Door de Lutkemeer 3 in het te brengen in het SADC verliest de gemeente de grip op de ontwikkeling van het gebied. Herbestemming tot groengebied is daardoor onwaarschijnlijk geworden.

Fractievoorzitter Ivar Manuel: “Wij zijn zwaar teleurgesteld dat wethouder van Poelgeest (GL) zo met het groene buitengebied van Amsterdam omgaat. Als raadslid liet hij indertijd een heel ander geluid horen. Dat nu ook zijn partij GroenLinks de Lutkemeer opgeeft doet nog het meeste pijn. We zijn op dit punt altijd samen opgetrokken maar nu het erop aan komt geeft GroenLinks niet thuis. Ongelofelijk!”

Picture 1

Niemand bij de Gemeente Amsterdam wil onze email aan Job Cohen beantwoorden

Enige tijd geleden stuurden wij per email een noodkreet over De Boterbloem naar burgemeester Cohen, zie mail aan Cohen.

Wij verwachtten eigenlijk niet anders dan dat we daar geen antwoord op zouden krijgen. De burgemeester heeft het druk, en de Zaak-Boterbloem is ingewikkeld voor bestuurders. Ingewikkeld, omdat de actievoerders de publieke opinie én de pers achter zich hebben, en tegelijkertijd de politiek het bedrijventerrein in de Lutkemeerpolder per se door wil zetten gezien de financiële belangen die hierbij voor de betrokkenen en de projectontwikkelaars gemoeid zijn.

We kregen echter al heel snel de volgende reactie:

brief bureau cohen

Zou die snelle reactie te maken kunnen hebben met het nieuwsbericht op RTLZ over de Zaak-Boterbloem, waarin een link was geplaatst naar de mail aan Cohen op dit weblog?

En meteen na de brief kregen we ook nog een telefoontje! Ook van het kabinet van de burgemeester. Sorry, ze hadden een fout gemaakt in de brief. Niet Maarten van Poelgeest, maar Marijke Vos zou onze email in behandeling gaan nemen. Aha! Dezelfde Marijke Vos die ons vriendelijk maar beslist mededeelde niets voor ons te kunnen betekenen, ondanks het partijprogamma van GroenLinks, ondanks haar suggestie dat een handtekenngenactie zoden aan de dijk zou zetten? Hm. Jammer. En Maarten van Poelgeest, hoewel als wethouder infrastructuur verantwoordelijk voor ruimtelijke ordening, wil dus blijkbaar zijn handen al helemaal niet aan De Boterbloem branden.

Goed. We hadden eigenlijk zo langzamerhand ook niet anders verwacht. Niemand in de Amsterdamse politiek wil helaas verantwoordelijkheid nemen voor de plannen om een overbodig bedrijventerrein te plaatsen op het land van het enige biologische akkerbouwbedrijf van Amsterdam. Iedereen verwijst naar eerder genomen beslissingen; de Centrale Stad wijst naar Osdorp, en Osdorp wijst naar de Centrale Stad.

Dat echt geen enkele verantwoordelijke politicus zin heeft om onze email aan Job Cohen te beantwoorden bleek uit onderstaande brief, óók een ontvangstbevestiging van onze mail, dit keer afkomstig van het Dagelijks Bestuur van Stadsdeel Osdorp:

IMG0001

Wat is er gebeurd? Heeft Marijke Vos de email doorgestuurd naar Stadsdeel Osdorp? Of is de mail helemaal nooit bij Marijke Vos aangekomen, maar meteen door het kabinet van de burgemeester doorgestuurd naar het stadsdeel? Ook interessant, en veelzeggend weer, dat het Dagelijks Bestuur de mail zelf niet in behandeling wil nemen, maar hem weer doorstuurt naar… een ambtenaar van de sector Wonen & Werken. En nu maar afwachten wat deze stadsdeelambtenaar ons in naam van Cohen, of van Poelgeest, of Vos, of het DB Osdorp, of van welke andere bestuurder-die-er-niets-mee-te-maken-wil-hebben dan ook, gaat antwoorden.

SP fractie van de Gemeenteraad Amsterdam stelt kritische vragen aan B&W over de Boterbloem, vindt dat de boerderij behouden moet blijven

De SP wil de Boterbloem behouden voor Amsterdam. Voor het eerst sinds actiecomité “Red de Boterbloem” zich eind januari begon in te zetten voor de ecologische zorgboerderij is er een politieke partij die het onderwerp aansnijdt in de Amsterdamse Gemeenteraad. Meta Meijer en Carlien Boelhouwer van de SP fractie in Amsterdam hebben onderstaande vragen voorgelegd aan de Amsterdamse burgemeester en wethouders. Hieronder hun vragen aan B&W Amsterdam.

Zij waren er op het moment dat zij hun vragen indienden niet van op de hoogte dat het actiecomité al 12.000 handtekeningen heeft opgehaald: meer dan 2000 digitaal, en 10.000 op papier.

Toen wij hen hierover inlichtten vonden zij dit een enorm aantal, zeer veelzeggend.

Het actiecomité is erg blij dat de stedelijke politiek dit onderwerp nu eindelijk oppikt en dat er eindelijk een politieke partij is opgestaan die het voor de Boterbloem op durft te nemen.

Alle andere partijen hebben zich sinds wij onze actie begonnen in doodse stilte gehuld. Wel hebben een groot aantal lokale politici onze petitie op internet getekend, en een aantal van hen steunt ons op de achtergrond. Maar dat nu eindelijk het onderwerp bij B&W wordt aangesneden vinden wij hoopgevend. Hulde voor de SP dus! Hopelijk zullen zich nog vele andere partijen bij hen aansluiten. En gaat GroenLinks op een een gegeven moment ook overstag. Tot nu toe reageerden de wethouders Maarten van Poelgeest en Marijke Vos nog niet op ons verzoek een afspraak met ons te maken. Toch zou je juist van deze partij verwachten dat zij op zouden komen voor het groen en voor de zwakkeren in de samenleving… We wachten hun reactie rustig af!

De brief van de SP fractie aan B&W:

13 mei 2009

Aan B&W te Amsterdam

onderwerp: schriftelijke vragen

In het door bedrijventerreinen overwoekerde gebied aan de rand van Osdorp is de ecologische (zorg-)boerderij De Boterbloem gevestigd. Het landschap is prachtig: uitzicht op akkerland, bomenrijen, bosjes, sloten, velden. Nog prachtig: de gemeente (stadsdeel Osdorp) wil op dit terrein een bedrijventerrein aanleggen en heeft de gebruiksovereenkomst per 1 november opgezegd. Voor veel bewoners van Osdorp is De Boterbloem een kleine oase waar ze graag vertoeven om bij te tanken. Kinderen hebben door De Boterbloem de unieke kans kennis te maken met het boerenbedrijf en met de natuur. De Boterbloem is bovendien een financieel gezond bedrijf, dat geheel functioneert zonder enige overheidssubsidie: de Boterbloem biedt op haar boerderij 15 kansarme, kwetsbare Amsterdammers een zinvolle dagbesteding. De Boterbloem is begin dit jaar een handtekeningactie gestart: tot nu toe hebben 2067 Amsterdammers hun handtekening gezet. Een teken mijns inziens dat De Boterbloem ‘leeft’ bij veel mensen. Een woordvoerder van stadsdeel Osdorp geeft bovendien toe dat de stad (gemeente en stadsdeel) graag meer zorgboerderijen wil.

1.      De Boterbloem is een zorgboerderij die op de schop dreigt te gaan. Amsterdam heeft in andere delen van de gemeente zorgboerderijen opgeknapt met Europese subsidie (urban projects): projecten die zijn bedoeld om de stad een sociaal-economische stimulans te geven. Deze twee gegevens lijken mij in tegenspraak met elkaar: enerzijds wordt een goed lopende zorgboerderij met klandizie en fans de wacht aangezegd, anderzijds wordt een zorgboerdij opgeknapt met Europese subsidie omdat het de stad een extra sociaal- economische kans geeft. Heb ik daarin gelijk, of zie ik iets over het hoofd? Graag uitleg.
2.      Volgens De Boterbloem staan er in Amsterdam heel veel bedrijventerreinen leeg/gedeeltelijk leeg en is er om die reden geen noodzaak op het terein van De Boterbloem een nieuw bedrijventerrein te vestigen. Klopt dit: wat is de bezettingsgraad van de bedrijventerreinen in Amsterdam?
3.      De Boterbloem ligt in de Lutkemeerpolder, een gebied dat volgens de woordvoerder al langer op de nominatie staat om in gebruik te worden genomen als bedrijventerrein. Echter, als andere terreinen leeg staan, gedeeltelijk leeg staan bent u dan met mij eens dat vooralsnog er geen noodzaak is om dit terrein nieuw te ontwikkelen? Zo nee, kunt u dat toelichten: wat is de meerwaarde (economisch gezien en gezien avnuit oogpunt milieu en groenbeleving, zo mogelijk in cijfers en bedragen) voor het ontwikkelen van nieuw terrein in groengebied boven het optimaliseren van het gebruik van bestaande bedrijfsterreinen?
4.      Als het ontwikkelen van een bedrijventerrein juist op deze plek aantoonbaar noodzakelijk is, bent u dan bereid ervoor te zorgen (in overleg met het stadsdeel) dat de zorgboerderij op een andere groene plek verder kan? Zo nee, kunt u dat toelichten?

Meta Meijer,
Carlien Boelhouwer
SP fractie

Oproep aan Maarten van Poelgeest: help ons De Boterbloem te behouden!

Stukje van het weblog van Maarten van Poelgeest:

” De Amsterdamse regio heeft een succesvolle periode achter de rug. Economisch florerend, groei van inwonertal, toerisme steeds meer vestigingen van bedrijven en een zeer diverse economie.
Maar er zijn in deze tijd ook grote uitdagingen: het overeind blijven in een kantelende wereldeconomie, het laten emanciperen van diegenen die dreigen achterop te raken en het streven naar een duurzame leefomgeving. Het interessante is, dat deze drie zaken sterk met elkaar samenhangen. Minstens zo prikkelend is dat deze samenhang het sterkst naar voren komt in stedelijk gebied.
En het is een hoopgevende gedachte dat vooral metropool Amsterdam een gunstige uitgangspositie heeft om de grote uitdagingen aan te gaan. Voor al die opgaven waar we voor staan, biedt de stad tal van kansen en dat gegeven grijpen we met beide handen aan: voor de economische dynamiek, voor de emancipatie en voor de duurzaamheid!”

Mijn reactie op dit stukje:

“Het overeind blijven in een kantelende wereldeconomie, het laten emanciperen van diegenen die dreigen achterop te raken en het streven naar een duurzame leefomgeving. Het interessante is, dat deze drie zaken sterk met elkaar samenhangen”.

Inderdaad!

Aan de rand van Osdorp vinden mensen die zeer ver achterop zijn geraakt in onze samenleving en nergens meer kunnen aarden dagbesteding in een duurzame leefomgeving: Ecologische Zorgboerderij De Boterbloem. Ze voelen zich weer mens, en in een “kantelende wereldeconomie” moet het voor de Gemeente Amsterdam prettig zijn dat deze zorgboerderij zonder enige overheidssubsidie draaiende wordt gehouden. Helaas wil GroenLinks wethouder Kees Steeman van Osdorp op de prachtige groene biologische akkers van deze maatschappelijk zeer nuttige boerderij een duur bedrijventerrein gaan neerzetten.
Economische krimp + zorg voor de zwakkeren + zorg voor duurzaamheid = De Boterbloem behouden. Alle 10.000+ mensen die hun handtekening hebben gezet onder de petitie “Red de Boterbloem” vragen u, wethouder Maarten van Poelgeest, om in te grijpen en de Lutkemeer als groene, duurzame, biologische en soclale zone te behouden voor de stad.