Directeur SEKU – met wie Gemeente Amsterdam bedrijventerrein in Lutkemeer ontwikkelt – staat 9 juli terecht wegens corruptie bij aankoop grond van Boterbloem

Behoud Lutkemeer meldt, dat de directeur van SEKU BV -de BV waarmee gemeente Amsterdam in samenwerking de Lutkemeerpolder wil gaan ontwikkelen- as dinsdag 9 juli moet voorkomen in de rechtbank in Haarlem. Een van de aanklachten betreft het betalen van steekpenningen aan Hooijmaijers voor het tot stand laten komen van de samenwerkingsovereenkomst tussen SEKU BV en de gemeente.

seku corruptie.png

Meer informatie over de rechtbank vindt u hier.

Advertenties

3 oktober: Gemeenteraad Amsterdam spreekt over De Boterbloem

41934616_1123383937813747_9131845940179632128_o

De Boterbloem
Ecologische zorgboerderij de Boterbloem ligt prachtig in de Lutkemeerpolder aan de rand van Amsterdam, bij Osdorp. Het is cultuurhistorisch erfgoed van grote waarde. Er wordt biologisch verbouwd, en er vinden een aantal psychiatrische patiënten en andere kwetsbare mensen dagbesteding. Op de uitgestrekte akkerlanden nestelen kivieten. Veel Amsterdammers komen hier wandelen, van het weidse uitzicht genieten of biologische producten kopen.
De Gemeente Amsterdam wil via projectontwikkelaar SADC en ontwikkelbedrijf GEM Lutkemeer uitgerekend op deze unieke plek een bedrijventerrein vestigen en vindt dat De Boterbloem weg moet.

Motie Gemeenteraad Amsterdam: Boterbloem is belangrijk
De Boterbloem put nog hoop uit de motie die op 14 maart 2018 unaniem door de gemeenteraad van Amsterdam is aangenomen. In de motie stelt de voltallige gemeenteraad dat behoud van De Boterbloem en haar akkers belangrijk is voor de stad. Belangrijk vanwege de maatschappelijke waarde, de historische kavels en biologisch gecertificeerde grond. Het is nu afwachten wat de nieuwe gemeenteraad met deze motie gaat doen. De SADC heeft in ieder geval aangekondigd binnenkort plannen in te dienen, die alsnog leiden tot het verdwijnen van de akkers van De Boterbloem.

3 oktober: Gemeenteraad spreekt weer over De Boterbloem
De aangekondigde ontruiming van de percelen van De Boterbloem is uitgesteld tot na 3 oktober. Dan spreekt de gemeenteraad hierover. Gaan de Lutkemeerpolder en De Boterbloem u aan het hart? Hou dan 3 oktober vanaf 13.30 uur alvast vrij in uw agenda. Het wordt dan erop of eronder en die dag is álle steun in de Stopera méér dan welkom! Wordt vervolgd.

Op dit weblog kunt u het verloop van de acties tot behoud van De Boterbloem volgen. Van 14 tot 16 september vond het actiekamp ‘Kampeer in de Lutkemeer’ plaats. Diverse media besteedden aandacht aan deze actie, o.a. Hart van Nederland, Parool en AT5. Bekijk hier de mooiste foto’s van Kampeer in de Lutkemeer.

Wethouder Van den Burg bezoekt De Boterbloem

En de soap rond ecologische zorgboerderij de Boterbloem gaat gewoon door. Op zaterdag 10 maart kwam wethouder Eric van der Burg poolshoogte nemen. Hij laat een optie doorrekenen die kan leiden tot een langer verblijf van de boerderij in de Lutkemeerpolder.

Zelf schreef Van den Burg over zijn bezoek het volgende op Twitter:

Schermafbeelding 2018-03-11 om 15.39.55

In deze actuele video is duidelijk te zien: Lutkemeer 1 zit nog lang niet vol

Het ontwikkelen van de biologische landbouwgrond van Ecologische Zorgboerderij De Boterbloem tot bedrijventerrein is volslagen onnodig. Al was het alleen maar, omdat de eerste fase van het bedrijventerrein, Lutkemeer 1 geheten, nog lang niet vol is. In 2013 schreef ROmagazine over deze eerste fase:

‘Aan de rand van Amsterdam ligt een bedrijventerreinen waar je prima een griezelfilm zou kunnen opnemen. Het staat al jaren grotendeels leeg. Boven de lege loodsen is zelfs een woning ingericht, op een van de stilste plekjes van de stad. Het ligt ingeklemd tussen de aandachtswijk Osdorp en de nog groene westflank van Amsterdam, waar zorgboerderij Boterbloem en dierenopvang Pocahondas (poes-cavia-hond, begrijpt u?) volgens de plannen moeten verdwijnen voor uitbreiding van het bedrijventerrein’

Dit werd geschreven in 2013. Nu, in 2018, is de situatie niet veranderd. Het bedrijventerrein (dat volgens SADC een ‘groene uitstraling zou krijgen – oordeel zelf over het resultaat) kampt nog steeds met leegstand. In deze video is dat duidelijk te zien:

In 2013 concludeerde ROmagazine al: aan bedrijventerrein Lutkemeer zit vreemd luchtje

 

In zijn column ‘Petje op, petje af’ in ROmagazine, die hij in 2013 schreef, is Martin de Jong niet mals voor zowel de malversaties van Hooijmaijers, die tot de bestemming ‘bedrijventerrein’ van de Lutkemeer leidden, als voor de toenmalige gemeenteraad Amsterdam die in 2009 vrijwel unaniem voor de verdere ontwikkeling van de polder stemde (toen met uitzondering van D66). Martin de Jong schrijft:

‘Winst in eigen hand houden’ krijgt met de affaire’Hooijmaijers wel een heel aparte nasmaak’
‘Bijna de volledige Amsterdamse gemeenteraad (alleen D66 was tegen) stemde voor verdere ontwikkeling van de polder. Dat was in 2009, toen al jaren duidelijk was dat het eerste deel van het terrein niet liep. De regio was juist druk bezig de enorme overplanning aan bedrijfsruimte terug te dringen. Toch zag de raad de ontwikkeling van de Lutkemeerpolder als een voldongen feit. Het ging om een project van bovenregionaal belang in de Metropool-regio, het samenwerkingsverband waarvan Amsterdam en de provincie Noord-Holland mede-aandeelhouder zijn. De belofte van winst uit ontwikkeling in eigen hand houden trok de raad over de streep. De belofte van natuurcompensatie deed de rest.
‘Winst in eigen hand houden’ krijgt met de affaire Hooijmaijers wel een heel aparte bijsmaak’….

 

 

 

Geen ontruiming biologische akkers!

Binnen een zeer kort tijdsbestek moet Ecologische zorgboerderij De Boterbloem haar akkers in de Lutkemeerpolder ontruimen. Dat heeft projectontwikkelaar SADC bedongen.  Op de akkers van De Boterbloem wil projectontwikkelaar SADC nu op korte termijn een bedrijventerrein ontwikkelen.

Wij ondernemen nog een ultieme poging om dit te voorkomen. Daarbij hebben wij de hulp van zoveel mogelijk mensen nodig!

Heel binnenkort overhandigt een deurwaarder een ontruimingsbevel aan boerin Trijntje van De Boterbloem. Drie dagen later zijn de akker van SADC. Kort daarna kunnen de vrachtwagens zand over de biologisch gecertificeerde akkers van De Boterbloem storten. Dan is het over en sluiten voor De Boterbloem. De waardevolle akkers zijn dan waardeloos geworden en dit kan niet meer worden omgekeerd.

Actiecomité Red de Boterbloem vraagt u om massaal uw stem te laten horen aan de Amsterdamse gemeenteraad. Geef hier uw ongezouten mening en deel dit bericht. Dan hebben wij iets in handen om nog één keer in actie te komen!

De gemeenteraad heeft vele argumenten in handen om het proces een halt toe te roepen: Lutkemeer 1 is nog lang niet vol, er is voldoende beschikbaar bedrijventerrein in de directe omgeving, er is totaal niet serieus naar het alternatieve plan gekeken en zeker voor de korte termijn zijn er legio mogelijkheden  om tot een oplossing te komen.

Met andere woorden: laat uw stem horen! Samen maken we de stad.

 

Volkskrant wijdt groot artikel aan grondaankoopschandaal Lutkemeer en affaire Hooijmaijers

Zaterdag 20 oktober 2012 staat in de Volkskrant het artikel waar we al die jaren op hebben gewacht, en dat duidelijk inzicht geeft in de corruptie die geleid heeft tot het toekennen van de ‘bedrijventerrein’ bestemming aan de Lutkemeer, waardoor een prachtig biologisch landbouwgebied, uniek aan de rand van Amsterdam, groot gevaar loopt – een feit dat tegen het algemeen belang indruist en waarvan alleen een aantal corrupte politici en ambtenaren, en geldbeluste projectontwikkelaars profiteren. Gelukkig dat dit in de slipstream van de affaire-Hooijmaijers nu eindelijk aan het licht komt. Ook Groen-Links wethouder Maarten van Poelgeest was een enthousiast voorstander van, en heeft actief meegewerkt aan, het tot bedrijventerrein bestemmen van de Lutkemeerpolder, zo blijkt uit het Volkskrant artikel.

Hieronder de tekst:

‘Slordige polderadministratie’ of een klappertje?

TEKST MERIJN RENGERS EN JOHN SCHOORL FOTO’S GUUS DUBBELMAN − 20/10/12, 00:00

Centraal in de aanklacht tegen Ton Hooijmaijers vanwege corruptie staat de Lutkemeerpolder achter Osdorp. Landbouwgrond werd er in korte tijd drie keer zo veel waard en daar spinde menigeen garen bij. Ook de VVD-gedeputeerde.

Haar opa begon met boeren in 1908 in de Lutkemeerpolder, die nu een prominente rol speelt in de strafzaak tegen de van corruptie verdachte VVD-politicus Ton Hooijmaijers. Daarna namen haar vader en oom het over, en sinds midden jaren negentig heeft Trijntje Hoogendam het zelf voor het zeggen op de ecologische boerderij De Boterbloem.

Deze romantische, wat verscholen plek aan de rand van Amsterdam-Osdorp, waar biologisch-dynamische boerenkool, spruitjes en pompoenen worden verbouwd en verkocht, staat in schril contrast met de toekomstplannen voor de polder. Want in 2009 werd definitief bepaald dat hier een bedrijventerrein zou komen, en dat Trijntje Hoogendam zou moeten vertrekken met haar Boterbloem, die ook dienst doet als zorgboerderij.

Als ze vanuit de boerderij naar buiten kijkt, ziet Hoogendam het gebied liggen dat, in ambtelijk jargon, ‘Lutkemeerpolder Deelgebied 3’ heet. Eigenaar van de grond is de gemeente Amsterdam die hiermee zijn rol als ‘concurrerende Europese metropool’ wilde accentueren. Zo presenteerde Ton Hooijmaijers het samen met de Amsterdamse GroenLinks-wethouder Maarten van Poelgeest op de vastgoedbeurs Provada, zomer 2009.

Dat Hooijmaijers daar niet alleen stond als gedeputeerde van de provincie Noord-Holland, was niet bekend. Niemand wist dat de VVD’er meer rollen speelde rond de ontwikkeling van de Lutkemeerpolder. Dat bleek pas vorige week, aan de vooravond van de rechtszaak tegen Hooijmaijers wegens witwassen, corruptie en valsheid in geschrifte.

In de uitgebreide tenlastelegging stond het keurig chronologisch uiteengezet, de bedragen die de liberale politicus via zijn adviesbureau MOVE (dat op naam stond van zijn vrouw) had gekregen in verband met de Lutkemeerpolder, de data, en zijn wederdienst:

1. 11.900 euro, betaald op 20 mei 2005

2. 107.100 euro, op 30 december 2005

3. 59.500 euro, op 10 februari 2006

4. 14.875 euro, op 6 februari 2007, en

5. 20.000 euro, betaald op 21 juli 2008.

In ruil voor deze bedragen (samen ruim 213.000 euro) zorgde hij ervoor – zo stelt het Openbaar Ministerie – dat de betalende partijen ‘een voorkeursbehandeling’ kregen en ‘besluitvormingsprocedures werden beïnvloed’. En hij deed nog meer, aldus justitie: hij regelde in de polder financiering voor projectontwikkelaars, bemiddelde tussen bedrijven en bracht partijen bij elkaar.

Hooijmaijers en de bedrijven die hem spekten, hebben een andere lezing. Ja, Ton deed tegen betaling advieswerk en bemiddeling, zeggen zij, maar niet in de jaren dat hij provinciebestuurder was. De ‘klappertjes’ rond Schiphol – zoals hij zelf sprak over zijn verdiensten – zouden dateren van vóór 2005, toen Hooijmaijers behalve VVD-statenlid nog gewoon vrijgevestigd vastgoedadviseur was.

Dat er nadien nog geld naar zijn adviesbureau stroomde, had te maken met ‘slordigheid’; niets met corruptie. Alleen al aan de bedragen kun je dat zien, zeggen Hooijmaijers en zijn kleine schare overgebleven vrienden. ‘Als er echt gebouwd wordt in de Lutkemeer, gaan er tientallen miljoenen om’, zegt een goede bekende van Hooijmaijers. ‘Het is nauwelijks voor te stellen dat Ton voor een grijpstuiver zulke enorme risico’s zou lopen.’

Trijntje Hoogendam kent elke stukje van de grond die zij samen met haar vriend Erik Geurtsen bebouwt. Het is een van de meest vruchtbare plekken van Amsterdam, en op de rijke grond groeien volledig biologische courgettes, aardappelen en bieten.

Ze hebben zich vaak afgevraagd wat deze grond, die zo belangrijk is voor de biologische landbouwketen rond Amsterdam, zo interessant maakte voor projectontwikkelaars, de gemeente en de provincie Noord-Holland. Waarom moest per se hier een bedrijventerrein komen, terwijl er op een steenworp afstand eindeloze betonnen hallen stonden te wachten op huurders die toch niet kwamen? Waarom moest deze agrarische grond zonodig een andere bestemming krijgen? Wat was dat toch voor gerommel in de polder?

Geurtsen, van De Boterbloem: ‘Natuurlijk heb ik vaak gedacht dat er nog iets anders speelde, iets wat het daglicht niet kon verdragen. Eindelijk krijgen we in de gaten hoe het zit, door die rechtszaak tegen Hooijmaijers. Er is vals gespeeld. Er is zo veel gespeculeerd dat ze nu wel moeten bouwen – anders gaat het ze miljoenen kosten.’

Aan elkaar breien
In de tenlastelegging staat precies gedefinieerd wat Hooijmaijers deed, en wat hij zelf als zijn grootste kracht beschouwde: alles aan elkaar breien. Hij adviseerde en bemiddelde erop los, en zijn kamer in het provinciehuis leek volgens betrokkenen een aanlegsteiger voor zijn contacten in het vastgoed.

Hij wordt als naïef beschouwd, door mensen die hem kennen, hij zag het gevaar er niet van, en dat mag gerust als een vorm van domheid worden aangemerkt. Het leek wel alsof hij zich als politicus niet bewust was van wat er wel kon en wat niet. Bij Hooijmaijers liep het allemaal door elkaar heen, zegt een oud-topambtenaar.

‘Je moet toch snappen dat je als provinciebestuurder niet aan de eerste de beste vastgoedondernemer kunt aanbieden dat je hem wel wilt helpen met vergunningen’, zegt een van zijn vrienden. ‘Als je dat niet begrijpt, stoot je een keer keihard je neus. Nu hebben die socialistische ambtenaren op wie Ton altijd zo afgaf hem alsnog te grazen.’

Toen eind jaren tachtig het idee van Schiphol Mainport als centrum van economische ontwikkelingen werd geboren, leidde dat tot een ware grondjacht in de Haarlemmermeer. Boeren werden benaderd door grondhandelaren met rinkelende geldbuidels.

Voor de boeren in de iets verderop gelegen Lutkemeerpolder was dat niet anders. Ook voor dit gebied circuleerden al jaren bouwplannen, en elke grondhandelaar weet dat als agrarische grond bouwgrond wordt, deze veel meer waard wordt.

Zo ook Frans S., oud-directeur van de dienst ruimtelijke ordening van de Haarlemmermeer, die rond de eeuwwisseling directeur was van het bedrijf Mainland. De oud-ambtenaar had lucht gekregen van de plannen met de Lutkemeerpolder en wist de buren van De Boterbloem te bewegen hun grond aan hem te verkopen, zo blijkt uit de verkoopakte.

Erkend ritselaar
Ruim 5 miljoen gulden (bijna 2,3 miljoen euro) had Mainland over voor een aantal percelen met een totale oppervlakte van 8 hectare – ofwel bijna 29 euro per vierkante meter, bijna vijf keer de prijs voor landbouwgrond.

Als er echt gebouwd ging worden in de polder, dan zou de grond nog een aantal keer over de kop gaan, zo wist S. Maar omdat niets zo grillig is als de politiek, zeker rond Schiphol, besloot hij zich te vergewissen van politieke steun en informatie. Hij huurde Ton Hooijmaijers in, oud-wethouder van Amsterdam, statenlid in Noord-Holland voor de VVD en erkend ritselaar.

Het bleek een vooruitziende blik. In het spel rond de Lutkemeerpolder wisselden de kaarten voortdurend, en steeds was Hooijmaijers daarbij betrokken. Hij adviseerde bij de overname van Mainland door het Britse vastgoedbedrijf Slough Estates, en was er op 30 juni 2005 als de kippen bij om – toen als provinciebestuurder – een juichend persbericht de deur uit te doen over de overname.

‘Ik ben zeer verheugd dat ik vanaf het recente vastgoedcongres MIPIM (in Cannes, Frankrijk) een bijdrage heb kunnen leveren aan het overtuigen van het Britse Slough Estates dat de Noordvleugel van de Randstad nog altijd een aantrekkelijke vestigingsplaats is voor het internationale bedrijfsleven’, aldus Hooijmaijers in het communiqué van de provincie Noord-Holland.

Wat niet in het persbericht stond, maar wat de Britten wel hoopten, was dat de gemeente Amsterdam te zijner tijd de 8 hectare Lutkemeerpolder zou kopen. ‘Het is staand beleid van Amsterdam om zelf de bouwgrond te bezitten’, zegt de Amsterdamse wethouder Maarten van Poelgeest (Groen- Links). ‘En het was al jaren bekend dat we in de Lutkemeer aan de slag wilden.’

‘Het blijft een fundamentele zwakte van het grondbeleid in Nederland dat je bedrijven en speculanten voor het volle pond moet compenseren als je als gemeente een gebied wilt ontwikkelen’, aldus Van Poelgeest. ‘Je weet niet waarom ze grond bezitten op cruciale plekken. Maar wij kopen dat soort partijen liever uit dan dat we van ze afhankelijk zijn.’

En zo geschiedde. Op 4 november 2009 kocht de gemeente de 8 hectare van Slough Estates en van projectontwikkelaar Jelle K., die er net als diverse andere vastgoedondernemers van wordt verdacht Ton Hooijmaijers geld te hebben toegestopt. De gemeente legt ruim 8 miljoen euro op tafel, ruim drie keer de aankoopsom. Daarbovenop beloofde Amsterdam de bedrijven dat zij eenderde van het gebied mochten bebouwen.

Wie nu met Erik Geurtsen van De Boterbloem door de Lutkemeerpolder fietst, valt van de ene verbazing in de andere. Een klein deel van de polder is inmiddels bedrijventerrein, maar oogt als een ode aan de leegstand. Zeker tien reusachtige betonnen hallen en distributiecentra lonken naar huurders die vooralsnog geen trek hebben in de polder. Daarnaast liggen vrije kavels, bestemd voor bedrijven. Maar bij gebrek aan vraag nog niet bebouwd.

‘Ik noem dit deel wel de Atlantikwall van onze polder’, zegt Geurtsen vanaf zijn fiets. ‘De komende twintig jaar zie ik hier geen huurders verschijnen.’

Wie de Lutkemeerpolder wel ontdekt hebben, zijn joggers en hondenliefhebbers uit het nabijgelegen Osdorp. Bij wijze van ‘natuurcompensatie’ is een reep van de polder ingericht als ecologische hoofdstructuur, en daarin is het goed rennen of honden uitlaten, zegt Geurtsen.

Het resterende, grootste deel van de polder is echter boerenland, waar Geurtsen en Trijntje Hoogendam biologisch-dynamisch telen en waar Amsterdammers die het leven tijdelijk niet zien zitten, mogen meewerken op het land van De Boterbloem.

Kijk, zegt Geurtsen, en hij wijst naar twee omgeploegde percelen die grenzen aan de boerderij. ‘Die hectares zijn miljoenen waard. Dat is de grond uit de Hooijmaaijers-zaak. Ze doen er niets mee, behalve wintertarwe inzaaien.’

De voormalige eigenaren van de grond willen niet ingaan op vragen over Hooijmaijers of over de gronddeal waaraan zij miljoenen verdienden, en waarover zij aan de tand worden gevoeld in de rechtbank in Haarlem.

De advocaat van Jelle K. zegt dat het allemaal anders in elkaar steekt. ‘De heer Hooijmaijers heeft in het najaar van 2004 inderdaad een bemiddelende rol gespeeld bij de overname van Mainland BV door Slough Estates. Voor die bemiddeling heeft de heer Hooijmaijers (deel)betalingen ontvangen. Uit de stukken is mij niet gebleken dat die betalingen verband zouden houden met, of voort zouden vloeien uit de openbare functie(s) van de heer Hooijmaijers in betrekkelijke perioden’, schrijft de raadsman.

Spruiten en pompoenen
Eenzelfde betoog heeft Frits Schneider, de advocaat van Ton Hooijmaijers. Schneider zegt dat justitie de betalingen rond de Lutkemeerpolder naar een latere periode ‘heeft getrokken’, en is ervan overtuigd dat Hooijmaijers als gedeputeerde niet is betaald door projectontwikkelaars.

Al met al komt de affaire-Hooijmaijers niet slecht uit, vinden ze bij De Boterbloem. Terug bij de houtkachel, tussen de spruiten en pompoenen in de ecologische zorgboerderij, zegt Geurtsen: ‘Wij zijn van het Nederland dat Hooijmaijers niet vertegenwoordigt. Maar wij zitten hier voorlopig nog goed. Door alle commotie en de rechtszaak ziet het er voorlopig niet naar uit dat ze hier aan de slag gaan. Dankzij het gerommel van Hooijmaijers kunnen we hier blijven zitten. Dat is de winst van deze zaak.’

GRONDTRANSACTIES WAREN ZEER LUCRATIEF VOOR VASTGOEDONDERNEMERS

Twee vastgoedondernemers die worden verdacht van het omkopen van VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers hebben 5,7 miljoen euro, plus grootschalige bouwrechten, overgehouden aan grondspeculatie in de Amsterdamse Lutkemeerpolder. Ton Hooijmaijers werd door het duo ingehuurd om zich te bemoeien met de toekomst van deze polder, vlakbij Schiphol.

Dat blijkt uit gegevens van het kadaster en de tenlastelegging tegen de VVD’er. Het gaat om oud-ambtenaar Frans S. en om Jelle K., die diverse cruciale percelen bezaten in de Lutkemeerpolder aan de rand van Amsterdam-Osdorp.

In 2000 kocht Frans S. namens het bedrijf Mainland 8 hectare grond in de Lutkemeerpolder voor bijna 2,3 miljoen euro. In november 2009 kocht de gemeente Amsterdam voor ruim 8 miljoen euro plus ontwikkelrechten de percelen over van de rechtsopvolger van Mainland.

Frans S. en zijn zakenpartner Jelle K. worden ervan verdacht Ton Hooijmaijers tussen 2005 en 2008 ruim 213 duizend euro smeergeld te hebben betaald in verband met zijn bemoeienis met de bestemming van de polder.

De advocaat van Hooijmaijers en beide ondernemers bevestigen de geldstromen, maar zeggen dat die verband houden met diensten die zijn geleverd vóórdat Hooijmaijers VVD-gedeputeerde werd. Dat er tot in 2008 geld naar het adviesbureau van de VVD’er is overgemaakt, zou te maken hebben met ‘slordigheden in de administratie’, en niet met corruptie.